Nowela

1   1  |   przed jego oczyma w całej swej długości. Wawrzon, ujrzawszy
2   1  |     to chwilami zapomniał o swej niedoli i o tej tęsknocie,
3 Latar|     może on wcale opuszczać swej skalistej wysepki. Łódź
4 Latar|  lewo. Skawiński zeszedł do swej izby. Burza poczęła wyć.
5 Latar|      iż jeszcze na początku swej latarniczej kariery przeczytał
6 Latar| przesłał Towarzystwu połowę swej miesięcznej pensji, z którą
7 Latar|  której je karmił resztkami swej żywności, więc kilka z nich
8 Ozyr |  schodów i nagłym rozmachem swej boskiej stopy przyśpieszył
9 Zpami|  miał sposobu przekonania o swej niewinności. Mógł wprawdzie