Nowela

 1   1|   przerywane łkaniem odpowiedzi dziewczyny brzmiały z dziwną uroczystością.
 2   1| poodkrywali głowy. Powoli płacz dziewczyny ustał, głosy stały się spokojniejsze,
 3   1|      czuł się jeszcze gorzej od dziewczyny. W jego skostniałej głowie
 4   1|    patrzał, patrzał, a potem do dziewczyny:~- Maryś!~- O dlaboga!~-
 5   1|       tylko chłop potrafi. Głos dziewczyny dygocącej od zimna obudził
 6   1|        i przy tym świetle twarz dziewczyny wydawała się wynędzniała,
 7   1|    Chwilkę stał, potem rzekł do dziewczyny krótko:~- Pójdź!~Schyliła
 8   1|        nędzne postacie starca i dziewczyny zwracałyby uwagę przechodniów,
 9   1|       jaką jeszcze mękę?~Oddech dziewczyny stawał się coraz trudniejszy,
10   1|         czas nie odezwał się do dziewczyny ani słowem, dopiero gdy
11   1|       bom wasz brat; ale twojej dziewczyny sto razy wiçcej żal mi niż
12   1|        znaleziono ciało zmarłej dziewczyny niewiadomego nazwiska i