Nowela

 1 Janko|    parobek pokrzykiwał: "U-ha!" Słychać było tupanie butów, to znów
 2 Janko|   łopuchy. Na progu kredensowym słychać szybki oddech chorych piersi
 3 Janko|      nic już nie było widać ani słychać.~Po chwili dopiero z ciemności
 4 Janko|     widno, a potem... Eh! Boże! Słychać klątwy, uderzenia, płacz
 5   1  |       drzwi na chwilę odemknął, słychać było wyraźnie owe dalekie,
 6   1  |       tego zamieszania i chaosu słychać było tylko przeraźliwy świst
 7   1  |       od tej pory co dzień było słychać huk siekier w tym arkansaskim
 8   1  |     pniaki, i od spalonego lasu słychać było szum i chlupotanie
 9 Sach | oczekiwany niespokojnie sachem. Słychać krótki pomruk ciżby: "To
10 Sach |     pełne drapieżnych akcentów.~Słychać słowa następujące: "Po wielkich