Nowela

1 Ozyr|  panie, jestem nieśmiertelna Głupota. Opiekowałam się tu obecnym
2 Ozyr|    tysiączne dowody, których Głupota, choćby dlatego, że jest
3 Ozyr|      choćby dlatego, że jest Głupotą, nie potrafi nigdy obalić.~-
4 Ozyr|      potrafi nigdy obalić.~- Głupota - przerwał Jastrzębiooki,
5 Ozyr|       ale w tej samej chwili Głupota chwyciła go za drugą i obie,
6 Ozyr| sprawę.~- O panie - szepnęła Głupota. - Mądrość jest moją osobistą
7 Ozyr|    zauważyć, że była w tym i głupota tak wielka jak piramida
8 Ozyr|     ale on sam był durniem i głupota jego była tym większa, że
9 Ozyr|      ogon Apisa! - zawołał – głupota i szelmostwo nie przeważają