Nowela

1   1  | krańców widnokręgu ozwały się dziwne szmery. Był to niby ciężki
2   1  | Marysią żegnali się pobożnie. Dziwne jakieś wydawało się im to
3   1  |      tym mrowie narodu, jakie dziwne twarze; to czarne, to oliwkowe,
4   1  |   wystają ponad bruk uliczny. Dziwne krzywizny zastępują tu miejsce
5   1  |       Tu wszystko było jakieś dziwne, obce, odtrącające i takie
6 Latar|    jego były tak stałe, że aż dziwne, i łatwo mogły zabić gwóźdź
7 Ozyr |      zaprawdę, położenie jest dziwne. Oto twoje dowody, o Głupoto,
8 Zpami|     ptaka; potem opanowało go dziwne zamyślenie i senność; ruchy