Nowela

  1 Janko|         wpatrzone. W zimie siadywał za piecem i popłakiwał cicho
  2 Janko|          chodził już jako potrzódka za bydłem lub, gdy w chałupie
  3 Janko|          chałupie nie było co jeść, za bedłkami do boru. Że go
  4 Janko|            Pójdzie, bywało, do boru za bydłem albo z dwojakami
  5 Janko|          Janko słuchał!...~Co by on za to dał, gdyby mógł mieć
  6 Janko|           głos stójki nie ozwał się za nim z ciemności: - Nie pójdzieszże
  7 Janko|            bosych nogach do domu, a za nim biegł w ciemnościach
  8 Janko|        wielkie święto. Właził potem za piec i nic nie mówił po
  9 Janko|         rana do wieczora, choć tyle za to odbierał szturchańców,
 10 Janko|          Państwo od dawna siedzieli za granicą, dom stał pustkami,
 11 Janko|            jedna bosa nóżka wystaje za progiem. Na próżno, lelku,
 12 Janko|           coraz ciszej, słabiej, aż za którymś razem ucichło dziecko
 13 Janko|        szeroką, słoneczną drogą, bo za życia szła po prawdzie ciernistą.
 14 Janko|             que l'Italie.~- I co to za lud artystów. On est heureux
 15   1  |                                     ZA CHLEBEM [ZA CHLEBEM]~
 16   1  |                         ZA CHLEBEM [ZA CHLEBEM]~
 17   1  |            i rozcinał ją piersiami. Za nim, jakby olbrzymi waż,
 18   1  |             wody; kilka mew leciało za sterem, przewracając kozły
 19   1  |      Wawrzon trzymał się jedną ręką za poręcz, drugą za czapkę
 20   1  |         jedną ręką za poręcz, drugą za czapkę rogatą, żeby mu jej
 21   1  |            zajął, chciał trzy marki za szkodę. Wawrzon nie chciał
 22   1  |       gospodarz żądał już nie tylko za krowę, ale i za koszta jej
 23   1  |           nie tylko za krowę, ale i za koszta jej utrzymania, a
 24   1  |            przegrał Wawrzon sprawę. Za krowę już się Bóg wie co
 25   1  |             zajęli mu konia, a jego za opór skazali do aresztu.
 26   1  |              a w rzeczy samej ludzi za morze wywodził. Niemiec
 27   1  |         jemu tu po co zostawać? Toż za jedną szkodę stracił tyle,
 28   1  |             tyle, że parobka mógłby za to utrzymać. Mali się na
 29   1  |            jak smok, a nocą ciągnął za sobą warkocz iskier ognistych,
 30   1  |        dalej od Lipiniec.~Tymczasem za Marysią płynęły inne myśli
 31   1  |    spieniony gościniec lub jak mewy za okrętem. Wspominała oto,
 32   1  |         niebożę! czy ty tam trafisz za nią, czy sokołem przez powietrze
 33   1  |            ukochał - kocha goręcej, za czym tęskni do tego leci.
 34   1  |        widzi, jakby tam coś zostało za morzem.~- Dola ostała i
 35   1  |            twarzy i często prowadzi za sobą szkorbut. Wawrzon z
 36   1  |             i płacz dzieci, gonitwa za rzeczami, a wśród tego zamieszania
 37   1  |             wkrótce trwoga ścisnęła za gardło i jego, i innych.
 38   1  |         zupełnie. Ale upływał dzień za dniem, a przed statkiem
 39   1  |      dalekim zachodzie. Okręt gonił za nimi wodą. Wawrzon naprawdę
 40   1  |      skrzydłami chmary całe leciały za statkiem z piskiem i krzykiem.
 41   1  |         młodym śpiewały:~ ~Cóżeś to za pan?~Cóżeś to za pan?~Cała
 42   1  |           Cóżeś to za pan?~Cóżeś to za pan?~Cała twoja sukiencyja~
 43   1  |     podobnego biednemu Jaśkowi, gdy za nią przyjedzie, a ona będzie
 44   1  |             też Wawrzon to uczynił. Za to, co miał, dostał czterdzieści
 45   1  |            ich po pochyłym mostku i za chwilę znaleźli się w obszernym
 46   1  |             Jaśka koniuchy:~ ~Cóżeś za pani?~Cóżeś za pani?~Cała
 47   1  |                Cóżeś za pani?~Cóżeś za pani?~Cała twoja sukiencyja~
 48   1  |            czyli zajazdy, w których za dwa dolary tygodniowo można
 49   1  |           tym od centa aż do pięciu za każde wybite oko. Dzieci
 50   1  |          znowu oczy. Przy tym co to za robotnik, który nie pojmuje,
 51   1  |          gliniany garnek.~- Hej! co za różnica! Oto w spokojnych
 52   1  |           największym była tęsknota za Lipińcami. Dręczyła go dniem
 53   1  |      Chwilami rad by był się porwać za włosy i głową tłuc o mur
 54   1  |            wszyscy, którzy nie mają za co węgla kupić. Często go
 55   1  |              Wawrzon schwycił zaraz za szprychy i zaczął z woźnicą
 56   1  |              podziękował Wawrzonowi za pomoc, krzyknął "get up!"
 57   1  |        jutra, do strasznej tęsknoty za Lipińcami dorzucała jeszcze
 58   1  |              drugą wziął dziewczynę za ramię, popchnął lekko w
 59   1  |        pozostały jak dawniej, wargi za to miała zsiniałe, oczy
 60   1  |           się pożywią, dokąd pójdą? Za drzewem grzmotnął Wawrzon
 61   1  |        odchodziły na ocean, pieniąc za sobą wodę. Szły w stronę,
 62   1  |   znajdowała się platforma z desek, za nią zaś taran do zabijania
 63   1  |          gadów, na dnie szlamistym. Za nic w świecie! Nieopisany
 64   1  |           próżno stary wstrząsał ją za ramię; ani drgnęła, ani
 65   1  |       trzymając ją myślał, że chyba za kawał nieba złapał.~Toć
 66   1  |            na ulicy stali: chodźcie za mną.~Wprowadził ich do najbliższego
 67   1  |           osady, dziewczyna pójdzie za mąż na poczekaniu. Dorobią
 68   1  |             rządu darmo, a od kolei za małą opłatą - rozumiesz?
 69   1  |            Drugi okres ich tułactwa za chlebem został ukończony.
 70   1  |            sobą taką przyszłość, że za lat tysiąc Borowina będzie
 71   1  |             płaci po 1 i pół dolara za akr, pójdzie na place do
 72   1  |        mniej więcej tysiąca dolarów za kwadratowy łokieć. Takim
 73   1  |           Borowinie należało uważać za tak zwany humbug, można
 74   1  |          Arkansasu. Ci, którym było za gorąco w Pannie Marii w
 75   1  |           Pannie Marii w Teksas lub za zimno w Minnesocie, lub
 76   1  |             zimno w Minnesocie, lub za wilgotno w Detroit, lub
 77   1  |             wilgotno w Detroit, lub za głodno w Radomiu w Illinois,
 78   1  |             z każdego boku i Mazura za sobą, nie bardzo komu ustąpi,
 79   1  |           się bronić jak w fortecy. Za wozami na pozostałej części
 80   1  |           sypiali na wozach lub też za ich obrębem naokoło ognisk.~
 81   1  |          czy karczować, czy chodzić za zwierzyną. Zaraz z początku
 82   1  |             i tu będę syr, a ty coś za jeden?~- Cicho, bo złapię
 83   1  |          kiedy się sierdzisz. Co ci za business do mnie.~- Czego
 84   1  |         mnie faliszujesz? Kupię cię za bita!~.........................................................................................................~.........................................................................................................~ ~
 85   1  |           owiec, chłopi rzucili się za nimi w pogoń hurmem i bez
 86   1  |            i dusze z nich ulatywały za morze. Nieraz księżyc wytoczył
 87   1  |           jakieś krzaki niesamowite za ubranie łapią i nie puszczają.
 88   1  |            przyrzekł kaczorem morze za nią przepłynąć, ptakiem
 89   1  |             sieroto. Bóg mnie karze za ciężkie grzechy moje, bom
 90   1  |           moje, bom cię wyprowadził za morze i zgubił. Ciężkie
 91   1  |          mnie by Bóg skarał, gdybym za wami nie była poszła.~-
 92   1  |              weź ty Czarnego Orlika za męża: on jest chłop dobry,
 93   1  |                Ano, to weźmiewa się za bary.~Ludzie popatrzyli
 94   1  |         skalpy indyjskie, dopóki mu za nie proboszcz miejscowy
 95   1  |          szara gęś po niebie, mając za sobą wszystkich z Teksasu.
 96   1  |           był Jaśko, i wrócić cudzą za nic! Lepiej tu umrzeć pod
 97   1  |           chwila, bo i przed nią, i za nią płynęły pnie powyrywanych
 98   1  | niebezpieczeństwo. Upływała godzina za godziną. Każdy inny byłby
 99   1  |           było widać na widnokręgu. Za to cała okolica wyglądała
100   1  |         opuszczała go, ale słabnął. Za dużo już było cierpień na
101   1  |           wiosłował i łzy dusiły go za gardło...~Wieczorem wypogodziło
102   1  |            w baraniej czapce chodzi za pługiem. On ręce do niego
103   1  |             co? Miasto Przyręble, a za Przyręblami Lipińce. Idą
104   1  |         Anioł Pański... Jezu! Jezu! za co tyle szczęścia jemu grzesznemu?
105   1  |            wróci on do ciebie! Jemu za dobrze w Lipińcach.~Nadeszła
106   1  |        serdeczna, pożałuj i pacierz za mnie zmów. Com ci przewinił?...
107   1  |             jeśli nie słyszę znowu.~Za chwilę silne ręce przeniosły
108   1  |            szpitala w Little-Rock i za pieniądze zebrane przez
109   1  |             osłabienia ręka targała za dzwonek przy Water-Street
110 Latar|          latarnika wydajecie mi się za starzy.~- Sir - ozwał się
111 Latar|          taka posada nie zdarzy. Co za szczęście, że byłem w Panamie...
112 Latar|         good bye!... Jeszcze słowo: za każde uchybienie w służbie
113 Latar|     bagnetem, bo nie chciał chwycić za strzemię, które mu ukazywano
114 Latar|               Ale zimy mijały jedne za drugimi i Skawiński doczekał
115 Latar|        dowodami;~więc godziny jedna za drugą spływały mu na balkonie.
116 Latar|        wyciągniętym szeregiem jedne za drugimi, podobne do łańcucha
117 Latar|        towary do Aspinwall, ciągnąc za sobą długi, spieniony szlak
118 Latar|        czubiaste bukiety, tuż zaraz za domami Aspinwallu. Dalej,
119 Latar|             tłumiąc głos, ściskając za gardło... Chwila jeszcze,
120 Latar|            Twych świątyń progu~Iść, za zwrócone życie podziękować
121 Latar|   przepraszał tę ukochaną, oddaloną za to, że się już tak zestarzał,
122 Latar|          rwało. Chwile mijały jedna za drugą: on wciąż leżał. Mewy
123 Latar|        Panamy i staczało się zwolna za międzymorze, ku drugiemu
124 Sach |            się dostać lub nie miały za co kupić biletów, przypatrują
125 Sach |        błazny, których kilku wpadło za tancerką, wrzeszczą i biją
126 Sach |     błyskawica; brawa się sypią. Co za przepyszne Przedstawienie!
127 Sach |             jego chwieją się pióra, za pasem ma topór i nóż do
128 Ozyr |          łotrów.~To mówiąc chwyciła za rękę Psunabudesa, ale w
129 Ozyr |          chwili Głupota chwyciła go za drugą i obie, tamując dech
130 Ozyr |  państwowych i drwił z zasad, które za studenckich czasów wygłaszał,
131 Ozyr |          dygnitarze uważają łapówki za zwyczaj tak powszechny i
132 Ozyr |             szczytu przebudowane, a za mało uczciwy, by przeprowadzić
133 Ozyr |            nie rozszerzył wolności. Za jego czasów powiększyły
134 Ozyr |          tym większa, że się uważał za mądrego. Niezdolny był zrozumieć,
135 Legen|            warczała~mu po bokach, a za nim ciągnęła się szeroka
136 Bajka|            ci po mojej zgubie?~- Co za głupie pytanie i co za brak
137 Bajka|           Co za głupie pytanie i co za brak wykształcenia! Ciasno
138 Bajka|            dał, a co do mych uczuć, za cóż ja mam cię kochać?~-
139 Zpami|      doprawdy tego wszystkiego było za dużo. Skończywszy ostatnią
140 Zpami|             jeden wie, co by to był za cios dla pani Marii, która
141 Zpami|            żem zaś zamiast łajać go za niepowodzenia, starał się
142 Zpami|          wieku Michasia, gdym latał za gołębiami po ulicach lub
143 Zpami|             na świat z wadą serca - za dużo kochają.~Rodzina Michasia
144 Zpami|       kiedyś bardzo zamożna, ale -i za dużo kochali... więc rozmaite
145 Zpami|             mi słowa mogły zapłacić za żal i gorycz, to doprawdy
146 Zpami|            od tych stopni, które on za postępy dostawał, moja własna
147 Zpami|          powstrzymywać, sam biegłem za nim zmęczoną wyobraźnią
148 Zpami|     Rozrzewniony malec ściskał mnie za szyję i powtarzał:~- Dobrze,
149 Zpami|           przedmioty wykładane były za trudne, byłbym sobie poradził,
150 Zpami|          rozdwojeniu chłopiec szedł za tą powagą, do której rwało
151 Zpami|            tygodnie, miesiące... Co za położenie... dziecka!~Dziwny
152 Zpami|             taki list, chwycił mnie za ręce spazmatycznie i zanosząc
153 Zpami|    obsypywała Michasia pieszczotami za owe celujące, był nowym
154 Zpami|            nowym miernym. Dostał go za lekcję, którą umiał doskonale,
155 Zpami|            podejmuję się opisać: co za chaos musiał wytworzyć się
156 Zpami|              wyglądał tak, jakby go za gardło dusił ustawicznie
157 Zpami|             ale brał czapkę i szedł za mną w milczeniu. Byłbym
158 Zpami|              które płaciło śmiechem za ich drwiny z "polskiego
159 Zpami|         Amem, ames...~Szarpnąłem go za ramię:~- Michasiu!~Rozbudził
160 Zpami|         siadła przy nim i wzięła go za ręce. Dopiero gdym mu na
161 Zpami|            Mama!...~Ona chwyciła go za obie ręce i przesiedziała
162 Zpami|            lekarstwo. Michaś wodził za nią oczyma, gdziekolwiek
163 Zpami|           ministrantury chcąc matce za przyjazdem na wieś sprawić
164 Zpami|          dziecko będzie miało głowę za nisko. A Michaś leżał tymczasem
165 Zpami|            z nich mógł go pociągnąć za włosy lub za ucho; a teraz
166 Zpami|           go pociągnąć za włosy lub za ucho; a teraz leżał taki
167 Zpami|          mały Michasiu, mój kwiatku za wcześnie uwiędły! Miałeś