Nowela

1 Janko|  tydzień wyszła baba do roboty. Chłopak ledwo zipał, ale zipał;
2 Janko|         zmiłowanie Boże.~Był to chłopak nierozgarnięty bardzo i
3 Janko| sprawiała mu warząchwią muzykę. Chłopak krzyczał, obiecywał, że
4 Janko|       ku karczmie. Ale przecież chłopak nie do karczmy chodził,
5 Janko|       naprzeciw drzwi. Więc tam chłopak duszę swoją całą wysyłał
6   1  |         i nie puszczają. Pewien chłopak z Chicago dowodził, że widział
7   1  |     ślubowała.~- Maryś! - rzekł chłopak miękko - Maryś serdeczna!~-
8 Zpami|         to może ją dobić - więc chłopak drżał przed tą myślą i całymi
9 Zpami|       cieszę się". Myślałem, że chłopak zwariuje ze szczęścia. Napisał