Nowela

 1 Janko|   skądeś przyszła. Amen.~Ale dusza chrześcijańska nie miała
 2 Janko|    gościńcem, po którym mała dusza chłopczyka miała odejść.
 3   1  | wieczorny.~W takich chwilach dusza dostaje skrzydeł w człowieku
 4   1  |      mu trzeba, do czego się dusza w nim chłopska rwie i wije
 5   1  |      tam coś ciągnie, że ot! dusza rada by wylecieć z niej
 6   1  |  spływają do piersi i tam ją duszą. Czuła zmęczenie wielkie
 7   1  |    daje młodość. Cała w niej dusza wzdrygnęła się do głębin
 8   1  |    teraz źrenica oczu jego i dusza jego duszy, i jakby świętość
 9   1  |     Bóg ją wydobył, taka jej dusza stała się jasna w niedoli,
10   1  |     wśród powodzi tratwie, a dusza poleciała tam, gdzie jej
11 Latar|      nieskończoności samotna dusza ludzka! Jest to życie, w
12 Latar|     jedna ogromna tajemnicza dusza; on zaś sam pogrąża się
13 Zpami|      na moim ramieniu i cała dusza wybiegła do oczu, utkwionych
14 Zpami|  było się co łudzić! Ta mała dusza była już na wpół tylko między