Nowela

1   1  |         płynęła ku niemu, a on ku fali - i rozcinał ją piersiami.
2   1  |           ocean. Na pomarszczonej fali usłał się szeroki słoneczny
3   1  |       kupki jakiejś zieloności na fali; może było w nich i co do
4   1  |        załamaniach i zmarszczkach fali. Od strony brzegu, gdzie
5   1  |           się cofać przed parciem fali z miejsca na miejsce. Znać
6   1  |   odpowiadały jej tylko uderzenia fali dżdżystej, gnanej wiatrem...~
7   1  |      chwilę jeszcze zaczerniał na fali, potem jedna tylko jego
8 Latar| wskazujące drogę, kołysały się na fali lekkim, łagodnym ruchem;
9 Latar|      urwało się i szło na kształt fali od serca wyżej i wyżej,