Nowela

 1 Janko|    położnicy, kręciły głowami i nad matką, i nad dzieckiem.
 2 Janko|  kręciły głowami i nad matką, i nad dzieckiem. Kowalka Szymonowa,
 3 Janko|     Dajta - powiada - to zapalę nad wami gromnicę, juże z was
 4 Janko|      jasna. W ogrodzie dworskim nad stawem słowik zaczął śpiewać
 5 Janko|        mieć trochę miłosierdzia nad dziećmi. Niech go tam weźmie
 6 Janko|     protéger... - dodała panna.~Nad Jankiem szumiały brzozy...~ ~
 7   1  |  zawieszonych jakby w powietrzu nad otchłanią przejął znów zdumieniem
 8   1  |    Oprócz opieki Bożej nie czuł nad sobą innej. Miną przy dziewczynie
 9   1  |     jedna śmierć, a jakom ci tu nad tą wodą studzienną ślubował,
10   1  |        miesiąc wielki, czerwony nad borem, i Jaśka jakby żywego.
11   1  |         tylko tarczy widać było nad falą, potem tylko promienie,
12   1  |         taka poczciwa, ukochana nad wszystkie inne na świecie.
13   1  |         nieba, Boże, zmiłuj się nad nami! - Mówili oboje litanię.
14   1  |       wysokie kominy fabryczne, nad kominami słupy dymów, rozwiane
15   1  |        głód. Gdyby choć dach im nad głowę, bo przemokli do koszuli.
16   1  |       chyba gniew Boży zawisnął nad nim.~Cierpiał i czekał,
17   1  |     Cichoj! Nie ma miłosierdzia nad nami!~- Wróćwa do Lipiniec...~-
18   1  |   niechby Bóg zlitował się choć nad tobą...~Ale już go nie słyszała.
19   1  |       kupią się i piętrzą jedne nad drugie rozczochraną dachówką.~
20   1  |        pod krzyżem stał, miałby nad sobą jego ramiona, w górze
21   1  |     księży, i tego wszystkiego, nad czym się szmat rodzinnego
22   1  |        ty nie wytrzymasz; pójdę nad wodę drzewa nałapać; napaliwa
23   1  |     trawiła. Przyszedł wreszcie nad wodę, a że to była pora "
24   1  |        była pora "lunchu", więc nad brzegiem kręciło się tylko
25   1  |        i lecieć jaskółką chybką nad wodami i choćby umrzeć,
26   1  |      głodni i żeby zmiłował się nad nimi.~- Bóg wielmożnemu
27   1  |      Sailor's asilum", i zeszli nad samą wodę. Budowano w tym
28   1  |       palów wysuwały się daleko nad wodę, a między deskami i
29   1  |        sennie.~- Na owe pomosty nad wodę. Położywa się na deskach
30   1  |        nas, nie ma miłosierdzia nad nami. Jutro nie będzie ci
31   1  |        nimi cisza i kto by stał nad brzegiem, słyszałby tylko
32   1  |    uczepiła się dylów i zawisła nad wodą.~Chłop pochylił się
33   1  |     stoi, Jaśko wyciąga ręce, a nad okrętem i nad Jaśkiem Matka
34   1  |   wyciąga ręce, a nad okrętem i nad Jaśkiem Matka Boska uśmiechnięta
35   1  |       Tak śpiewając, potrząsały nad nią kielichy lilij białych
36   1  |    Wawrzon klęczał już schylony nad Marysią.~Myślał, że umarła.
37   1  |        nie.~Mewy zaczęły krążyć nad nią, jakby o nią stroskane;
38   1  |         duszy, i jakby świętość nad wszystko ukochana.~Ona nie
39   1  |      bardzo.~- Pójdź, córuchno, nad wodę, może się tam co znajdzie -
40   1  |    niewiele tego było, i poszli nad wodą, aż do głównych doków.
41   1  |        jeno co dziś znaleźliśwa nad wodą.~- Wiliam! - rzekł
42   1  |     panie.~- Gdzieście spali?~- Nad wodą.~- Wygnali was z mieszkania?~-
43   1  |      zapomniał, a Marysia czuła nad sobą widomą rękę Bożą i
44   1  |    Jaśka do Ameryki sprowadzi i nad obojgiem czuwać będzie,
45   1  |         na szerokich skrzydłach nad stepem, wpatrując się pilnie
46   1  |    rogata głowa jelenia mignęła nad trawami. Nigdzie ani wieżyczki
47   1  |   drzewo wbrew zakazom rządowym nad Red-River, i w różnych innych
48   1  |     zapuścił głębiej, ten nieba nad sobą nie dojrzał i w mroku
49   1  |      konie, woły, krowy i owce, nad którymi czuwała straż złożona
50   1  |       mniej pilno było do dachu nad głową, a więcej przykrzył
51   1  |     księżyc wytoczył się wysoko nad las, a oni jeszcze słuchali.
52   1  |       nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami!" Bór przestał kołysać
53   1  |       niż innym, czuwała bowiem nad nimi potężna ręka Czarnego
54   1  |    zobaczyć. Marysia łzy lała i nad nim, i nad sobą. To, że
55   1  |   Marysia łzy lała i nad nim, i nad sobą. To, że jej Orlik obiecywał,
56   1  |      nawet znać trudu nie było. Nad samym rankiem wydostali
57   1  |       dobry pan, on zlituje się nad tobą i na drogę ci da i
58   1  |     chwili zachodu pokazało się nad zalaną okolicą i odbiło
59   1  |         Bóg jednak zmiłował się nad nim i dał mu śmierć pogodną.
60   1  |       Próżno dziewczyna zawodzi nad nim: "Tatulu, tatulu!" Biedna
61   1  |       dokuczał. Marysia klęcząc nad ciałem ojca odmawiała przerywanym
62   1  |        były i wiry, kręcące się nad wklęśnięciami stepu, bo
63   1  |     Zanurzył się. Fala przeszła nad jego głową, ale wypłynął
64   1  |    tylko jego ręka wzniosła się nad wodę, potem druga, a potem
65   1  |        Wielu ludzi miało litość nad tą biedną, schorowaną, sczerniałą
66   1  |      Nie ludzie też znęcali się nad nią, ale życie i jego warunki.
67 Latar|    nieszczęśliwy musiał podejść nad sam brzeg skalistej wysepki,
68 Latar|     upragnionego, nic droższego nad jaki spokojny kąt, w którym
69 Latar| zmieszany gwar życia ludzkiego, nad którym górował świst parowców.
70 Latar|         widać było ogromny las, nad którym co rano i pod noc
71 Latar|       czasem jak tęczowa chmura nad lasem. Skawiński znał z
72 Latar|         otaczało. Nie rozumował nad tym, czuł tylko bezwiednie,
73 Latar|         leżał. Mewy przyleciały nad latarnię, pokrzykując, jakby
74 Latar|     lekko i furkotać skrzydłami nad jego głową, Szumy skrzydeł
75 Latar|        Słońce już było przeszło nad ogrodami i nad dziewiczym
76 Latar|         przeszło nad ogrodami i nad dziewiczym lasem Panamy
77 Latar|    Nagle jakiś głos rozlega się nad Skawińskim:~- Hej, stary!
78 Latar|        lądach i morzach, by się nad nim znęcać do woli. Toteż
79 Sach |    mieście Antylopie, położonym nad rzeką tegoż nazwiska, w
80 Sach |  zawieszonym na piętnaście stóp nad ziemią (z towarzyszeniem
81 Sach |  archanioł zemsty, unoszący się nad głowami ciżby ludzkiej.
82 Ozyr |         dla Egipcjan", pracował nad zjednoczeniem państwa pod
83 Ozyr |         którym narzucił czepki, nad tym nie był się zdolny zastanowić.
84 Ozyr |    osieł przeważał w nim jednak nad łotrem?~- Podnieś, o Sprawiedliwy,
85 Zpami|         bieliznę, schylona była nad książką, a w ciszy nocnej
86 Zpami|          by dziecko męczyło się nad siły, ale cóżem miał robić?
87 Zpami|        i całymi nocami siadywał nad książką, byle tylko matki
88 Zpami|         synem droższej dla mnie nad wszystko istoty... Nigdy
89 Zpami|       polecające mi, bym czuwał nad zdrowiem dziecka, ale z
90 Zpami|      lampa, przed stolikiem zaś nad książką siedział Michaś
91 Zpami|        wpatrywać się w schyloną nad nim twarz. Myśl jego natężała
92 Zpami|    godzin coraz mu było lepiej. Nad ranem, że to już czwartą