Nowela

1   1|   burty; potem spojrzał na dziewczynę, na jej jasną jak len głowę
2   1|  ich rzeczami, drugą wziął dziewczynę za ramię, popchnął lekko
3   1| głodny. Ujrzawszy z daleka dziewczynę stojącą na bruku przed domem,
4   1|  usta, spojrzał błędnie na dziewczynę i powtórzył jeszcze raz:~-
5   1|  wiatr chuchał litośnie na dziewczynę; mewy kręcąc się wiankiem
6   1|      rzekł. - Miłuję ja tę dziewczynę jako dolę własną. Jać się