Nowela

1 Janko| nóżka wystaje za progiem. Na próżno, lelku, przelatujesz jeszcze
2   1  |    spokojną i zmartwiałą. Na próżno stary wstrząsał ją za ramię;
3   1  |      jej szczęście i spokój.~Próżno dziewczyna zawodzi nad nim: "
4   1  |   żebrać łaski i co dzień na próżno. Ale miała wytrwałość chłopską.
5 Zpami|     zdolnościach, wysilał na próżno.~Wiele na świecie widziały
6 Zpami|  falą - rozpaczliwie, ale na próżno.~W końcu stracił wszelką
7 Zpami|   wykładów, a zabierający na próżno miejsce innym, został usunięty