Nowela

  1 Janko|          oczy, patrzące na świat, jakby w jakąś niezmierną dalekość
  2 Janko|           oczy tak mgłą zachodzą, jakby już nie z tego świata patrzyły...~
  3 Janko|       ciemnej głębi wydawało się, jakby od nich biła światłość srebrna;
  4 Janko|     ogarnął. W łopuchach czuł się jakby u siebie, jak dzikie zwierzątko
  5 Janko|      dźwięk cichutki i płaczliwy, jakby ktoś nieostrożnie strun
  6 Janko|            wziął Janka pod pachę, jakby jakiego kociaka, i wyniósł
  7 Janko|           słowem, patrzyło tylko, jakby patrzył ptak. Albo on wie,
  8 Janko|    oddechem, a twarz dziecka była jakby zasłuchana w te odgłosy
  9 Janko|        skrzynię i zaczęła ryczeć, jakby straciła rozum albo jak
 10   1  |          fale, to zapadał w głąb, jakby tonął; czasem niknął z oczu,
 11   1  |    rozcinał ją piersiami. Za nim, jakby olbrzymi waż, gonił biały
 12   1  |        kozły w powietrzu i kwiląc jakby polskie czajki.~Wiatr był
 13   1  |           było najsmutniejszych i jakby od reszty odłączonych: stary
 14   1  |           promienny, wydał im się jakby dawnym przyjacielem i opiekunem.~
 15   1  |           tych ludzi zawieszonych jakby w powietrzu nad otchłanią
 16   1  |      chwili jednak Wawrzon dodał, jakby mówiąc sam do siebie:~-
 17   1  |           mu w uszach i powtarzał jakby słowo "Lipińce! Lipińce!",
 18   1  |            czasem też poświstywał jakby lipinieckie fujarki; słońce
 19   1  |       czegoś jej było tak tęskno, jakby jaskółce jakiej, co przed
 20   1  |          jej mówił, to wspominała jakby granie jakie. Przymknęła
 21   1  |       czerwony nad borem, i Jaśka jakby żywego. Miała też w tym
 22   1  |     wielkim, ale łagodnym szumem; jakby mruczał pacierz wieczorny.~
 23   1  |          Maryś, tak mi się widzi, jakby tam coś zostało za morzem.~-
 24   1  |          dziewczyna wznosząc oczy jakby do pacierza...~Tymczasem
 25   1  |   marynarzy wydawały się z daleka jakby cienie. W godzinę później
 26   1  |           a niezmiernie żałosne i jakby skarżące się płaczliwie.
 27   1  |   wstrząsnął się silnie, zupełnie jakby się wzdrygnął przed czymś
 28   1  |     wicher nagle pożenie, zawyło, jakby stado wilków ryknęło. Wiatr
 29   1  |           wszyscy ludzie milczeli jakby na pogrzebie jakim. . Jeden
 30   1  |       kąta: "Still!", ale umilkł, jakby przestraszony własnyrn dźwiękiem.
 31   1  |       robił się na oceanie blady, jakby przestraszony, smutny, ciemny;
 32   1  |      mogli jeść. Głowy ciążyły im jakby ołowiem; stary jednak czuł
 33   1  |   rozkołysanej jeszcze, czarnej i jakby rozzłoszczonej, owe góry
 34   1  |           zaświstał przeraźliwie, jakby z radości.~- Co to jest? -
 35   1  |    Kaszuba.~Wtem owe dymy poczęły jakby rozstępować się i ginąć,
 36   1  |     którymi powiew morski migotał jakby kwiatami na łące. Okręt
 37   1  |      śliczne miasto wynurzyło się jakby spod wody. Wielka radość
 38   1  |          Wawrzon i Marysia wpadli jakby we młyn jaki i nie wiedzieli,
 39   1  |           a po ulicach tłumy ludu jakby w czasie jarmarku; środkiem
 40   1  |    Wszyscy tam biegli tak prędko, jakby gonili kogoś lub przed kimś
 41   1  |     dygocącej od zimna obudził go jakby z odurzenia...~- Tatulu!~-
 42   1  |     ciężki, gorączkowy, a we śnie jakby obrazek w ramkach: Lipińce
 43   1  |          i chorobliwa, cała twarz jakby drobniejsza niż dawniej,
 44   1  |         sieje, ani orze. Przy tym jakby tak pod krzyżem stał, miałby
 45   1  |        huczało coś tak strasznie, jakby w jakiejś wielkiej maszynie,
 46   1  |      ozwało się do drugiego. Żyli jakby w urazie wielkiej. Źle i
 47   1  |          wydany cent był dla nich jakby stopniem po schodach prowadzących
 48   1  |         wydawała się wynędzniała, jakby po wielkiej jakiej chorobie.
 49   1  |       siły, ale on jej nie pomógł jakby, zapominał, jakby nie wiedział,
 50   1  |          pomógł jakby, zapominał, jakby nie wiedział, że dziewczyna
 51   1  |       szmaty, bo już nie mogę.~On jakby się zbudził ze snu.~- To
 52   1  |          do portu zdawały się iść jakby w górę lub jakby spod wody
 53   1  |          się iść jakby w górę lub jakby spod wody wysuwać. Porozpinane
 54   1  |          zaraz usłyszała wyraźnie jakby dalsze śpiewanie:~ ~Zaboczył
 55   1  |            każdy pal tak odbijał, jakby drugi był pod spodem, i
 56   1  |         ponury i chmurny, ale coś jakby straszliwe postanowienie
 57   1  |        tak rozpaczliwie spokojny, jakby u człowieka umarłego. Przez
 58   1  |         tworzyły liczne zakręty i jakby korytarzyk drewniany, na
 59   1  |        całe roje małych aniołków, jakby pszczółek złotych, i spływają
 60   1  |           zaczęły krążyć nad nią, jakby o nią stroskane; niektóre
 61   1  |         się ją całować, pieścić i jakby utulać. W tych blaskach
 62   1  |           się wiankiem krzyczały, jakby ją chciały rozbudzić. Wawrzon
 63   1  |        jego i dusza jego duszy, i jakby świętość nad wszystko ukochana.~
 64   1  |            A wyście skąd, ludzie?~Jakby piorun w nich uderzył. Chłop
 65   1  |       Stary pan, pytając szybko i jakby gniewliwie, zwrócił się
 66   1  |          czas jakiś, potem dodał, jakby do siebie:~- Czterdzieści
 67   1  |        oczy, że źrenice zaszły mu jakby szkłem.~Zaraz też począł
 68   1  |        długo; potem zaczął mówić, jakby do siebie:~- Choćby ich
 69   1  |         Jenny zajęli się obojgiem jakby krewnymi. Pan Wiliam obchodził
 70   1  |     obchodził się nawet z Marysią jakby z "lady" jaką, czego wstydziła
 71   1  |   szyszkowate osty kiwały głowami jakby witając wędrowców. Orły
 72   1  |       trawę. Pociąg rwał naprzód, jakby chciał dolecieć tam, gdzie
 73   1  |         drzewa na drzewo tworzyły jakby zwieszające się mosty, jakby
 74   1  |      jakby zwieszające się mosty, jakby zasłony, jakby bisiory jakie
 75   1  |         się mosty, jakby zasłony, jakby bisiory jakie kwieciem okryte,
 76   1  |           pewnego dnia zjawił się jakby z nieba spadły wóz niejakiego
 77   1  |    wreszcie rąbać, a bór szumiał, jakby się natrząsał z ludzkiej
 78   1  |         do chłopa. A las szumiał, jakby się natrząsał.~Pewnego wieczora
 79   1  |         ucichła, zaszumiał znowu, jakby mówił groźnie: "Jam tu król,
 80   1  |          płonące liście, niósł je jakby ptaki ogniste dalej i dalej.~
 81   1  |          Niebo zaczerwieniło się, jakby w nim drugi był pożar. Zrobiło
 82   1  |      morze ognia i szły przez las jakby tchnienie śmierci lub gniew
 83   1  |  miłosierny, pozwólże duszy mojej jakby ptakowi tam polecieć i choćby
 84   1  |          Już nie idą, ale... lecą jakby na skrzydłach, już są na
 85   1  |        świetle zarysowało się coś jakby wielka łódź. Była jeszcze
 86   1  |          wody hamował jego ruchy, jakby go coś w tył ciągnęło, wydzierał
 87   1  |           szepnęło mu coś w ucho, jakby kochany głos Marysi: "Ratuj
 88 Latar|    dwunastu godzin dostał posadę, jakby wybraną dla siebie ze wszystkich
 89 Latar|       zapalił swoją latarnię, był jakby odurzony, że pytał sam siebie,
 90 Latar|       kołysało utrudzonego starca jakby do snu.~II~Zaczęły płynąć
 91 Latar|      starość lubi się odosabniać, jakby w przeczuciu grobu. Latarnia
 92 Latar|       olbrzymich muz układały się jakby w przepyszne czubiaste bukiety,
 93 Latar|    dziecka, zapatrzone wiecznie i jakby utkwione w jakiejś dali.
 94 Latar|           mocno. Przysłonił oczy, jakby im nie wierząc; zdawało
 95 Latar|        nad latarnię, pokrzykując, jakby niespokojne o swego starego
 96 Latar| rozpromienienie, a oczy jego były jakby natchnione. Oddał bezwiednie
 97 Latar|      dzieckiem; ale zresztą wieś, jakby ją wczoraj opuścił: szereg
 98 Latar|         topole. Studnie skrzypią, jakby blaszana chorągiewka na
 99 Latar|         do czasu przyciskał ręką, jakby w obawie, by mu i ona nie
100 Sach |           uzdy i siodła, a na nim jakby obłok muślinu, wstążek i
101 Sach |      oswojonego jaguara. Twarz ma jakby wykutą z miedzi, podobną
102 Sach |          on nimi po zgromadzeniu, jakby chciał sobie upatrzyć ofiarę.
103 Sach |         do wodza i mówi do niego, jakby chciał go ułagodzić i uspokoić.
104 Sach |         wisieć w powietrzu. Idzie jakby pod górę; jeszcze postępuje
105 Ozyr |        dziwi, ale uśmiechnęła się jakby z pewnym zadowoleniem i
106 Zpami|           Pracowałem z Michasiem, jakby od tych stopni, które on
107 Zpami|           głosem: "Mamo! mamo!" - jakby jej błagał o przebaczenie.~
108 Zpami|          tragiczny; wyglądał tak, jakby go za gardło dusił ustawicznie
109 Zpami|         dusił ustawicznie płacz i jakby gwałtem wstrzymywał szlochanie;
110 Zpami|            ruchy jego zrobiły się jakby bezwiedne, a głos dziwnie
111 Zpami|           swoim powolnym głosem i jakby sennie: "Ja myślę, panie,
112 Zpami|            oczy były przymknięte, jakby dla lepszego natężenia pamięci,
113 Zpami|     zdziwieniem, patrząc na mnie, jakby mnie nie poznał.~- Co ty
114 Zpami|       jeden nasz malec powtarzał, jakby z żałością wielką: Deus
115 Zpami|          jego piersi oddalał go i jakby zasuwał w mrok. Choroba
116 Zpami|    naodrabiało zadań, zmienił się jakby w kaplicę, bo zamknięta
117 Zpami|           uśmiechał się łagodnie, jakby chłopiec w tej wieczystej