Nowela

  1 Janko|            zimna, a czasem i z głodu, gdy matula nie mieli co włożyć
  2 Janko|              potrzódka za bydłem lub, gdy w chałupie nie było co jeść,
  3 Janko|         fujarki wedle strugi. Nocami, gdy żaby zaczynały rzechotać,
  4 Janko|                bąki po rosie burczyć; gdy koguty piały po zapłociach,
  5 Janko|            Jak Bóg dał! Jak Bóg dał!"~Gdy tylko mógł słyszeć skrzypki,
  6 Janko|              Jakoż nie wydarła go, bo gdy podniósłszy się znowu spojrzała
  7   1  |          chmury przedarło się słońce. Gdy ujrzeli "słonko kochane",
  8   1  |            Marysi. W porze obiadowej, gdy wszyscy cisnęli się z naczyniami
  9   1  |      pomieścić; więc nic dziwnego, że gdy siedział teraz oto na zwoju
 10   1  |            niczym zmiarkować, chociaż gdy kto drzwi na chwilę odemknął,
 11   1  |          straszny sąd iść, niebogo.~A gdy tak múwił, Marysia zrozumiała,
 12   1  |          milczenia panowała wszędzie, gdy nagle wśród ciszy rozległ
 13   1  |              z Marysią na pokład, ale gdy ujrzeli zwały wody rozkołysanej
 14   1  |                Drugiego dnia rankiem, gdy wyszli na pokład, dziwny
 15   1  |           kołyszącego się na morzu, a gdy statek zbliżył się do tego
 16   1  |           podobnego biednemu Jaśkowi, gdy za nią przyjedzie, a ona
 17   1  |      obładowani rzeczami, na ostatku. Gdy Wawrzon i Marysia, popychani
 18   1  |              się stanie z dziewczyną? Gdy o tym wszystkim myślał,
 19   1  |               ze statków, a przy tym, gdy ot, chodził tak we mgle
 20   1  |            przy nim jednym w świecie.~Gdy ogień w piecyku był i głód
 21   1  |               w duszy, jak i wówczas, gdy on ją do tańca z kąta na
 22   1  |               precz, bo się wstydam!" Gdy jej to czasem przypominały
 23   1  |              Wygnać ich w tej chwili, gdy było drzewo i kartofle!
 24   1  |           głuchy, chrapliwy i groźny, gdy rzekł znowu:~- Czemuś go
 25   1  |        dziewczyny ani słowem, dopiero gdy nastała noc, gdy port opustoszał
 26   1  |              dopiero gdy nastała noc, gdy port opustoszał zupełnie,
 27   1  |            teraz nie było tam nikogo.~Gdy doszli na sam jej kraniec,
 28   1  |            zaraz wziąć do jedzenia, a gdy odrzekli, że nie śmieją
 29   1  |               im się aniołem z nieba.~Gdy jedli, radowało go to widocznie
 30   1  |           gniewał się, wymyślał mu, a gdy doszło do tego, jak Wawrzon
 31   1  |                 Pójdź tu, dziewczyno!~Gdy się zbliżyła, wziął w obie
 32   1  |             często ukradkiem ocierał.~Gdy się wszyscy rozeszli spać,
 33   1  |            tym wszystkim radę. Mazur, gdy czuje sękacza w łapie, a
 34   1  |            łapie, a zwłaszcza jeszcze gdy ma po Mazurze z każdego
 35   1  |            każda rodzina.~Wieczorami, gdy wedle wozów rozpalono wielki
 36   1  |          wygrywał obertasa od ucha, a gdy głos skrzypiec ginął nadto
 37   1  |           spory, które wzrosły zaraz, gdy pewnego dnia zjawił się
 38   1  |            zapominać o kłótniach. Raz gdy wieczorem gromadka włóczęgów
 39   1  |             Zgoda przychodziła także, gdy wieczorami grajek poczynał
 40   1  |              swoją kartę rzekłszy, że gdy ją niedola przyciśnie, niech
 41   1  |            szumieć i słuchał. Dopiero gdy pieśń ucichła, zaszumiał
 42   1  |           wiedziano dobrze, że czasem gdy wziąwszy karabin wyszedł
 43   1  |               i pić, bór go odziewał. Gdy więc zaczęli ludzie uciekać
 44   1  |            sobą wszystkich z Teksasu. Gdy się po suplikacjach na bór
 45   1  |               pociągał ku południowi, gdy się zmroczyło. Orlik wziął
 46   1  |             do lasu.~Noc już zapadła, gdy w czarnej dali leśnej ludzie
 47   1  |              nawoływać się wzajemnie, gdy nagle od strony pożaru pokazał
 48   1  |              okopconą dymem i groźną. Gdy go otoczono kołem, oparł
 49   1  |         większy. Pewnej głuchej nocy, gdy Orlik poszedł jak zwykle
 50   1  |            przeraźliwy:~- Woda! woda!~Gdy ludzie przetarli ze snu
 51   1  |                że go siły opuszczają, gdy nagle zerwał się na równe
 52   1  |           ojcem, owej pamiętnej nocy, gdy ją chciał topić. Żywiła
 53   1  |              gdzieś na dnie cichutko. Gdy już wypłyną i znajdą, przecież
 54 Latar|          łatwo zrozumieć jego radość, gdy najniespodzianiej następca
 55 Latar|              samego jeszcze wieczora, gdy słońce stoczyło się na drugą
 56 Latar|              co czuje szczuty zwierz, gdy wreszcie schroni się przed
 57 Latar|        rządowym w Indiach Wschodnich. Gdy w swoim czasie założył w
 58 Latar|             przez wspólnika w chwili, gdy sam leżał chory na "vomito".
 59 Latar|              tym mówić; czasem tylko, gdy go pytano, czyja to miała
 60 Latar|         świecie. Nic też dziwnego, że gdy wieczorem zapalił swoją
 61 Latar|        Majtkowie twierdzą, że czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane,
 62 Latar|            tak wołać, to być może, że gdy się człowiek zestarzeje,
 63 Latar|        posępnym i zamkniętym w sobie. Gdy wypadkiem porzuci swoją
 64 Latar|        którego używa, jest wyborny, a gdy pomyślał, że będzie trwały,
 65 Latar|            przyswoiły się wkrótce, że gdy to czynił potem, to otaczała
 66 Latar|               południowych godzinach, gdy atmosfera stawała się bardzo
 67 Latar|           podnosiła się z pewną dumą, gdy słyszał przy wyjściu z kościoła,
 68 Latar|            dla kraju... Czasem także, gdy łódź, przywożąca mu co dzień
 69 Latar|           przebudzenie.~Pewnego razu, gdy łódź przywiozła wodę i zapasy
 70 Latar|         oczyma i był prawie pewny, że gdy je otworzy, sen zniknie.
 71 Latar|             niej otwarta już książka. Gdy stary wyciągnął znowu po
 72 Latar|             zdrowia powróciłaś cudem~(Gdy od płaczącej matki pod Twoją
 73 Sach |      niemiłego uczucia. Przed chwilą, gdy piękna Lina wykonywała swe
 74 Sach |             na wielkie łowy wiosenne. Gdy wracali z wojny, zdobiły
 75 Sach |            wojny, zdobiły ich skalpy; gdy wracali z łowów, przywozili
 76 Ozyr |         PAPIRUSU HENRYK SIENKIEWICZ~A gdy umarł w Egipcie syn Psunabudesa,
 77 Ozyr |               prezyduj, rządź...~...A gdy spełnią się wieki, musi
 78 Legen|              w trudzie i pocie czoła, gdy statek, jak bóstwo - nieśmiertelny?~
 79 Zpami|             nieszczęśliwa, chora i że gdy on będzie jeszcze się źle
 80 Zpami|           zmartwić. Wybuchał płaczem, gdy dostał zły stopień, ale
 81 Zpami|              już i zębów nie ściskam, gdy o tym myślę; nie wierzę,
 82 Zpami|           lepiej spełnia swe zadanie, gdy dziecko czuje rękę prowadzącą
 83 Zpami|             się w nim coraz bardziej, gdy sobie wspominam mojego Michasia,
 84 Zpami|          pierwej jako guwerner, potem gdy wszedł do drugiej klasy,
 85 Zpami|             przypominał matkę. Nieraz gdy podnosił na mnie oczy, zdawało
 86 Zpami|        uśmiech szczęścia na jej usta.~Gdy mu się udało dostać dobry
 87 Zpami|             więc nie powinien płakać, gdy go wyprowadzam na przechadzkę,
 88 Zpami|       poradzić i liczyłem jedynie, że gdy święta nadejdą odpoczynek
 89 Zpami|      pierwszego rzutu oka poznawałem, gdy mu się nie powiodło.~- Dostałeś
 90 Zpami|              częściej. Zauważyłem, że gdy wypłakawszy się, siadał
 91 Zpami|               częstsze. Bojąc się, że gdy się obudzę, każę mu iść
 92 Zpami|         zaczynają się zwykle później, gdy pierwsze liście spadają
 93 Zpami|             krajowi i mnie pociechą."~Gdy chłopiec odebrał pierwszy
 94 Zpami|        ukazywała mu się na skroniach, gdy się ożywił bardzo, uwidoczniła
 95 Zpami|             oczu, utkwionych we mnie, gdy spytała krótko:~- Żyje?~-
 96 Zpami|               Nie poznał nawet matki, gdy siadła przy nim i wzięła
 97 Zpami|           Zapomniałam zdjąć kapelusz.~Gdy go zdjęła, serce ścisnęło
 98 Zpami|            bom nie mógł tego słuchać. Gdy był jeszcze zdrów, uczył
 99 Zpami| powierzchowność świąteczną i radosną. Gdy się ściemniło zupełnie,
100 Zpami|             jej sił brakło. Zemdlała, gdy ludzie przyszli brać miarę
101 Zpami|           brać miarę na trumnę, potem gdy zaczęto ubierać ciało, na
102 Zpami|              ubierać ciało, na koniec gdy ustawiano katafalk. Rozpacz
103 Zpami|          oczyma... na zawsze...~Dziś, gdy to piszę, upłynęło już od