Nowela

1   1|     ale łagodnym szumem; jakby mruczał pacierz wieczorny.~W takich
2   1|    więc chłop wracając do domu mruczał cicho:~- A no, Bogu najwyższemu
3   1| wdzięcznością ku niebu i znowu mruczał:~- Myślałem se: ukradnę -
4   1|   padać, od czego bronił się i mruczał gniewliwie:~- Skończcie
5   1|         potrząsał białą głową, mruczał, czasem się gniewał, mówił
6   1|       leki z wódką.~- Maryś! - mruczał chłop - już śmierć idzie