Nowela

1 Janko|            się matka, którą dusiły łzy...~- Matulu, Pan Bóg mi
2   1  |         przypominały płomienie, to łzy zalewały jej twarz; ale
3   1  |           podniósł oczy do nieba i łzy dwoma strumieniami popłynęły
4   1  |      pozwoli ich zobaczyć. Marysia łzy lała i nad nim, i nad sobą.
5   1  |       łkaniem... Orlik wiosłował i łzy dusiły go za gardło...~Wieczorem
6 Zpami| Wawrzynkiewicz!~I biednemu chłopcu łzy stawały w oczach, a ja,
7 Zpami|  Maszyńskiego, uśmiechał się przez łzy. Mnie także było pilno do