Nowela

 1 Janko|  oświecone były tak mocno, że Janek ledwie mógł patrzeć na nie.
 2 Janko|      i prawie czarodziejskie; Janek też patrzył coraz chciwiej.
 3 Janko| drzewa, załopotały łopuchy, a Janek jakoby wyraźnie usłyszał:~-
 4 Janko|     raz i wołasz: "Nie! nie!" Janek już w kredensie.~Zarzechotały
 5 Janko|    łopuchy szemrać. Tymczasem Janek czołgał się cicho i ostrożnie,
 6 Janko| spytał gniewliwie:~- Kto tam?~Janek zataił dech w piersiach,
 7 Janko|         Na drugi dzień biedny Janek stał już przed sądem u wójta.~
 8 Janko|     machnął od ucha, dopieroż Janek krzyknął:~- Matulu! - i
 9 Janko|      Na drugi dzień nie wstał Janek, a trzeciego wieczorem konał
10 Janko|    dochodziło granie fujarek. Janek wsłuchiwał się ostatni raz,