Nowela

  1 Janko|        dziesiątego roku życia.~Chudy był zawsze i opalony, z brzuchem
  2 Janko|              zjadł, zmiłowanie Boże.~Był to chłopak nierozgarnięty
  3 Janko|             pociechy, bo i do roboty był ladaco. Nie wiadomo, skąd
  4 Janko|           ulęgło, ale na jedną rzecz był tylko łapczywy, to jest
  5 Janko|       głębiej i głębiej...~Wcale nie był jak inne dzieci, był raczej
  6 Janko|             nie był jak inne dzieci, był raczej jak jego skrzypki
  7 Janko|            Księżyc właśnie na niebie był pełny i wchodził ukośnie
  8 Janko|      zwierzątko w zaroślach, a teraz był jak dzikie zwierzątko w
  9 Janko|           pewno!~Zawołali Stacha, co był stójką:~- Weź go ta i daj
 10 Janko|              kropli krwi. Ów promień był niby gościńcem, po którym
 11 Janko|        wchodziły przez otwarte okno. Był to wieczór, więc dziewczęta
 12   1  |           New Yorku.~Od czterech dni był już w drodze, a od dwóch
 13   1  |          jakby polskie czajki.~Wiatr był dobry: statek szedł połową
 14   1  |         opuścił port hamburski, czas był wietrzny, ale bez burzy.
 15   1  |        jedziesz panią być, a on, jak był koniuchą, tak się i zostanie.~-
 16   1  |       chlebie.~Że zaś przedtem chłop był dostatni i dobrze mu się
 17   1  |      oderwany od ojczystego gniazda, był naprawdę dzieckiem bezradnym
 18   1  |       dzieckiem bezradnym i naprawdę był na woli Bożej. Przy tym
 19   1  |        pociechę wielką. Jasiek chłop był zawzięty, więc wierzyła,
 20   1  |          chciałaby tylko, żeby teraz był przy niej i słuchał z nią
 21   1  |            ozwały się dziwne szmery. Był to niby ciężki oddech jakiejś
 22   1  |             życiu przejeżdżał. Gdyby był wiedział, że morze tak ogromne,
 23   1  |      komisarzy wcale nie ma. Niemiec był agentem kompanii przewozowej,
 24   1  |         spokojnych Lipińcach Wawrzon był gospodarzem i ławnikiem,
 25   1  |            ze świecą wychodził; a tu był ostatni między wszystkimi,
 26   1  |           ostatni między wszystkimi, był jak pies przybłęda na cudzym
 27   1  |          cierpiałby, gdyby przed nim był gdzieś koniec onej drogi
 28   1  |             wgniata. Chwilami rad by był się porwać za włosy i głową
 29   1  |             sposób każdy wydany cent był dla nich jakby stopniem
 30   1  |       szarpnęły, wóz wyskoczył, a że był czubiasto ładowny, wysypało
 31   1  |            zmieniło się wszystko!~On był parobkiem dworskim, miał
 32   1  |         świecie.~Gdy ogień w piecyku był i głód nie tak, jak dziś
 33   1  |              ozwał się:~- Look here!~Był to właściciel rudery, w
 34   1  |              myślał w tej chwili, bo był zbyt głodny. Ujrzawszy z
 35   1  |         jedwabnym sznurze;~Ale sznur był krótki, z łokieć go nie
 36   1  |             tak odbijał, jakby drugi był pod spodem, i ślicznie było
 37   1  |          mogła znikąd nadejść, bo to był sam koniec portu, na którym
 38   1  |       zachodniego wiatru; powiew ten był wiosenny, ciepły, pełen
 39   1  |          przyjaźnie w Nowym Jorku to był dziw, czary jakieś, na widok
 40   1  |            da.~Młody chłopiec, który był z siwym panem, wytrzeszczał
 41   1  |     zaprowadził do siebie i ugościł. Był to cały dom dobrych ludzi,
 42   1  |          dziwnego! Przecie stary pan był także rodem spod Poznania.~
 43   1  |          nigdy w niej poprzednio nie był; inaczej bowiem nie byłby
 44   1  |          pomagał, a stary, że chytry był, poznał, co się święci,
 45   1  |            odrzekła dziewczyna - ale był ci On nam miłosierny, to
 46   1  |           niego ufność wielką, bo to był myśliwiec nawet w Teksasie
 47   1  |            Teksasie sławny. Chłop to był istotnie w stepach zdziczały
 48   1  |        Przezywano go Czarnym, bo tak był opalony od słońca. Mówiono
 49   1  | zaczerwieniło się, jakby w nim drugi był pożar. Zrobiło się widno
 50   1  |            dziękowała Bogu, że Jaśko był daleko, w Lipińcach.~Pożoga
 51   1  |            Wrócić do Lipiniec, gdzie był Jaśko, i wrócić cudzą za
 52   1  |         skoczyła z gałęzi na tratwę.~Był to Orlik.~- Maryś! - rzekł -
 53   1  |            dziewczyno! Bogdajbym nie był z Lipiniec wyjeżdżał i ciebie
 54   1  |           wodę mimo prądu, bo pływak był dzielny. Ale wkrótce zniknął
 55 Latar|            rezydującego w Panamie, a był to kłopot niemały, raz z
 56 Latar|             że Mr Izaak Falconbridge był w niemałym kłopocie, gdzie
 57 Latar|           jeszcze tegoż samego dnia. Był to człowiek już stary, lat
 58 Latar|              nowy latarnik widocznie był już na miejscu, bo latarnia
 59 Latar|      nieszczęściom i niepowodzeniom. Był on naprawdę jak okręt, któremu
 60 Latar|             największej ostrożności. Był kopaczem złota w Australii,
 61 Latar|        podróż po raz setny pierwszy. Był to w swoim rodzaju szczególniejszy
 62 Latar|              po tylu zawodach zawsze był pełen ufności j. nie tracił
 63 Latar|       skromne szczęście, ale tak już był zwyczajny zawodów, że myślał
 64 Latar|              zapalił swoją latarnię, był jakby odurzony, że pytał
 65 Latar|   szczęśliwym, jak nigdy w życiu nie był. Wstawał świtaniem, brał
 66 Latar|        chwilę z zamkniętymi oczyma i był prawie pewny, że gdy je
 67 Latar|       pławiło się w błękitach. Ocean był ukołysany. Nadbrzeżne fale
 68 Latar|             oceanowi, ale i Atlantyk był jeszcze pełen blasku, w
 69 Sach |      Chiavattę. Tryumf dobrej sprawy był zupełny. Chiavatta została
 70 Sach |       opowiedział, iż młody chłopiec był synom zabitego "sachema"
 71 Sach |               Sam dyrektor widocznie był zaniepokojony. W cyrku zrobiła
 72 Ozyr |         wiernie, ponieważ całe życie był, wedle egipskiego przysłowia,
 73 Ozyr |        twierdzę, że przede wszystkim był szubrawcem. Jeśli pozwolisz,
 74 Ozyr |              Mądrości, czy ten zakaz był bardziej głupi czy niegodziwy.~-
 75 Ozyr |        akademii w stubramnych Tebach był zaciekłym liberałem, jak
 76 Ozyr |         narzucił czepki, nad tym nie był się zdolny zastanowić. Ci
 77 Ozyr |              egipski, nie powinienem był o tym zapominać. Nie dorzucę
 78 Ozyr |         rozum człowieczy. Psunabudes był zbyt tępy, by rozumieć,
 79 Ozyr |           były złowrogie, ale on sam był durniem i głupota jego była
 80 Ozyr |         uważał za mądrego. Niezdolny był zrozumieć, że gdzie trzeba
 81 Ozyr |            więc można by mniemać, że był tylko szują. Ale zważ jednak,
 82 Legen|                    LEGENDA ŻEGLARSKA~Był okręt, który zwał się "Purpura",
 83 Zpami|              mogłem. Może powinienem był nie pozwolić, by dziecko
 84 Zpami|              Bóg jeden wie, co by to był za cios dla pani Marii,
 85 Zpami|             Michaś namiętnie i ślepo był przywiązany do matki, że
 86 Zpami|            ukrywać przed samym sobą: był mi drogim, bo był synem
 87 Zpami|              sobą: był mi drogim, bo był synem droższej dla mnie
 88 Zpami|          czasów - miernością. Michaś był ostatnim z rodziny; toteż
 89 Zpami|      Chłopiec wprawdzie istotnie nie był tępy, ale. należał do tego
 90 Zpami|              innych warunkach mógłby był skończyć szkoły i uniwersytet
 91 Zpami|        nadmierna praca.~Gdyby Michaś był dzieckiem obojętniejszym,
 92 Zpami|         położenie... dziecka!~Dziwny był los Michasia. Dramaty życiowe
 93 Zpami|            wysilenia, a skutek coraz był mniejszy, coraz bardziej
 94 Zpami|              Gdyby nie to, dawno bym był pisał do pani Marii i przedstawił
 95 Zpami|         zadaniem jego życia. Ale .to był krótki blask szczęścia.
 96 Zpami|           odrobić, a chłopiec, który był niezdolny do najmniejszego
 97 Zpami|        pieszczotami za owe celujące, był nowym dla niego ciosem.~-
 98 Zpami|             nim stanowcza opinia, że był to chłopiec przesiąknięty "
 99 Zpami|           nie mógł tego słuchać. Gdy był jeszcze zdrów, uczył się
100 Zpami|           powagi. Oddech tylko coraz był szybszy, a w końcu stał
101 Zpami|            rola kolegi. Oto niedawno był jeszcze między nimi, zginał