Nowela

 1   1  |    wlokło się i wlokło. Koszta ciągle rosły. Na koniec przegrał
 2   1  |         Wściekłość burzy rosła ciągle. Rozpętały się żywioły,
 3   1  |        dniem, a przed statkiem ciągle widać było tylko toń i toń
 4   1  |         Siedzieli z dziewczyną ciągle razem i często po całych
 5   1  |        ramionach, a głos mówił ciągle z tym strasznym spokojem:~-
 6   1  |        włosy, że im się do nóg ciągle schyla i po rękach je całuje,
 7 Sach |       Na błaznów, bijących się ciągle po twarzach, nikt już nie
 8 Sach |        który przy wejściu palą ciągle. Wszystkie spojrzenia kierują
 9 Legen|   najstraszniejszych.~I płynął ciągle z rozpiętymi żaglami, wspinał
10 Zpami| rozterka moralna, w jakiej żył ciągle. Dwie siły, dwa głosy, których
11 Zpami|     jego zdrowie, bo mizerniał ciągle i w końcu stał się prawie
12 Zpami|     widząc zaś, że Michaś stoi ciągle przy oknie, rzekłem wreszcie:~-
13 Zpami|      chciała odstąpić zwłok, a ciągle jej sił brakło. Zemdlała,