Nowela

 1 Janko|        ze szczęścia.~Pewnej nocy nikogo nie było w kredensie. Państwo
 2 Janko|        Janku! w kredensie nie ma nikogo... idź, Janku!...~Noc była
 3 Janko|  wyraźniej mruczały: "Tam nie ma nikogo!" Skrzypce rozpromieniły
 4   1  |        nie mógł zrozumieć ani on nikogo. Rzucano nimi obojgiem jak
 5   1  |     weselej i raźniej, bo on się nikogo nie bał i radę sobie umiał
 6   1  |        Na pokładzie nie było już nikogo z podróżnych. Wawrzon z
 7   1  |        Pomocy też nie doznali od nikogo. Polaków żyje w Nowym Jorku
 8   1  |           ale teraz nie było tam nikogo.~Gdy doszli na sam jej kraniec,
 9   1  |      prócz robotników nie bywało nikogo.~- Zmiłowania! zmiłowania! -
10   1  |       Ona prócz niego nie ma już nikogo na szerokim świecie. Jeśli
11 Latar|        morgę rozległości, nie ma nikogo. Latarnik mieszka w latami,
12 Latar|          jego nie widział ani on nikogo. Jedynym znakiem, że stary
13 Zpami| nieskończoność i nie widział już nikogo, i nie czuł nic, nawet głowy