Nowela

 1   1  |          OCEANIE - ROZMYŚLANIE - BURZA - PRZYBYCIE~ ~Na szerokich
 2   1  |         takie gwary mówią, że to burza zwołuje z piekieł wiatry.~
 3   1  |          okienka jednego boku.~- Burza idzie! - szepnęła przestraszonym
 4   1  |        zewnątrz do wtóru im wyła burza.~Nagle krzyk się rozległ
 5   1  |          upłynęła godzina, dwie. Burza srożyła się coraz wścieklej.
 6   1  |    rosnąć przez dni siedem; sama burza szalała jeszcze przez czterdzieści
 7   1  |          żurawia, wyjazd, okręt, burza, litania, nędza nowojorska;
 8 Latar|      naprawdę jak okręt, któremu burza łamała maszty, rwała liny,
 9 Latar| podmurowanie. W dali pomrukiwała burza. Na ciemnej, wzburzonej
10 Latar|  Skawiński zeszedł do swej izby. Burza poczęła wyć. Tam, na dworze,
11 Latar|         to otaczała go prawdziwa burza białych skrzydeł, stary
12 Legen|     słowa pieśni tak szumnej jak burza sama:~Wesoło płyńmy, wesoło!~
13 Legen|      pewnego razu, wybuchła taka burza, jakiej dotychczas nie bywało