Nowela

 1 Janko| chrześcijańska nie miała wcale ochoty iść, skąd przyszła, i opuszezać
 2   1  |            ino z wody na straszny sąd iść, niebogo.~A gdy tak múwił,
 3   1  |              Potem niby chciał gdzieś iść, ale zawrócił zaraz, a głos
 4   1  |            widoków nędzy. Dokąd mogli iść? W jaką jeszcze ciemność,
 5   1  |          siadła na niej, bo nie mogła iść dalej, Wawrzon w milczeniu
 6   1  |          płynące do portu zdawały się iść jakby w górę lub jakby spod
 7   1  |             widziało, żeby koniecznie iść do miasta. Po drodze spotykali
 8   1  |         młodzież po wieczerzy zamiast iść spać puszczała się w taniec.
 9 Latar|         pieszo do Twych świątyń progu~Iść, za zwrócone życie podziękować
10 Zpami|               gdy się obudzę, każę mu iść spać, wstawał cicho, po
11 Zpami|              Chciałem mu nie pozwolić iść do szkoły, ale mówił, że