Nowela

 1 Janko|       głosem, to dziecku oczy tak mgłą zachodzą, jakby już nie
 2   1  | jednocześnie z wody podniosła się mgła; gwiazdy zamigotały na niebie
 3   1  |  zamigotały na niebie i zniknęły. Mgła gęstniała w oczach, przesłaniając
 4   1  |          zwyczajny gwar ustał, bo mgła przejęła wszystkich jakimś
 5   1  |            Rozpętały się żywioły, mgła pomieszała się z ciemnością,
 6   1  |          a w dali niby zgęstniała mgła, niby chmura, niby dymy
 7   1  |           to było w południe, ale mgła wstawała z wody jako zwyczajnie
 8   1  |         zwyczajnie wiosenną porą, mgła ciężka, przejmująca. Mimo
 9   1  |       port wrzał życiem i ruchem. Mgła też opadła, a pogodne promienie
10   1  |    siadały na pobliskich słupach. Mgła ranna rozstępowała się z
11 Latar|  podzwrotnikowa, przesycona jasną mgłą, tworzącą koło księżyca
12 Latar|         teraz, jak okiem sięgnąć, mgła i mgła nieprzejrzana: opar
13 Latar|         jak okiem sięgnąć, mgła i mgła nieprzejrzana: opar widocznie
14 Zpami|          przesłaniało się jeszcze mgłą oddechu. W godzinę później