Nowela

  1 Janko|          strzygą się nie ostanie.~Tak mówiąc zapaliła gromnicę,
  2 Janko|          mogła, i płakać, chociaż tak słabo i żałośnie, że jak
  3 Janko|         jak tylko trochę podrósł, tak już o niczym innym nie myślał.
  4 Janko|        mówi szepleniąc:~- Matulu! tak ci coś w boru "grlało".
  5 Janko|       grał w widłach.~Zobaczył go tak raz karbowy, stojącego z
  6 Janko|           głosem, to dziecku oczy tak mgłą zachodzą, jakby już
  7 Janko|   końskiego, ale nie chciały grać tak pięknie jak tamte w karczmie:
  8 Janko|    wypukłe zgięcia oświecone były tak mocno, że Janek ledwie mógł
  9 Janko|           głupi, zły Stachu! któż tak dzieci bije? Toż to małe
 10   1  |    grzbiecie bałwanu wynurzył się tak, że aż dno było mu widać,
 11   1  |          chłopaki nie potrafiliby tak - rzekł stary.~- Kiej Niemcy
 12   1  |           a on, jak był koniuchą, tak się i zostanie.~- On też
 13   1  |           natomiast śruba zaczęła tak silnie burzyć wodę, że aż
 14   1  |        podróż nie znaczyła mu się tak dobrze, jak się spodziewał.
 15   1  |          odpychano na sam koniec, tak że i głodem przyszło nieraz
 16   1  |        brała" - i czegoś jej było tak tęskno, jakby jaskółce jakiej,
 17   1  |         wodą studzienną ślubował, tak mnie niech Bóg opuści, jeślić
 18   1  |         nareszcie rzekł:~- Maryś, tak mi się widzi, jakby tam
 19   1  |         dziwić.~- Czemu to Niemcy tak dziś cicho siedzą? - spytała.~-
 20   1  |           tapczanów, rzucało nimi tak, że chwilami uderzali o
 21   1  |      skrzypienie pułapu stało się tak przeraźliwe, iż zdawało
 22   1  |           sąd iść, niebogo.~A gdy tak múwił, Marysia zrozumiała,
 23   1  |         okrutny ściskał jej serce tak, że poczęła szlochać głośno.
 24   1  |      nigdy nie myślał, żeby przez tak wielką, że przez tyle dni
 25   1  |      Gdyby był wiedział, że morze tak ogromne, byłby został w
 26   1  |         odbyło, okręt zbliżył się tak do miasta, że już widać
 27   1  |      ludzkich. Wszyscy tam biegli tak prędko, jakby gonili kogoś
 28   1  |         zaś mury zapadły w ziemię tak, że okna suteren zaledwie
 29   1  |        chce lub nie może pójść do tak zwanych, "workinghousów",
 30   1  |          ani orze. Przy tym jakby tak pod krzyżem stał, miałby
 31   1  |           tym mieście huczało coś tak strasznie, jakby w jakiejś
 32   1  |        jakiejś wielkiej maszynie, tak każdy rwał się naprzód,
 33   1  |           każdy rwał się naprzód, tak patrzał tylko przed siebie,
 34   1  |    wielkiej. Źle i ciężko im było tak żyć, ale o czymże mieli
 35   1  |      które woda na brzeg wyrzuca. Tak robią wszyscy, którzy nie
 36   1  |         przy tym, gdy ot, chodził tak we mgle i szukał, czego
 37   1  |            Pan Bóg je miłosierny!~Tak rozprawiając, dźwigał jedną
 38   1  |     Lipińcach szczekały, a jednak tak tam coś ciągnie, że ot!
 39   1  |          w piecyku był i głód nie tak, jak dziś dokuczał, to płomienie
 40   1  |            Cichaj, zbereźniku!" I tak jej było dobrze, tak wesoło
 41   1  |            I tak jej było dobrze, tak wesoło w duszy, jak i wówczas,
 42   1  |        teraz jak ognia w piecyku, tak i łez w oczach nie było,
 43   1  |      dostanie; domyślił się nawet tak dobrze, że pozbierawszy
 44   1  |    udźwignąć może.~Poszli... Dwie tak nędzne postacie starca i
 45   1  |          powtórzył jeszcze: "Kiej tak, to niech tak będzie!" -
 46   1  |      jeszcze: "Kiej tak, to niech tak będzie!" - potem umilkł,
 47   1  |      sobie dziewczyna, czym mogli tak bardzo zgrzeszyć, co przeciw
 48   1  |        zasię, w osamotnieniu myśl tak obwija się koło ukochanych
 49   1  |            każdy okręt, każdy pal tak odbijał, jakby drugi był
 50   1  |          ptasi z głodu, a zarazem tak rozpaczliwie spokojny, jakby
 51   1  |          a rodzony ojciec mówiący tak w ciemności wydał się jej
 52   1  |         jam biedna, chora; mnie i tak niedługo na świecie. Mnie
 53   1  |            Mnie żal! Ja się boję!~Tak jęcząc czepiała się jego
 54   1  |      przytłumić jej krzyki. Ale i tak te krzyki nie budziły żadnego
 55   1  |   wyszeptała:~- Tatulu! Niech wam tak Pan Jezus odpuści, jako
 56   1  |  cierpliwy i cichy, spokój tobie!~Tak śpiewając, potrząsały nad
 57   1  |            sen!~I zrobiło się jej tak dobrze, jasno, spokojnie,
 58   1  |     wiedząc dlaczego, ale coś się tak Marysi widziało, żeby koniecznie
 59   1  |          Amerykę dobrym krajem.~- Tak jest, ciemięgo - rzekł spostrzegłszy
 60   1  |          father!~Starego pana dym tak okropnie zaczął gryźć w
 61   1  |          woli mówić po angielsku. Tak tu musi być. Co tu padnie,
 62   1  |       blada, że taka ładna, że ma tak jasne włosy, że im się do
 63   1  |           z niedoli wyprowadziła, tak i Jaśka do Ameryki sprowadzi
 64   1  |       widok Wawrzonowi rozpierało tak coś piersi, że miał ochotę
 65   1  |      ramię ludzkie, co robiło bór tak gęsty, że chyba w niego
 66   1  |           na głowach i o twarzach tak czerwonych jak miedź polerowana.
 67   1  |        wybaczenia przy businessie tak złożonym. Zresztą pociągało
 68   1  |  niezawodnie, ale kosztem owoców, tak i reklama w amerykańskich
 69   1  |          w amerykańskich gazetach tak się rozrasta, że ziarnko
 70   1  |      Borowinie należało uważać za tak zwany humbug, można jeszcze
 71   1  |           w drapieżnych Indian, w tak zwanych outlawów, czyli
 72   1  |      drzewa czerwone, bawełniane (tak zwane cottonwood), jasne
 73   1  |          jakie kwieciem okryte, a tak gęste, tak stłoczone i zbite,
 74   1  |     kwieciem okryte, a tak gęste, tak stłoczone i zbite, że oko
 75   1  |            Czerwone drzewo, czyli tak zwane redwood, łatwo dawało
 76   1  |    częściowo tylko lasem pokryte. Tak on, jak i pełnomocnik kolei
 77   1  |     jednego czerwonoskórego zbito tak, że wkrótce umarł i najlepsza
 78   1  |       byli zgodni, że Marysi oczy tak patrzą spod jasnych włosów
 79   1  |    kudłaty łeb z błota podniósł i tak na niego chrapał, iż ledwo
 80   1  |        ale on nie chciał wierzyć. Tak groźnemu położeniu grozy
 81   1  |           i teraz nas nie opuści.~Tak mówiąc, podnosiła niebieskie
 82   1  |        znam i zginąć jej nie dam.~Tak mówiąc patrzył sokolimi
 83   1  |         Przezywano go Czarnym, bo tak był opalony od słońca. Mówiono
 84   1  |         mgły zawisła w powietrzu, tak że człowiek człowieka o
 85   1  |      lepszym drzewem. Myślała, że tak skończy.~Tymczasem nowy
 86   1  |     rękoma: już jest w Lipińcach. Tak jest. On już w Lipińcach,
 87   1  |        poniósł. Myślałem i z tobą tak zrobić, alem nie śmiał,
 88   1  |           się jak dziecko. Trwało tak ze dwa miesiące. Pewnego
 89 Latar|     latarnia niemałe ma znaczenie tak dla ruchu miejscowego, jak
 90 Latar|   Niebieskie oczy starca wyrażały tak gorącą prośbę, że Falconbridge,
 91 Latar|           dziś jechać na wieżę?~- Tak jest.~- Zatem good bye!...
 92 Latar|           niepowodzenia jego były tak stałe, że aż dziwne, i łatwo
 93 Latar|      ratunku, i krzyczeć: pardon. Tak samo nie poddawał się i
 94 Latar|       nieszczęściu. Lazł pod górę tak pracowicie jak mrówka. Zepchnięty
 95 Latar|      wszystkich morzach i krajach tak, że prawie nie mógł tchu
 96 Latar|      takie skromne szczęście, ale tak już był zwyczajny zawodów,
 97 Latar|           nie śmiał odpowiedzieć: tak. A tymczasem rzeczywistość
 98 Latar|        nieskończoność morska może tak wołać, to być może, że gdy
 99 Latar|         Skawiński jednak czuł się tak szczęśliwym, jak nigdy w
100 Latar|   świecących w promieniach słońca tak mocno, że aż oczy mrużyły
101 Latar|       zwykle resztki swego jadła, tak zaś przyswoiły się wkrótce,
102 Latar|           pół-śnie znalazł spokój tak wielki, że prawie podobny
103 Latar|           wielkiego wieszcza, ale tak przywykł wówczas do karabina,
104 Latar|          życie podziękować Bogu),~Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny
105 Latar|        oddaloną za to, że się już tak zestarzał, tak zżył z samotną
106 Latar|         że się już tak zestarzał, tak zżył z samotną skałą i tak
107 Latar|        tak zżył z samotną skałą i tak zapamiętał, iż się w nim
108 Sach |           w swoim czasie dali się tak we znaki granicznym osadom
109 Sach |        odgłosie muzyki. Lina jest tak piękna, że młoda Mathilde,
110 Sach |           cieszyli się, że siedzą tak blisko, tuż koło parapetu,
111 Sach |           tuż koło parapetu, skąd tak dobrze można wszystko widzieć,
112 Sach |        tej prawdzie musi pamiętać tak dobrze każdy filister, jak
113 Sach |    pokrywa jego wyniosłą postać i tak dziką, że przypomina źle
114 Sach |       laty nie ulękli się tysiąca tak wyjących wojowników, pocą
115 Ozyr |        pokłóciły się o jego duszę tak zapalczywie i napełniły
116 Ozyr |      przekupki z Memfis?.~A na to tak odpowiedział pierwszy z
117 Ozyr |           że była w tym i głupota tak wielka jak piramida Cheopsa,
118 Ozyr |          szkody i klęski.~- Jeśli tak - rzekł Sprawiedliwy - to
119 Ozyr |        uważają łapówki za zwyczaj tak powszechny i tak zgodny
120 Ozyr |          zwyczaj tak powszechny i tak zgodny ze starą tradycją
121 Ozyr |         to łatwo pojmie nie tylko tak przenikliwy umysł, jak twój,
122 Ozyr |     słuszność jak zawsze, i tylko tak dokładne wagi jak moje wskazać
123 Legen|         który zwał się "Purpura", tak wielki i silny, że się nie
124 Legen|          dal, z żaglami w słońcu, tak szybko, że aż piana warczała~
125 Legen|        tylko odnosił słowa pieśni tak szumnej jak burza sama:~
126 Legen|  podniosły się znowu, silniejsze, tak silne, że ryk fal nie mógł
127 Bajka|          kochany, kto cię nauczył tak rozumować?~Usłyszawszy to
128 Bajka|        zoologicznym w Berlinie!~- Tak?... - mówi sokół. - Ha!
129 Zpami|        prosił się i płakał. Potem tak już przyzwyczaiłem się do
130 Zpami|           średnich zdolności, ale tak wytrwałe i przy całej słodyczy,
131 Zpami|         Michasia, któregom kochał tak szczerze. Od sześciu lat
132 Zpami|     rzadkie były na nieszczęście.~Tak nauczyłem się czytać w jego
133 Zpami|         zły stopień? - pytałem.~- Tak jest!~- Nie umiałeś?~Czasem
134 Zpami|           końcu wybuchnął płaczem tak namiętnym, że długo nie
135 Zpami|          ich rasy; ale chłopczyna tak uczciwy, jak Michaś, odczuwał
136 Zpami|          zęby, gryzł i martwił. I tak do zmartwień, którymi karmiły
137 Zpami|        prostu tragiczny; wyglądał tak, jakby go za gardło dusił
138 Zpami|           teraz stale. Wypiękniał tak, że zrobił się prawie podobny
139 Zpami|          nauczyciele twoi myśleli tak jak ja, że uczyniłeś wszystko,
140 Zpami|        mnie?~- Być może. Czemu ci tak głos drży? czyś nie chory?~-
141 Zpami|          wychudzone kolana i ręce tak cienkie jak źdźbła trzciny.
142 Zpami|            Cieplej ci teraz?~- O, tak! Głowa mnie trochę boli.~
143 Zpami|         spytała krótko:~- Żyje?~- Tak. Doktor mówił, że jest lepiej.~
144 Zpami|         obie ręce i przesiedziała tak przy nim kilka godzin, nie
145 Zpami|         co tchu do łóżka chłopca. Tak jest. Osadzenie głowy w
146 Zpami|       widziałem u Michasia twarzy tak rozpogodzonej. Delikatny
147 Zpami| przestraszył, ale uśmiechałby się tak samo spokojnie; że on tam
148 Zpami|           skrzydełkami pod szyją.~Tak szepcąc zbliżali się do