Nowela

 1 Janko|            Więc tam chłopak duszę swoją całą wysyłał ku nim przez
 2 Janko|         na pamiątkę.~Stach kiwnął swoją głupowatą, zwierzęcą głową,
 3   1  |        parobkiem dworskim, miał i swoją kolonię po ojcach, a ona
 4   1  |          już prawie aniołem przez swoją mękę i niedolę.~Śliczny,
 5   1  |           się przedostać, dał jej swoją kartę rzekłszy, że gdy ją
 6 Latar|       razy, rozpoczynał spokojnie swoją podróż po raz setny pierwszy.
 7 Latar|          że oddał chorym wszystką swoją chininę, której miał znaczny
 8 Latar|          że gdy wieczorem zapalił swoją latarnię, był jakby odurzony,
 9 Latar|      sobie. Gdy wypadkiem porzuci swoją latarnię i dostanie się
10 Latar|          skalne. W końcu pokochał swoją skałę i swoją bezdrzewną
11 Latar|      końcu pokochał swoją skałę i swoją bezdrzewną wysepkę, porośniętą
12 Latar| natchnione. Oddał bezwiednie całą swoją żywność ptakom, które rzuciły
13 Latar|           miał także na piersiach swoją książkę, którą od czasu
14 Bajka|    młodszych synów; po wtóre, mam swoją sępią politykę, której twoje