Nowela

 1   1  |      wspinał się pracowicie na fale, to zapadał w głąb, jakby
 2   1  |        z wodą, wicher z pianą; fale biły o statek jak z armat
 3   1  |  wielka czerwona beczka, którą fale poruszały łagodnie: w dali
 4 Latar| wieżowego balkonu na oświecone fale, wspominał o wszystkim,
 5 Latar|      światłu. Długie wiorstowe fale wytaczały się z ciemności
 6 Latar|    kryły, się w szczerby skał, fale słabły i stawały się jakieś
 7 Latar|    piaski, z których odpłynęły fale, lśniły na kształt złotych
 8 Latar|      był ukołysany. Nadbrzeżne fale zaledwie bełkotały z cicha,
 9 Legen|  okrętów. - Rzekłbyś: lewiatan fale porze! A czasem pytali załogę "
10 Legen|       wiązania rozluźniły się, fale poobdzierały burty, maszty
11 Legen|  ludzkiej z tym żywiołem. Lecz fale były silniejsze od żeglarzy.
12 Legen|    dział wam bić do burzy, nie fale chłostać, ale statek naprawiać!