Nowela

 1 Janko|            grywał czasem na nich szarą godziną, aby się podobać pannie
 2   1  |              podał. Już nasza ostatnia godzina nadeszła. Nie będziewa my
 3   1  |                wielkie. Jakoż upłynęła godzina, dwie. Burza srożyła się
 4   1  |            Upłynęła w ten sposób jedna godzina i druga; oni stojąc pod
 5   1  |                ubiorom.~Upłynęła znowu godzina. Niebo powlokło się chmurami,
 6   1  |              na słomie. Upłynęła jedna godzina i druga. W izbie robiło
 7   1  |         Wawrzon w milczeniu koło niej.~Godzina już była czwarta po południu.
 8   1  |            niebezpieczeństwo. Upływała godzina za godziną. Każdy inny byłby
 9   1  | niebezpieczeństwo. Upływała godzina za godziną. Każdy inny byłby padł ze
10 Latar|                 W południe nadchodziła godzina sjesty. Ruch w porcie ustawał;
11 Latar|               przyjaciela. Nadchodziła godzina, w której je karmił resztkami
12 Sach |            wiedząc, dlaczego to robią. Godzina ósma wieczór. Noc cudna,