Nowela

 1   1  |         i cicha. Nagle wśród tej ciszy z najdalszych krańców widnokręgu
 2   1  |        wszędzie, gdy nagle wśród ciszy rozległ się głos Wawrzona:~-
 3   1  |          a naokoło pola i w onej ciszy wiejskiej Pan Bóg usłyszałby
 4   1  | natychmiast.~- Co, tatulu?~Wśród ciszy i ciemności nocnej głos
 5 Latar|       Ale by ich słuchać, trzeba ciszy. Prócz tego starość lubi
 6 Latar|        chwila niezmąconej niczym ciszy. Żółte piaski, z których
 7 Latar|          nią rękę, słyszał wśród ciszy bicie własnego serca. Spojrzał:
 8 Latar|       chwila wielkiego spokoju i ciszy. Zegary aspinwalskie wybiły
 9 Latar|          i śpiewa, i huczy wśród ciszy nocnej tupotaniem, głosami
10 Sach |   światło. W cyrku niepokój, ale ciszy nikt nie przerywa. Tymczasem
11 Ozyr |       wami, i dlaczego w krainie Ciszy kłócicie się jak dwie przekupki
12 Zpami|   schylona była nad książką, a w ciszy nocnej senny i zmęczony
13 Zpami|          mnie przejmował, gdym w ciszy wieczornej słyszał to dziecko
14 Zpami|    Myślałem, że mnie woła, ale w ciszy nocnej usłyszałem wyraźnie: "