Nowela

 1 Janko|         poczęło oczki mrużyć, i rzekła jeszcze:~- Ja ciebie "krzcę" w Imię
 2 Janko|              ludzie, że się wychowa, a jeszcze mniej, żeby matka mogła
 3 Janko|             aby znowu rozpromienić się jeszcze bardziej. Czary, wyraźne
 4 Janko|         chorych piersi dziecka. Chwila jeszcze, biała koszulka znikła,
 5 Janko|            próżno, lelku, przelatujesz jeszcze raz i wołasz: "Nie! nie!"
 6 Janko|                zachodem, oświeciła raz jeszcze wnętrze kredensu i Janka
 7 Janko|          wychudłe piersi poruszały się jeszcze oddechem, a twarz dziecka
 8   1  |            Dziwuję się.~Ale więcej się jeszcze bała, niż dziwiła; stary
 9   1  |                dzioba.~- Tatulu, długo jeszcze pojedziewa bez wodę? - pytała
10   1  |                okręt. Widać było tylko jeszcze komin i wielki maszt środkowy;
11   1  |              Stary posilał się chlebem jeszcze lipinieckim, a dziewczyna,
12   1  |             płomień zgasł. Zrobiło się jeszcze ciemniej. Ludzie zbijali
13   1  |         ołowiem; stary jednak czuł się jeszcze gorzej od dziewczyny. W
14   1  |                w Lipińcach. Prócz tego jeszcze jedna myśl kołatała się
15   1  |        Wątpliwości jego i strach miały jeszcze rosnąć przez dni siedem;
16   1  |             siedem; sama burza szalała jeszcze przez czterdzieści osiem
17   1  |                zwały wody rozkołysanej jeszcze, czarnej i jakby rozzłoszczonej,
18   1  |         ludzkiego poczuli nagle, że im jeszcze samotniej i straszniej,
19   1  |              odpowiedziała dziewczyna.~Jeszcze jedną godzinę wybiły zegary
20   1  |            węższe. Domy, budowane może jeszcze przez osadników holenderskich,
21   1  |             się działo, a nawet gorzej jeszcze, bo ojciec pił. Marysia
22   1  |          odejdą i przeszukiwał resztki jeszcze raz, zjadając, co mu się
23   1  |              Przez to próżnowanie była jeszcze nieszczęśliwsza. Tęsknota
24   1  |        tęsknoty za Lipińcami dorzucała jeszcze ciężaru myśl o Jaśku koniusze.
25   1  |               się mocno i przyśpieszył jeszcze kroku.~- A ty tu czego stoisz?~-
26   1  |              na dziewczynę i powtórzył jeszcze raz:~- Wygnał?...~Potem
27   1  |                Dokąd mogli iść? W jaką jeszcze ciemność, w jaką jeszcze
28   1  |               jeszcze ciemność, w jaką jeszcze niedolę, w jaką jeszcze
29   1  |                jeszcze niedolę, w jaką jeszcze mękę?~Oddech dziewczyny
30   1  |             Chłop kilka razy powtórzył jeszcze: "Kiej tak, to niech tak
31   1  |           Zmęczona, biedna myśl Marysi jeszcze raz poleciała w stronę Lipiniec
32   1  |                ręce tylko trzymały się jeszcze ojca, ale mdlały. Krzyk
33   1  |     Najświętsza! Jaśku! Jaśku!" Chwila jeszcze... Ostatni raz wznosi oczy
34   1  |               tam Matka Boska!"~Chwila jeszcze, też same ręce, które spychają
35   1  |            Marysią tlumaczyli to sobie jeszcze prościej. Kto położył tę
36   1  |                zaczął się przypatrywać jeszcze bystrzej i uśmiechać się.~
37   1  |             Kiedy tu jesteście, trzeba jeszcze pracy popróbować. Wysłać
38   1  |             gospodarstwo.~Zamyślił się jeszcze głębiej~- Słuchaj, stary -
39   1  |           Borowina, jest krajem pustym jeszcze, ale najzdrowszym w świecie.
40   1  |            Arkansas nie ma jej dlatego jeszcze, że sąsiedzi, Indianie Choctaws,
41   1  |                tak zwany humbug, można jeszcze było mniemać, że osada ta
42   1  |           sękacza w łapie, a zwłaszcza jeszcze gdy ma po Mazurze z każdego
43   1  |               szkoła. Ale do tego było jeszcze daleko; tymczasem zaś stały
44   1  |             które każdy słyszał dawno, jeszcze pod słomianymi strzechami.
45   1  |              się wysoko nad las, a oni jeszcze słuchali. Ale z wyjątkiem
46   1  |          poczynało brakować. Każdyć by jeszcze pracował, gdyby mu kto powiedział: "
47   1  |           marnie. Powoli, kto miał coś jeszcze grosza przy duszy, na wóz
48   1  |               w serce. Ci, co go znali jeszcze z Teksasu, mieli do niego
49   1  |               gałęziami hikor świeciła jeszcze czas jakiś jasność złota,
50   1  |             szczęścia jemu grzesznemu? Jeszcze przez tę górkę, a tam już
51   1  |                jakby wielka łódź. Była jeszcze bardzo daleko, ale zbliżali
52   1  |               wierzch... Gdyby wrócił, jeszcze by z prądem dopłynął do
53   1  |              zesztywniały mu zupełnie. Jeszcze kilka rozpaczliwych wysileń...
54   1  |           potworny wir... Przez chwilę jeszcze zaczerniał na fali, potem
55 Latar| najniespodzianiej następca zgłosił się jeszcze tegoż samego dnia. Był to
56 Latar|             jest.~- Zatem good bye!... Jeszcze słowo: za każde uchybienie
57 Latar|                All right!~Tegoż samego jeszcze wieczora, gdy słońce stoczyło
58 Latar|              go bowiem mogło doścignąć jeszcze na tej skalistej wysepce?
59 Latar|            sobie ani grama.~Było w nim jeszcze i to dziwnego, że po tylu
60 Latar|                 nie tracił nadziei, że jeszcze wszystko będzie dobrze.
61 Latar|           aspinwalskich zegarach, a on jeszcze nie opuszczał swojej powietrznej
62 Latar|           niego i inna nieskończoność, jeszcze ciemniejsza i bardziej tajemnicza,
63 Latar|           wracał szczęśliwy, bo zawsze jeszcze nie dowierzał stałemu lądowi.
64 Latar|                na drugiej półkuli biło jeszcze dla kraju... Czasem także,
65 Latar|              prostu zapomniał, że jest jeszcze coś poza nią. Przy tym stał
66 Latar|            prócz zwykłego ładunku jest jeszcze jedna paczka więcej. Na
67 Latar|                zapomniał widocznie, iż jeszcze na początku swej latarniczej
68 Latar|          ściskając za gardło... Chwila jeszcze, opanował się i czytał dalej:~
69 Latar|           oceanowi, ale i Atlantyk był jeszcze pełen blasku, w powietrzu
70 Latar|       rozmaitym". Na niebie paliły się jeszcze długie szlaki czerwone i
71 Sach |             pyta z cicha: czy ją kocha jeszcze? Tymczasem koń galopuje
72 Sach |        duszniej.~Ale ten sachem czyżby jeszcze pamiętał? Przecież wychował
73 Sach |           przeważnie z Niemców. Czyżby jeszcze nie zapomniał? Wydawało
74 Sach |       powietrzu. Idzie jakby pod górę; jeszcze postępuje naprzód, cofa
75 Ozyr |             należy.~- Kilka słów muszę jeszcze dodać, o Wszechkulisty!~
76 Ozyr |             nie uronił, ale stałby się jeszcze potężniejszym i sąd historii
77 Legen|            pokruszone skały zwiększyły jeszcze zaufanie. Nie ma (mówiono)
78 Legen|                niezłomną, ale ratowała jeszcze inne statki i przygarniała
79 Legen|              płyńmy, wesoło!~I płynęli jeszcze długie lata. Aż wreszcie
80 Legen|            każdą chwilą - ale walczyła jeszcze. Zalani, na wpół oślepli,
81 Legen|               Tam pracujcie. "Purpura" jeszcze nie zginęła.~Na owe słowa
82 Zpami|         widziałem Michasia pracującego jeszcze. Mała i wątła jego postać,
83 Zpami|              odpowiadał mi: "Nie umiem jeszcze lekcji, panie Wawrzynkiewicz."
84 Zpami|               chora i że gdy on będzie jeszcze się źle uczył, to może ją
85 Zpami|               robił na świecie, gdybym jeszcze stracił wiarę w wartość
86 Zpami|                mrugając na mnie, mówił jeszcze w progu:~- Panie Wawrzynkiewicz,
87 Zpami|            niego; ale on prawie żywiej jeszcze odczuwał każde niepowodzenie
88 Zpami|           pokoju i przerobić z nim raz jeszcze wszystkie lekcje, by go
89 Zpami|        jakkolwiek słodkie, przyrzucały jeszcze wagi do brzemienia.~"Bóg
90 Zpami|               łudziło się nadzieją, że jeszcze te złe stopnie poprawi,
91 Zpami|                 Wypadek przyczynił się jeszcze do powiększenia niepowodzeń.
92 Zpami|        niemało-zmartwienia, ale więcej jeszcze niepokoju przyczynił mi
93 Zpami|             temu może ich tam nie było jeszcze.~Zmieniała teraz sama okłady
94 Zpami|             mógł tego słuchać. Gdy był jeszcze zdrów, uczył się w sekrecie
95 Zpami|              do szeptu zegarka. Chwila jeszcze, jedno westchnienie, i ostatnie
96 Zpami|               do ust, przesłaniało się jeszcze mgłą oddechu. W godzinę
97 Zpami|               kolegi. Oto niedawno był jeszcze między nimi, zginał się