Nowela

 1   1  |   wielki; wszyscy wskazywali je rękoma, statek też zaświstał przeraźliwie,
 2   1  |   siedzi na słomie i otoczywszy rękoma kolana patrzy nieruchomie
 3   1  | pozbierał je łapczywie drżącymi rękoma, schował w zanadrzu i zaraz
 4   1  |          a ona zasłoniwszy oczy rękoma szeptała: "Idźże precz,
 5   1  |         starego pana, objęła je rękoma i poczęła wołać:~- Spod
 6   1  |         że panna Jenny własnymi rękoma przygotowuje jej pościel.
 7   1  |       się do krzyża obejmuje go rękoma: już jest w Lipińcach. Tak
 8   1  |      rozpaczliwie rozcinać wodę rękoma. Policzki jego wydymały
 9 Zpami|        w kąt, ściskał głowę obu rękoma i milczał: egzaltowany chłopiec
10 Zpami|        jak ścisnąwszy głowę obu rękoma, szeptał myśląc, że go nie