Nowela

 1 Janko|       wilgi, wszystko grało: cały bór, i basta!~Echo też...
 2   1  |    silnie burzyć wodę, że aż cały statek drżał od jej ruchów.
 3   1  |   służbowy z latarką w ręku, cały mokry i zaczerwieniony.
 4   1  |    była czwarta po południu. Cały port wrzał życiem i ruchem.
 5   1  |   powietrzu: zdawało się, że cały świat się raduje, tylko
 6   1  |    człowieka umarłego. Przez cały czas nie odezwał się do
 7   1  |     siebie i ugościł. Był to cały dom dobrych ludzi, bo i
 8   1  | siekier, którym rozbrzmiewał cały las. Nocami wyły w gąszczach
 9   1  |       a zawsze wracał zdrów, cały. Przezywano go Czarnym,
10   1  |   świeciła w oczach Orlika i cały wydał jej się strasznym.~
11   1  |      jezior i strumieni kraj cały zwiększają się na wiosnę
12 Latar|      ona nawet w rezygnację. Cały świat teraz zaczynał się
13 Latar|   się z łąk i obejmuje świat cały białawym tumanem. Rzekłbyś: