Nowela

1 Janko|         on spać nie mógł, tylko słuchał i Bóg go jeden wie, jakie
2 Janko|     przyczaiwszy się pod murem, słuchał. Ludzie tańcowali obertasa,
3 Janko|   śpiewać i grać także, a Janko słuchał!...~Co by on za to dał,
4 Janko|     tylko było słuchać, toteż i słuchał zwykle dopóty, dopóki głos
5   1  |      żeby teraz był przy niej i słuchał z nią razem morskiego szumu.
6   1  | parsknął śmiechem, ale stanął i słuchał. Na posiekanej wiatrem i
7   1  |         się, przestał szumieć i słuchał. Dopiero gdy pieśń ucichła,