Nowela

1   1  | bruzdy i zagony, rozkołysaną ciężko, miejscami zapienioną, w
2   1  |     coś im zaczęło się robić ciężko na duszy.~Samotnie im było
3   1  |     w urazie wielkiej. Źle i ciężko im było tak żyć, ale o czymże
4   1  | zaczął z woźnicą pchać koła. Ciężko było, aż go w krzyżach zabolało,
5   1  |    ich roje moskitów, usnęła ciężko.~Nagle wśród nocy głębokiej
6 Zpami|  Słyszałam, że ci, Michasiu, ciężko idzie - kończyła pani Maria -