Nowela

  1 Janko|        tamten świat się wybierać i po dobrodzieja by posłać, żeby
  2 Janko|            kocię albo co!"~Posłano po księdza; przyjechał, zrobił
  3 Janko|    strzechą, może go tam i kochała po swojemu, ale biła dość często
  4 Janko|           na łąkach derkotać, bąki po rosie burczyć; gdy koguty
  5 Janko|          burczyć; gdy koguty piały po zapłociach, to on spać nie
  6 Janko|            Stójka, co chodził nocą po wsi i aby nie zasnąć, liczył
  7 Janko|            na niebie lub rozmawiał po cichu z psami, widział nieraz
  8 Janko|            za piec i nic nie mówił po całych dniach, spoglądając
  9 Janko|            było widać ani słychać.~Po chwili dopiero z ciemności
 10 Janko|            Zapałka zaczęła migotać po ścianie, zrobiło się widno,
 11 Janko|  szczekanie psów, bieganie świateł po szybach, hałas w całym dworze...~
 12 Janko|        promień był niby gościńcem, po którym mała dusza chłopczyka
 13 Janko|            drogą, bo za życia szła po prawdzie ciernistą. Tymczasem
 14   1  |  dziewczyna. Oboje, nie rozumiejąc po niemiecku, byli prawdziwie
 15   1  |          do Ameryki i przed chwilą po raz pierwszy ośmielili się
 16   1  |         niego silniej, wykrzykując po cichu ze strachu. Po niejakim
 17   1  |   wykrzykując po cichu ze strachu. Po niejakim czasie stary przerwał
 18   1  |       wygładzało się coraz więcej; po niejakim czasie żagle opadły,
 19   1  |       spytasz, nikt ci nie odpowie po katolicku.~- A jakże my
 20   1  |          lepiej.~- Nie bluźniłabyś po próżnicy.~Po chwili jednak
 21   1  |           bluźniłabyś po próżnicy.~Po chwili jednak Wawrzon dodał,
 22   1  |            z dziewczyną albo pójdą po proszonym chlebie.~Że zaś
 23   1  |       poznał się z Niemcem, co się po wsiach niby o len zamawiał,
 24   1  |           aż go skusili. A jemu tu po co zostawać? Toż za jedną
 25   1  |          szedł naprzód dzień i noc po bezmiarach morskich, który
 26   1  |            złotym pierścieniem się po gościńcu potoczę, a znajdę
 27   1  |     panował jednak ruch niezwykły. Po pięknym zachodzie nie zawsze
 28   1  |     mniejszych i większych kupkach po całej podłodze. Na nich
 29   1  |             Kilkoro dzieci płakało po kątach, ale zwyczajny gwar
 30   1  |         tłumoki i narzędzia latały po podłodze, przewalane z kąta
 31   1  |       pierze z poduszek jęło latać po powietrzn, a szkła w lampach
 32   1  |      tupotanie majtków biegających po górnym pokładzie.~- Panienko
 33   1  |           szelestem rozpłynęła się po wszystkich kątach; kobiety
 34   1  |       wszystkim, że to już koniec.~Po chwili wszedł oficer służbowy
 35   1  |        tonął. Ludzie uspokoili się po trochu; niektórzy poszli
 36   1  |            zlewającą się z niebem. Po onym niebie przelatywały
 37   1  |        świadomą myśl się ułożyć... Po chwili spytał:~- Was?~-
 38   1  |            na jego popękaną twarz.~Po chwili rzekł poważnie:~-
 39   1  |        byłem w Gdańsku... rozumiem po polsku... Ja Kaszuba...
 40   1  |       odwrócił się i wykrzyknąwszy po marynarsku "ho! ho! o!",
 41   1  |           niby dymy jakieś pasmami po morzu rozwleczone, niewyraźne,
 42   1  |      łaknął. Widząc zielone brzegi po obydwóch stronach miasta
 43   1  |             popychało, kręciło się po całym pokładzie. Wawrzon
 44   1  |    pożegnanie. Ciżba popchnęła ich po pochyłym mostku i za chwilę
 45   1  |         biegły proste, szerokie, a po ulicach tłumy ludu jakby
 46   1  |          co chwila, taczki dudniły po mostkach, rwetes i rozgardiasz
 47   1  |        chłopskie serca. Co poczną? Po prostu - zginą.~Tymczasem
 48   1  |      emigracji. Ludzie ci próżnują po części dla braku roboty,
 49   1  |         części dla braku roboty, a po części z zamiłowania. Tu
 50   1  |           czas w szkole włóczą się po ulicach, klekocąc kawałkami
 51   1  |           dojrzał. Tu głowę zawrót po prostu brał, ręce opadały,
 52   1  |   dziewczyną ciągle razem i często po całych dniach jedno ani
 53   1  |  Chattam-square. W drugim tygodniu po przybycíu poznali wprawdzie
 54   1  |            dla nich jakby stopniem po schodach prowadzących w
 55   1  |        szukała i nic nie znalazła. Po całych dniach siadywała
 56   1  |     dworskim, miał i swoją kolonię po ojcach, a ona stała się
 57   1  |    pocałowała w rękę.~- Przychodzę po dolara! - rzekł.~Zrozumiała
 58   1  |  wielmożnemu panu zapłaci - dodała po polsku, nie wiedząc już,
 59   1  |    wydawała się wynędzniała, jakby po wielkiej jakiej chorobie.
 60   1  |        gajdoki dał upiec.~Poszedł. Po chwili w sieni dał się słyszeć
 61   1  |      krótko:~- Pójdź!~Schyliła się po węzełki, by je zabrać. Były
 62   1  |           Godzina już była czwarta po południu. Cały port wrzał
 63   1  |            nic nie ma na świecie i po którą, jeśli kto przyśle
 64   1  |          Śniło się jej, że błądząc po jakichś rozpadlinach i przepaściach
 65   1  |        górze,~Spuścił się do Maryś po jedwabnym sznurze;~Ale sznur
 66   1  |          Jakoż spadła z platformy, po drodze jednak uczepiła się
 67   1  |               Dziewczyna poszukała po ciemku jego rąk i przytuliwszy
 68   1  |      pszczółek złotych, i spływają po promieniach, aż do niej,
 69   1  |           i wilgoci, była to twarz po prostu anielska: bo też
 70   1  |          strumieniami popłynęły mu po pomarszczonych policzkach.~
 71   1  |           mięso. Tłumaczyło się to po prostu tym, że któryś z
 72   1  |          koniecznie iść do miasta. Po drodze spotykali mnóstwo
 73   1  |         odbiło się na jego twarzy, po czym zaczął się przypatrywać
 74   1  |         przed człowiekiem klęczy i po nogach go całuje.~W Ameryce
 75   1  |           business - mówił do nich po angielsku - idźcie do swego
 76   1  |         idźcie do swego businessu!~Po czym do Wawrzona i Marysi:~-
 77   1  |        chłopom, pilnować roli, nie po świecie się włóczyć. Jak
 78   1  |             father! - odpowiedział po angielsku wyrostek.~- I
 79   1  |        gniewać:~- Rozumie chłystek po polsku, ale woli mówić po
 80   1  |          po polsku, ale woli mówić po angielsku. Tak tu musi być.
 81   1  |           w Bufallo sporo. Pracują po fabrykach, ale chłopu najlepiej
 82   1  |            Chodźcie teraz do mnie.~Po drodze kupił im bielizny
 83   1  |         się do nóg ciągle schyla i po rękach je całuje, z czego
 84   1  |       czasem się gniewał, mówił to po angielsku, to po polsku,
 85   1  |          mówił to po angielsku, to po polsku, rozmawiał z Marysią
 86   1  |           się trzody krów i owiec; po rubieżach leśnych widać
 87   1  |           pokryte żółtym kwieciem, po których niegdyś przeszły
 88   1  |          jeść tłusto, żyć długo, a po śmierci na pewno otrzymać
 89   1  |       ziemia, którą się dziś płaci po 1 i pół dolara za akr, pójdzie
 90   1  |      rodzin polskich rozproszonych po całych Stanach, od wielkich
 91   1  |     Stanach, od wielkich jezior aż po palmowe lasy Florydy, od
 92   1  |           Florydy, od Atlantyku aż po kalifornijskie wybrzeża,
 93   1  |         Warszawy, którzy pracowali po fabrykach w Chicago i Milwaukee
 94   1  |           zwłaszcza jeszcze gdy ma po Mazurze z każdego boku i
 95   1  |    siekierę, to na owe dęby mające po kilkanaście łokci obwodu
 96   1  |           więc zaraz drugiego dnia po przybyciu taboru jaki taki
 97   1  |            można było poznać tylko po huku siekier, którym rozbrzmiewał
 98   1  |     dzikich stron teksaskich, byli po największej części wprawnymi
 99   1  |   rozpalono wielki ogień, młodzież po wieczerzy zamiast iść spać
100   1  |             ale często trzeba było po nie chodzić daleko. Niektórzy
101   1  |   wykłócili się i wyjechawszy niby po narzędzia miernicze do Clarcsville,
102   1  |                  W osadzie źle się po prostu działo, bo ta gromada
103   1  |            bo wszyscy parobcy byli po jego stronie. Niejeden też
104   1  |               Moja córuchna chodzi po łące kiejby lelija, kiejby
105   1  |       przesąd dodawał. W kilka dni po widzeniu diabła zdarzało
106   1  |    rozprzągł się, rozstawiono wozy po wszystkich kątach polanki,
107   1  |    przelecieć, złotym pierścieniem po gościńcu się potoczyć, nie
108   1  |            z wysilenia. Ból jął mu po pacierzach chodzić. Dwa
109   1  |            wyszedł na pustynię, to po parę miesięcy w domu go
110   1  |         rządzić się, jak szara gęś po niebie, mając za sobą wszystkich
111   1  |      wszystkich z Teksasu. Gdy się po suplikacjach na bór zawziął,
112   1  |     rozlewały się jak woda, biegły po suchych wiązaniach lianów
113   1  |       Czerwone węże ognia wiły się po smolnym podszyciu puszczy.
114   1  |           sadzawkę. Ludzie, moknąc po całych dniach, zaczęli chorować.
115   1  |           byłby padł ze zmęczenia, po nim nawet znać trudu nie
116   1  |        wody zataczały się z rykiem po pustej płaszczyźnie. Tymczasem
117   1  |        taki wyraz siły, że Marysia po raz pierwszy nie śmiała
118   1  |          daleko, ale zbliżali się. Po niejakim jednak czasie Orlik
119   1  |           się. Na szczęście tratwa po kwadransie trafiła na drzewo
120   1  |             Chodziłem jak wilk sam po świecie i ludziska się mnie
121   1  |            z oczu. Płynął do łodzi po ratunek dla niej. Wartki
122   1  |            Hej, Smith! - ozwał się po angielsku jakiś głos. -
123   1  |         jednakże mówiąc już trochę po angielsku umiała wyprosić
124   1  |           jak każdy wóz przejeżdża po kwiatach, co na jego drogę
125 Latar|           w ciągu dwunastu godzin; po wtóre, następca musiał być
126 Latar|            żywności i świeżą wodę, po czym przywożący oddalają
127 Latar|          znajdzie stałego następcę po nieboszczyku, i łatwo zrozumieć
128 Latar|       Trzeba tam co dzień wchodzić po kilka razy na wieżę. Czy
129 Latar|        drugą stronę międzymorza, a po dniu promiennym nastąpiła
130 Latar|       duszę. Oto mógł na tej skale po prostu urągać dawnemu tułactwu,
131 Latar|            ręka ściga go wszędzie, po wszystkich lądach i wodach.
132 Latar| rozpoczynał spokojnie swoją podróż po raz setny pierwszy. Był
133 Latar|          jeszcze i to dziwnego, że po tylu zawodach zawsze był
134 Latar|         dziwactwo losu rzucało nim po wszystkich morzach i krajach
135 Latar|        nich wśród nocy i ciemności po nazwisku. Jeżeli nieskończoność
136 Latar|         jeśli się na nie godzą, to po pewnym czasie opuszczają
137 Latar|          bliska podobne lasy, gdyż po rozbiciu się na Amazonce,
138 Latar|          Wracał jednak natychmiast po mszy na wyspę i wracał szczęśliwy,
139 Latar|         opuści wieży do śmierci, i po prostu zapomniał, że jest
140 Latar|           że coś zawołało na niego po imieniu głosem bardzo kochanym,
141 Latar|          Gdy stary wyciągnął znowu po nią rękę, słyszał wśród
142 Latar|            nawet i utwory czytywał po trzydziestym roku w Paryżu.
143 Latar|          aspinwalskie wybiły piątą po południu. Jasnego nieba
144 Latar|           rozpływając się łagodnie po piaskach. W dali śmiały
145 Latar|        Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie...~Skawińskiemu zbrakło
146 Latar|         wszystko jest niczym... On po prostu tym wielkim' płaczem
147 Latar|           ciemności i bąki zahuczą po trzcinach. Noc jest spokojna
148 Latar|            ten liść, by nim rzucać po lądach i morzach, by się
149 Sach |       Chiavattę. Dzień schodził im po sklepach, warsztatach, biurach;
150 Sach |          do cyrku, raz dlatego, że po twardej pracy rozrywka jest
151 Sach |      równie godziwą jak przyjemną, po wtóre, że mieszkańcy dumni
152 Sach |     tancerką, wrzeszczą i biją się po twarzach, tancerka miga
153 Sach |       błaznów, bijących się ciągle po twarzach, nikt już nie zważa.
154 Sach |         drewniane kozły i stawiają po dwóch stronach areny. Muzyka
155 Sach |           złowrogie. Wodzi on nimi po zgromadzeniu, jakby chciał
156 Sach |        równowagi podczas chodzenia po drucie. Zatrzymawszy się
157 Sach |     munsztuk - namowa skutkuje, bo po chwili sachem kołysze się
158 Sach |      Szczególna rzecz! Wódz śpiewa po niemiecku. Ale łatwo to
159 Sach |        Słychać słowa następujące: "Po wielkich deszczach, co rok
160 Sach |    zmieniły się w ryk wściekłości. Po cyrku poczęły się zrywać
161 Sach |      Chiavatty! Ludzie mają serce.~Po przedstawieniu sachem pił
162 Ozyr |       gubernatora.~Ozyrys podniósł po raz trzeci palec do góry
163 Ozyr |            uspokoiły się zupełnie. Po czym spojrzał i zdziwienie,
164 Ozyr |           dłońmi i przymknął oczy.~Po chwili jednak twarz rozjaśniła
165 Legen|            że aż piana warczała~mu po bokach, a za nim ciągnęła
166 Legen|          sama popłynie - mówili. - Po co pracować, po co baczyć
167 Legen|          mówili. - Po co pracować, po co baczyć na statek, pilnować
168 Legen|        steru, masztów, żagli, lin? po co żyć w trudzie i pocie
169 Legen|    wiedziała, jak ją ratować!~Lecz po pierwszej chwili przerażenia
170 Legen|        Chwilami sił im brakło, ale po krótkim spoczynku znów zrywali
171 Bajka|            powiada sęp.~- A cóż ci po mojej zgubie?~- Co za głupie
172 Bajka|    umieścić moich młodszych synów; po wtóre, mam swoją sępią politykę,
173 Bajka|         twoje istnienie zawadza; a po trzecie, kraczesz innym
174 Zpami|      nieraz o drugiej lub trzeciej po północy widziałem Michasia
175 Zpami|         cios dla pani Marii, która po śmierci męża zostawszy z
176 Zpami|  bizantyjskich tomów, serce mi się po prostu ściskało. Czasem
177 Zpami|            gdym latał za gołębiami po ulicach lub grywał w pliszki
178 Zpami|           niej płynie. Myślę tylko po prostu, że nauka nie powinna
179 Zpami|      zamożnego domu szlacheckiego, po prostu pani, na którą bym
180 Zpami|          zaradzić temu, i czuł się po prostu w kole błędnym, z
181 Zpami|           iść spać, wstawał cicho, po ciemku wynosił lampę do
182 Zpami|      Zdania takie ześlizgiwały się po innych chłopcach, nie zostawiając
183 Zpami|         języków i że nie umiał się po niemiecku wyjęzyczyć?~Nadeszły
184 Zpami|          się nie być próżne. Zaraz po Wszystkich Świętych Michaś
185 Zpami|      celujące, pytał się mnie, jak po łacinie: "cieszę się". Myślałem,
186 Zpami|          jeden wiedziałem."~Michaś po prostu ubóstwiał matkę.
187 Zpami|            dziecka przybrała wyraz po prostu tragiczny; wyglądał
188 Zpami|          musiały mu tam kręcić się po głowie, ale wolałem z nim
189 Zpami|        samej chwili.~Koło trzeciej po północy obudziło mnie światło
190 Zpami|     zasuwał w mrok. Choroba gasiła po kolei iskierkę po iskierce
191 Zpami|           gasiła po kolei iskierkę po iskierce życia. Ręce dziecka,
192 Zpami|         jak zechce, i mówić choćby po polsku do małych aniołków