Nowela

1 Janko|         ten kwadrat zbliżał się powoli do skrzypiec i w końcu oświetlił
2   1  |       niej myślisz w Lipińcach?~Powoli słońce chyliło się ku zachodowi
3   1  |   zaplatała sobie na noc włosy.~Powoli jednak milczenie ogólne,
4   1  |   emigrantów poodkrywali głowy. Powoli płacz dziewczyny ustał,
5   1  |  większych gromadach do miasta. Powoli bulwark opustoszał zupełnie.
6   1  |    Pociąg leciał dalej i dalej. Powoli okolica stawała się coraz
7   1  | wywiedzeni, by wyginęli marnie. Powoli, kto miał coś jeszcze grosza
8 Zpami|  uśmiechowi pozory życia i snu. Powoli chłopcy, koledzy jego, którzy