Nowela

 1 Janko|          wybierać i po dobrodzieja by posłać, żeby wam grzechy
 2 Janko|             a Janko słuchał!...~Co by on za to dał, gdyby mógł
 3   1  |           nas na pierwszy rzut oka by to odgadł: chłopi polscy.~
 4   1  |          Niemcy wleźli, to i Jaśko by wlazł - odparła Marysia.~-
 5   1  |            więc Wawrzon z Marysią, by nie leźć nikomu w oczy,
 6   1  |           daje ziemi każdemu, "ile by kto strzymał". Żyd to wiedział
 7   1  |       razem morskiego szumu. Z nim by było weselej i raźniej,
 8   1  |     wynędzniałą przez chorobę, ten by jej nie poznał. Stary Wawrzon
 9   1  |           zbijali się w jeden kąt, by być bliżej siebie. Trwoga
10   1  |            z tą ono łączką, bliżej by było na targ. Przyjdzie
11   1  |          Kaszuba poradził staremu, by zmienił pieniądze, i obiecał,
12   1  |     straszno. Modlili się do Boga, by ich przeprowadził jako zbłąkane
13   1  |           z chałupy, to... kosztur by mu tylko wziąć do ręki,
14   1  |        przyjmij płacz krwawy". Pan by przejedżał, dałby dziesiątkę;
15   1  |  dziesiątkę; pani z powozu dziecko by wysłała z pieniądzem w różanej
16   1  | wpatrzonymi w dziada oczyma; chłop by pół bochenka chleba dał,
17   1  |          dał, baba szperkę i można by żyć, choćby jak ptak, który
18   1  |       ziemię wgniata. Chwilami rad by był się porwać za włosy
19   1  |       polskiego do Hoboken. Ksiądz by przynajmniej dał innym o
20   1  |           jej wiano, Łachmany. Psy by na nią i w Lipińcach szczekały,
21   1  |         ciągnie, że ot! dusza rada by wylecieć z niej i lecieć
22   1  |          węzełki we framudze domu, by się nie walały w błocie
23   1  |           Schyliła się po węzełki, by je zabrać. Były dość ciężkie
24   1  |          do innej chałupy. Przecie by mu nawet wstyd było myśleć
25   1  |        malować na jego twarzy. Kto by na nią spojrzał, ten by
26   1  |            by na nią spojrzał, ten by się przestraszył, bo twarz
27   1  |           pełzać bardzo ostrożnie, by nie wpaść w wodę.~Amerykańskie
28   1  |            między nimi cisza i kto by stał nad brzegiem, słyszałby
29   1  |          drugą począł bić w głowę, by przytłumić jej krzyki. Ale
30   1  |           z dziewczyną Bóg wie, co by się stało. Kiedy tu jesteście,
31   1  |            rolę. Do Radomia wysłać by was, do Illinois, hm! tam
32   1  |            w szczególności, że kto by z nich chciał być zdrowym,
33   1  |          było oprzeć. Tych, którym by mniej podobało się sąsiedztwo
34   1  |      chwycili pierwszą sposobność, by się z dusznych, zakopconych
35   1  |            komu ustąpi, a temu, co by mu nadto w drogę lazł, gotów
36   1  |            i osiadać w ten sposób, by Maciek Maćkowi mógł w każdej
37   1  |            te ustawiono w trójkąt, by w razie napadu można w nich
38   1  |     przybyli wprawdzie na miejsce, by działki rozmierzyć i wskazać
39   1  |           bez żadnej władzy, która by mogła sprawy ich porządkować
40   1  |     wspólnymi siłami domy, dopiero by zaczęli przy każdym domu
41   1  |         wszystkich kątach polanki, by być od siebie jak najdalej.
42   1  |         poczynało brakować. Każdyć by jeszcze pracował, gdyby
43   1  |        puszczę zostali wywiedzeni, by wyginęli marnie. Powoli,
44   1  |          jest tylko taki, z którym by poszła na kraj świata, jeden
45   1  |      odpowiadała dziewczyna - mnie by Bóg skarał, gdybym za wami
46   1  |          ślubu błogosławił, lepiej by było umierać. Maryś, weź
47   1  |         Orlik ustawił swój namiot, by starego i Marysię od deszczu
48   1  |        przejdźcie na drugą stronę, by się tratwa nie przechyliła,
49   1  |       gałęzie lub wykręcał tratwę, by omijać drzewo stojące. Olbrzymie
50   1  |          wzrok wytężał w ciemność, by dojrzeć, gdzie łódź ze światłem.
51   1  |              Gdyby wrócił, jeszcze by z prądem dopłynął do tratwy,
52   1  |           nogi kapitanów i prosić, by ją zabrali, a jeśli się
53   1  |       niemieckich kapitanów... Oni by ją zabrali; bo gdyby się
54   1  |         niej ładna dziewczyna. Oni by radzi, ale cóż? Prawa nie
55 Latar|          była nadto pod naciskiem, by mogła snuć się prawidłowo.
56 Latar|        namiot i rozniecił ognisko, by się osiedlić na stale, jakiś
57 Latar|        jaki spokojny kąt, w którym by mógł odpocząć i czekać cicho
58 Latar|          są mu te nawoływania. Ale by ich słuchać, trzeba ciszy.
59 Latar|     starego, .który czytał głośno, by się samemu lepiej rozumieć:~
60 Latar|            porywał znowu ten liść, by nim rzucać po lądach i morzach,
61 Latar|        rzucać po lądach i morzach, by się nad nim znęcać do woli.
62 Latar|   przyciskał ręką, jakby w obawie, by mu i ona nie zginęła...~
63 Sach |          systematyczni, otyli. Kto by w późniejszych czasach odwiedził
64 Sach |  kilkunastotysięczną Antylopę, ten by w bogatych kupcach miejscowych
65 Sach |            na te rybie oczy, możną by mniemać, iż się jest w jakiej
66 Sach |            zasługuje rzeczywiście, by nań patrzono. Wydaje się
67 Ozyr |         się przede wszystkim o to, by te reformy nie były wielkie
68 Ozyr |            i mądrych ludzi, którzy by byli przyjaciółmi wyżej
69 Ozyr |          Psunabudes był zbyt tępy, by rozumieć, iż państwo musi
70 Ozyr |   przebudowane, a za mało uczciwy, by przeprowadzić sumiennie
71 Ozyr |          tylko o sobie, więc można by mniemać, że był tylko szują.
72 Ozyr |             a on sam nie tylko nic by z własnych korzyści nie
73 Legen|          raf ni takich burz, które by "Purpurę" rozbić mogły.
74 Zpami|             Gdym zawołał na niego, by szedł spać, chłopiec odpowiadał
75 Zpami|       powinienem był nie pozwolić, by dziecko męczyło się nad
76 Zpami|        lekcyj, bo inaczej usunięto by go ze szkół, a Bóg jeden
77 Zpami|         szkół, a Bóg jeden wie, co by to był za cios dla pani
78 Zpami|        kowadło i biło młotem; tyle by więc wygrał, ile by jako
79 Zpami|           tyle by więc wygrał, ile by jako malec naśmiał się serdecznie
80 Zpami|           z trudnością uwierzyłem, by mógł istnieć taki zamęt,
81 Zpami|       istnieć taki zamęt, w którym by dziecku na złe wyszła wytrwałość,
82 Zpami|          jeszcze wszystkie lekcje, by go przekonać, że je umiał
83 Zpami|       umyślnie przede mną zadanie, by go nie odrobić, a chłopiec,
84 Zpami|            nie jest; prosił tylko, by go odprowadzić, bo się boi
85 Zpami|            nawet przy nim o matce, by nie przepełniać tego kielicha
86 Zpami|      celujących, chciałabym tylko, by i nauczyciele twoi myśleli
87 Zpami|           jako nie dający widoków, by mógł na przyszłość słuchać
88 Zpami|      zbliżała się, a myśmy drżeli, by to nie była noc śmierci.~
89 Zpami|        Inspektor" przyszedł, to on by się już nie zerwał, nie