Nowela

 1 Janko|   nie będzie, moja kumo; już wam na tamten świat się wybierać
 2 Janko|  dobrodzieja by posłać, żeby wam grzechy wasze odpuścił.~-
 3   1  |   glücku! tobie dziewko! Bóg wam dopomóż.~- Panie Boże zapłać! -
 4   1  | zlitujta się nade mną! Co ja wam uczyniła? Dyć ja nie narzekała
 5   1  |  wyszeptała:~- Tatulu! Niech wam tak Pan Jezus odpuści, jako
 6   1  |      mam kawałek chleba. Ale wam, chłopom, pilnować roli,
 7   1  |     tym bardziej że mogę dać wam bilety darmo, a co dam w
 8   1  |     wami pojadą. Zresztą dam wam listy. Chcę wam pomóc, bom
 9   1  |  Zresztą dam wam listy. Chcę wam pomóc, bom wasz brat; ale
10 Latar|     stary! wstawajcie. Co to wam? Stary otwiera oczy i patrzy
11 Legen|      zaślepieni! Nie z dział wam bić do burzy, nie fale chłostać,