Nowela

1   1|     Pomiędzy wszystkimi ludźmi dwoje było najsmutniejszych i
2   1|     marły. Ślązakom umarło już dwoje dzieci, trzecie było chore,
3   1| światłem i miłosiernym ciepłem dwoje nędzarzy. Z wody szło tchnienie
4   1|    świat się raduje, tylko ich dwoje było nieszczęsnych i zapomnianych;
5   1|     wracać do domów, tylko ich dwoje nie miało domu.~Coraz większy
6   1|     poczekaniu. Dorobią się we dwoje; zechcą wrócić, to i starego