Nowela

 1   1|         martwe. Ale w księdze ich niedoli pierwsze dopiero kartki
 2   1|           przed siebie, że cudzej niedoli nikt nie dojrzał. Tu głowę
 3   1| zgłodniały. W początkowych dniach niedoli często wspomnienia mówiły: "
 4   1|         chwilami zapomniał o swej niedoli i o tej tęsknocie, która
 5   1|   szczęściu się tylko zapomina, w niedoli zasię, w osamotnieniu myśl
 6   1|        być wyjątkowy w dniach ich niedoli, bo ledwo uszli kilka kroków,
 7   1|            W nędzy, w głodzie i w niedoli srogiej żyjewa, drogi panie!~
 8   1|           jej zginąć; że jak ją z niedoli wyprowadziła, tak i Jaśka
 9   1|          nim było łez, cierpień i niedoli - dowiemy się niedługo.~ ~
10   1|           dusza stała się jasna w niedoli, że ufności w pomoc niebieską