Nowela

 1   1  |         miejscami zapienioną, w dali coraz ciemniejszą i zlewającą
 2   1  | zamarzły żuraw przy studni, a w dali bór, od zorzy czerwony i
 3   1  |      tatusiowa wola zawiodła! W dali, jak okiem sięgnąć, jeno
 4   1  |      fale poruszały łagodnie: w dali czerniała druga taka, trzecia
 5   1  |        stojącym w pośrodku, a w dali niby zgęstniała mgła, niby
 6   1  |         Chwalić Boga! Żeby jeno dali ziemię zara kiele miasta
 7   1  |         nadmiarem. Toń morska w dali zlewała się wdzięcznie z
 8   1  |          pies tylko jakiś wył w dali.~Dziewczyna uczuła, że słabnie.
 9   1  |      już zapadła, gdy w czarnej dali leśnej ludzie ujrzeli niby
10   1  |         od polanki. Tymczasem w dali zabłysła druga czerwona
11 Latar|      którym oko starca ginęło w dali czarnej zupełnie, tajemniczej
12 Latar|         pianą i podmurowanie. W dali pomrukiwała burza. Na ciemnej,
13 Latar|        jakby utkwione w jakiejś dali. W ciągłym odosobnieniu
14 Latar|         łagodnie po piaskach. W dali śmiały się białe domy Aspinwallu
15 Sach |    Wężów, którzy w swoim czasie dali się tak we znaki granicznym