Nowela

1 Janko|      przyczajony w łopuchach, patrzył już od dawna przez otwarte
2 Janko|     czarodziejskie; Janek też patrzył coraz chciwiej. Przykucnięty
3 Janko|    kolana, z otwartymi ustami patrzył i patrzył. To strach zatrzymywał
4 Janko|    otwartymi ustami patrzył i patrzył. To strach zatrzymywał go
5 Janko| słowem, patrzyło tylko, jakby patrzył ptak. Albo on wie, co z
6   1  |       jej nie dam.~Tak mówiąc patrzył sokolimi oczyma na Marysię
7 Latar|      spływały mu na balkonie. Patrzył, nasycał się, przekonywał.
8 Latar| swojej powietrznej wyżyny - i patrzył. W dole pod jego stopami
9 Zpami|       bezmyślnie, w milczeniu patrzył na płatki śnieżne, kręcące