Nowela

1 Janko|      swoje, odjechał, chorej zrobiło się lepiej. W tydzień wyszła
2 Janko|  zaczęła migotać po ścianie, zrobiło się widno, a potem... Eh!
3   1  | słonko kochane", lżej im się zrobiło na sercu, bo sobie pomyśleli,
4   1  |     ziemię, a płomień zgasł. Zrobiło się jeszcze ciemniej. Ludzie
5   1  |     którego, ktoś przekłuje. Zrobiło mu się w oczach ciemno zupełnie.~-
6   1  |      tobie! Sen! sen! sen!~I zrobiło się jej tak dobrze, jasno,
7   1  |      niejednemu markotno się zrobiło. Błogo mieć drzewo na chałupę
8   1  | jakby w nim drugi był pożar. Zrobiło się widno jak w dzień. Potem
9 Zpami| nadzieję. Biednej pani Marii zrobiło się słabo.~W ciągu dwóch