Nowela

1   1  |        sobie z głowy wybij. Ni jemu do ciebie, ni tobie do niego.
2   1  |       kusili, aż go skusili. A jemu tu po co zostawać? Toż za
3   1  | chłopska rwie i wije z męki: a jemu potrzeba było boru sosnowego,
4   1  |   żadnemu powsinodze.~Kto więc jemu pomagał, myślał, że sobie
5   1  |     Jezu! za co tyle szczęścia jemu grzesznemu? Jeszcze przez
6   1  |        nie wróci on do ciebie! Jemu za dobrze w Lipińcach.~Nadeszła
7 Latar|    krzeszą ognia podkówkami, a jemu tam nudno samemu na koniu!