| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Sienkiewicz Nowele IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Nowela
2502 1 | na wozach lub też za ich obrębem naokoło ognisk.~W dzień 2503 1 | uciął prostą gałąź z drzewa, obrobił ją w mgnieniu oka, potem 2504 1 | pójść, co począć, gdzie się obrócić, gdzie przytulić umęczone 2505 Ozyr | To rzekłszy obrócił Psunabudesa twarzą do niebieskich 2506 1 | począł mówić: "Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża 2507 Zpami | wprawdzie powiedzieć w swojej obronie, że i Owicki zapomniał na 2508 1 | niebezpieczeństw wspólny instynkt obrony kazał zapominać o kłótniach. 2509 1 | siekierą pojechał, czy konie obrządzał, czy może go ze dworu z 2510 1 | pogodne promienie słońca obrzucały światłem i miłosiernym ciepłem 2511 Ozyr | ludzkie życie, ustawicznie je obrzydzał, krępował i ograniczał.~- 2512 Latar | trzeba było jak najprędzej obsadzić, ponieważ latarnia niemałe 2513 Zpami | kochać w domu... Taki ze mnie obskurant, że pewno już zdania w tym 2514 Zpami | rano i w którym pani Maria obsypywała Michasia pieszczotami za 2515 Latar | kształt złotych plam na obszarach wodnych; słup wieżowy odrzynał 2516 1 | wedle strumienia na dość obszernej polance, brzegiem której 2517 1 | za chwilę znaleźli się w obszernym celniczym budynku.~Celnik, 2518 1 | nigdy, a małe, szczelnie obudowane place podobne są do sadzawek 2519 Sach | Antylopie ten sachem mógł obudzać najwyższe zajęcie. Hon. 2520 Zpami | częstsze. Bojąc się, że gdy się obudzę, każę mu iść spać, wstawał 2521 1 | słońce ogrzeje ją, to się obudzi; inaczej nie.~Mewy zaczęły 2522 Zpami | Koło trzeciej po północy obudziło mnie światło i jednostajne, 2523 1 | w osamotnieniu myśl tak obwija się koło ukochanych jak 2524 1 | mające po kilkanaście łokci obwodu i niejednemu markotno się 2525 Sach | wieku i płci w pień wycięci. Ocalały tylko małe oddziałki wojowników, 2526 Sach | łowy. Z samego miasta nie ocalił się nikt, głównie dlatego 2527 Latar | międzymorze, ku drugiemu oceanowi, ale i Atlantyk był jeszcze 2528 1 | ani swoim oczom. Marysia, ochłonąwszy pierwsza, przypadła zaraz 2529 Janko | chrześcijańska nie miała wcale ochoty iść, skąd przyszła, i opuszezać 2530 Latar | gród zamkowy~Nowogrodzki ochraniasz z jego wiernym ludem!~Jak 2531 1 | platformie, pokrytej daszkiem dla ochrony od deszczu, stawali ludzie 2532 1 | strzały, wołania o pomoc, ochrypłe krzyki wściekłości, pijackie 2533 1 | Robotnicy z portu, śpiewając ochrypłymi głosy: Yankee Doodley, ciągnęli 2534 Janko | a chłopaka to zara trza ochrzcić; on i dobrodzieja nie doczeka, 2535 1 | progu i zaczęła sobie twarz ocierać. Była znowu w Nowym Jorku, 2536 1 | je sobie często ukradkiem ocierał.~Gdy się wszyscy rozeszli 2537 1 | pada na pierś ojcowską.~Ocknąwszy się z omdlenia spostrzegła, 2538 Zpami | więc cenzura zawiodła i to oczekiwanie. Ostatnia publiczna nagana 2539 Sach | i na arenie ukazuje się oczekiwany niespokojnie sachem. Słychać 2540 Sach | wszyscy z niecierpliwością oczekują zaczęcia. Na koniec dzwonek 2541 Janko | pokropiła je wodą, aż poczęło oczki mrużyć, i rzekła jeszcze:~- 2542 1 | gromadą do wycięcia lasu i oczyściwszy całą przestrzeń, postawiwszy 2543 Zpami | usunięty.~Przypuszczano oczywiście, że utaił umyślnie przede 2544 1 | krzyknął:~- Ja bym cię ze skóry odarł!~Potem do Marysi:~- Pójdź 2545 Zpami | mała Lola mnie nie poznają.~Odbierałem też często listy od pani 2546 Sach | Harmonii? Pewnym jest, że odbierali oni Czarnym Wężom ziemię, 2547 Janko | przez okno do kredensu, odbijając je w kształcie wielkiego 2548 1 | każdy okręt, każdy pal tak odbijał, jakby drugi był pod spodem, 2549 1 | ogieniek, z którego smuga odbijała się w wodzie.~- To łódź 2550 Latar | cichło. Potem o uszy starca odbijało się kilka wielkich westchnień, 2551 1 | palili fajki. Kłęby dymu odbijały się o niski pułap i układając 2552 1 | opalił i pokrył złotawym odblaskiem bladą jej twarzyczkę. Młodzi 2553 1 | srebrem. Nim wszystko to się odbyło, okręt zbliżył się tak do 2554 Latar | wysokich, latarnik zaś musi odbywać tę podróż czasem i kilka 2555 1 | na pierwszy lepszy statek odchodzący do Europy i schować się 2556 Zpami | odleciał, a teraz on sam już odchodził w jakąś ciemną dalekość 2557 1 | lazurze wodnym. Inne statki odchodziły na ocean, pieniąc za sobą 2558 1 | powiedzieć, począł jej rękę odczepiać.~Tłum myśli, niby tłum zwichrzonego 2559 Zpami | znaczenia. Jak wypadek ten odczuł dzieciak ambitny i wrażliwy - 2560 Sach | miał nawet raz na Kapitolu odczyt O prawach narodów.~Bogatsi 2561 Latar | lądowi. W niedzielę także odczytywał sobie hiszpańską gazetę, 2562 Latar | wodę, po czym przywożący oddalają się natychmiast, na całej 2563 Zpami | Każdy oddech jego piersi oddalał go i jakby zasuwał w mrok. 2564 Bajka | sęp - gdybyś mnie kochał, oddałbyś mi dobrowolnie swoje gniazdo, 2565 Latar | przepraszał tę ukochaną, oddaloną za to, że się już tak zestarzał, 2566 1 | to i ja zadatek dworski oddam, chałupinę sprzedam, kolonię 2567 1 | słyszałby tylko głośne oddechy i szamotanie się, i trzask 2568 Zpami | którą dziecinne piersi mogły oddychać.~Wyglądałem więc dla niego 2569 1 | majtków, na statek, na komin oddychający gwałtownie i na groźne wały 2570 Zpami | dziecko usnęło wkrótce i oddychało pracowicie przez sen swymi 2571 1 | krzyczeć; wszystkie piersi oddychały tylko pośpiesznie, a ręce 2572 1 | którzy wałęsają się małymi oddziałami nieraz bardzo blisko od 2573 Sach | wycięci. Ocalały tylko małe oddziałki wojowników, które w tym. 2574 1 | który spalił bór. Kto tu ode mnie mocniejszy?~Dziewczyna 2575 Zpami | pociechą."~Gdy chłopiec odebrał pierwszy raz taki list, 2576 Zpami | o tym liście i zamiarach odebrania go ze szkół, bom lękał się 2577 1 | bez chwili namysłu. Owce odebrano, jednego czerwonoskórego 2578 1 | chciwie, czekał, aż chłopcy odejdą i przeszukiwał resztki jeszcze 2579 Zpami | samotniej, i wkrótce może odejdzie, jak ty odszedłeś...~ ~ 2580 1 | gdy kto drzwi na chwilę odemknął, słychać było wyraźnie owe 2581 1 | dobrze wchodzących i strażnik odepchnął ją przy pierwszej próbie. 2582 1 | jeśli zapomniał, jeśli odepchnie, to chociaż umrze blisko 2583 1 | myśli od dnia dzisiejszego oderwać. Chłop od rana do wieczora 2584 1 | rzucone wśród lasów i prawie oderwane od reszty ludzi i opuszczone 2585 1 | bo też ten polski chłop, oderwany od ojczystego gniazda, był 2586 1 | umarłego. Przez cały czas nie odezwał się do dziewczyny ani słowem, 2587 1 | pierwszy rzut oka by to odgadł: chłopi polscy.~Chłop nazywał 2588 Sach | Rozpoczynają się harce przy odgłosie muzyki. Lina jest tak piękna, 2589 1 | ukończony. Trzeci miał się odgrywać w lasach, wśród huku siekier 2590 Janko | przyjechał, zrobił swoje, odjechał, chorej zrobiło się lepiej. 2591 1 | powtarzał żałosnym głosem: "Odjechałem od Polski, od tamtej ziemi", 2592 1 | jechali, ale tamta, z której odjechali: polska ziemia, ona zbożna, 2593 1 | siadał i do Clarcsville odjeżdżał. Ale więcej było takich, 2594 1 | wydarł.~Głowa jego była odkryta, a twarz mokra i zarumieniona 2595 1 | podwajać. Oko pomimo ciemności odkrywało każde niebezpieczeństwo. 2596 1 | Jorku dał na drogę i na odkupno kolonii, więc oboje z Marysią 2597 1 | nićmi wszędzie, gdzie ją odłączenie od macierzystego kraju i 2598 1 | najsmutniejszych i jakby od reszty odłączonych: stary mężczyzna i młoda 2599 1 | jaskółce jakiej, co przed odlotem świergocze żałośnie... Potem 2600 1 | retorycznych plew wyłuskać. Odłożywszy jednak na bok wszystko, 2601 1 | klęcząc nad ciałem ojca odmawiała przerywanym głosem pacierze, 2602 Zpami | się do szeregu świateł i odmawiali "wieczny odpoczynek" Michasiowi...~ 2603 Legen | wielu walczących i uniosły w odmęt wodny. Załoga zmniejszała 2604 Janko | często i zwykle nazywała "odmieńcem". W ósmym roku chodził już 2605 Zpami | języku wykładowym, to znów odmieniał rozmaite słowa łacińskie. 2606 Zpami | którym pani Maria miała także odmienne pojęcie. W opinii niemieckich 2607 1 | zaczęli przy każdym domu odmierzać grunta. Ale każdy Mazur 2608 1 | gdzie jego działka leży, jak odmierzyć to, co na niego wypada. 2609 Sach | półdolary i dolary. Jakże odmówić ostatniemu z Czarnych Wężów - 2610 1 | jakąś otuchę i nadzieję. Odmówiwszy wszystkie modlitwy, jakie 2611 1 | fala je przynosiła, druga odnosiła na głębię. Wkrótce nałapał 2612 Latar | Prócz tego starość lubi się odosabniać, jakby w przeczuciu grobu. 2613 Latar | jakiejś dali. W ciągłym odosobnieniu i wobec otoczenia nadzwyczaj 2614 Zpami | robisz, Michasiu?~- Prawda - odparł głosem, który dygotał i 2615 1 | wleźli, to i Jaśko by wlazł - odparła Marysia.~- Który Jaśko?... 2616 Janko | drewnianych widłach... zobaczył i odpasawszy rzemyka dał mu dobrą pamiątkę. 2617 Zpami | cokolwiek zraniona, jednakże odpisała jak rozumna kobieta i kochająca 2618 Latar | Żółte piaski, z których odpłynęły fale, lśniły na kształt 2619 Latar | konchy żeglarków, które odpływająca fala osadzała na piasku. 2620 Latar | między owcami. W czasie odpływu wyprawiał się na niskie, 2621 Latar | i wydęte żagle, i mewy, odpływy i przypływy, to jakaś wielka - 2622 Latar | spokojny kąt, w którym by mógł odpocząć i czekać cicho kresu. Może 2623 1 | Water-street ku Broadway. Z odpoczynkami zeszło im na tym parę godzin, 2624 Latar | na miejscu.~- Potrzebuję odpoczynku.~- Czy służyliście kiedy? 2625 1 | wzywając je na ratunek; ale odpowiadały jej tylko uderzenia fali 2626 1 | się spytasz, nikt ci nie odpowie po katolicku.~- A jakże 2627 Zpami | poczuwał się w takich chwilach odpowiedzialności. Ba! co komu było do tego? 2628 Zpami | Na moje zaręczenia Niemcy odpowiedzieli uwagą, że zachęcam chłopca 2629 Latar | załamach skalnych, a wieczorem odprawiały wiece na dachu latarni. 2630 Zpami | codziennie prowadził go i odprowadzał ze szkoły.~Święta wreszcie 2631 1 | starego pana do Nowego Jorku odprowadzi. To dobry pan, on zlituje 2632 Zpami | jest; prosił tylko, by go odprowadzić, bo się boi zawrotu głowy. 2633 Janko | żeby wam grzechy wasze odpuścił.~- Ba! - powiada druga - 2634 1 | Pan Jezus odpuści, jako ja odpuszczam...~Z bladej jasności, która 2635 Zpami | swojską, życzliwą, nie obcą i odpychającą; tam cała atmosfera była 2636 1 | Orlik od czasu do czasu odpychał pnie, gałęzie lub wykręcał 2637 Zpami | Siadywał przy lekcjach, odrabiał zadania, jak i dawniej, 2638 Zpami | panie Wawrzynkiewicz." Odrabiałem z nim przecie zadania od 2639 1 | czarną i stojącą wodą. Okna odrapanych domów ponuro przeglądają 2640 Latar | tym-ograniczeniu własnego, odrębnego bytu, w tym pół-czuwaniu, 2641 Latar | tracić poczucie własnej odrębności, przestawał, istnieć jakoby 2642 Zpami | przede mną zadanie, by go nie odrobić, a chłopiec, który był niezdolny 2643 Zpami | zadaniu piśmiennym i nie odrobili go. Owickiemu to uszło, 2644 1 | ujrzała, jak od księżyca odrywają się całe roje małych aniołków, 2645 1 | Poprzepalane na skrętach liany odrywały się od drzew i kołysząc 2646 Ozyr | robić?...~Jastrzębiooki odrzucił wagi, objął głowę dłońmi 2647 Zpami | Doktor mówił, że jest lepiej.~Odrzuciła woal, na którym osiadł szron 2648 Zpami | straszne, bo ona nie chciała odstąpić zwłok, a ciągle jej sił 2649 Ozyr | we wszelkich czynach. Nie odstępowałam go ani na chwilę, a ponieważ 2650 1 | to jest "krwawy", nie odstraszała zbyt osadników. Jakkolwiek, 2651 Janko | stężała. Promień słoneczny odszedł także...~Pokój ci, Janku!~*~ 2652 Zpami | wkrótce może odejdzie, jak ty odszedłeś...~ ~ 2653 1 | było jakieś dziwne, obce, odtrącające i takie rozpędzone, że każdy, 2654 Latar | widzi ojca ani matki, bo go odumarli dzieckiem; ale zresztą wieś, 2655 1 | zimna obudził go jakby z odurzenia...~- Tatulu!~- Cichoj! Nie 2656 Latar | swoją latarnię, był jakby odurzony, że pytał sam siebie, czy 2657 1 | kończy się wcale, ale zebrał odwagę i postanowił się pytać.~ 2658 1 | zmniejsza, bo cierpliwości i odwagi poczynało brakować. Każdyć 2659 Sach | by w późniejszych czasach odwiedził już kilkunastotysięczną 2660 1 | pierwsze dopiero kartki zostały odwrócone, dalsze opowiemy następnie.~ ~ 2661 1 | ze stron południowych i odwrotnie. Wówczas to można było usłyszeć 2662 Legen | tonęła naprawdę, a załoga, odwykła od trudów i żeglugi, nie 2663 1 | były wyraźniejsze. Kapitan, odziany w gumowy płaszcz z kapturem, 2664 1 | dawał jeść i pić, bór go odziewał. Gdy więc zaczęli ludzie 2665 1 | Tymczasem wiatr przejmował im odzież, deszcz ich moczył.~- Maryś, 2666 Sach | zaczęcia. Na koniec dzwonek się odzywa, ukazuje się sześciu masztalerzy 2667 1 | święci, i od czasu do czasu odzywał się:~- Moja córuchna chodzi 2668 Bajka | mnie.~- Co do mego głosu, odzywam się takim, jaki mi Bóg dał, 2669 1 | bo gdyby się tylko trochę odżywiła, byłaby z niej ładna dziewczyna. 2670 1 | febrze przyzwoitej liczby ofiar; garkuchnie żywiące swych 2671 Sach | jakby chciał sobie upatrzyć ofiarę. Bo zresztą uzbrojony jest 2672 Latar | płaczącej matki pod Twoją opiekę~Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę~ 2673 1 | rzucała się na coraz nowe ofiary, ludzie na puszczy zaczęli 2674 1 | spokojna, dlatego świstawki oficerskie rozlegały się ustawicznie, 2675 Janko | ostrożnie, ale zaraz go strach ogarnął. W łopuchach czuł się jakby 2676 Zpami | wbiegła sama do przedpokoju, ogarniając ręką świecę, i dygocącymi 2677 1 | męki i osłabienia sen ją ogarniał, powieki zamykały się na 2678 1 | dalekości błyskał jakoby ogieniek, z którego smuga odbijała 2679 Zpami | nogach. Zobojętniał i nie oglądał się już na nas. Każdy oddech 2680 1 | grzesznymi oczyma świata oglądali. Ni nam spowiedź, ni nam 2681 1 | dziewczyna, jaką oko ludzkie oglądało. Uroda Marysina wyszła na 2682 Ozyr | Faraona, wszelkie trudności i ogłaszam ci wyrok następujący:~... 2683 1 | jednak na bok wszystko, co w ogłoszeniach o Borowinie należało uważać 2684 Latar | opalony Bóg wie w jakich ogniach, zahartowany w biedach, 2685 1 | ku gwiazdom i w blaskach ogniska wyglądała jak jaki obrazek 2686 1 | wpłynąwszy na tę wstęgę ognistą zdawał się gonić uciekające 2687 1 | liście, niósł je jakby ptaki ogniste dalej i dalej.~Hikory pękały 2688 1 | ciągnął za sobą warkocz iskier ognistych, wydawał mu się jakąś siłą 2689 Latar | kształtów. Niebo - to jeden ogół, woda - to drugi, a wśród 2690 Zpami | wesołe i radość stawała się ogólną; tylko jeden nasz malec 2691 1 | Powoli jednak milczenie ogólne, przerywane tylko płaczem 2692 Sach | najważniejsza przyczyna ogólnej ciekawości.~Oto Nr 2 programu 2693 1 | głosiły urbi et orbi w ogólności, a polskim osadnikom w szczególności, 2694 1 | rzeki jak Missisipi. Na ogólnym brzegu rzeki Arkansas nie 2695 Ozyr | boskim obliczu.~- Na święty ogon Apisa! - zawołał – głupota 2696 Ozyr | je obrzydzał, krępował i ograniczał.~- Czy nie sądzisz, że to 2697 Latar | że widzi jeden olbrzymi ogród. Pęki kokosów i olbrzymich 2698 Latar | Słońce już było przeszło nad ogrodami i nad dziewiczym lasem Panamy 2699 Janko | zaraz ogromnie żaby w stawie ogrodowym, jak gdyby przestraszone, 2700 Latar | wielka - jedność i jedna ogromna tajemnicza dusza; on zaś 2701 1 | otoczył ich gwar nieznanego, ogromnego miasta. Nie widzieli nigdy 2702 1 | sala robiła wrażenie jednej ogromnej piwnicy. Powietrze w niej 2703 Janko | kredensie.~Zarzechotały zaraz ogromnie żaby w stawie ogrodowym, 2704 1 | dzień pogodny, jeśli słońce ogrzeje ją, to się obudzi; inaczej 2705 Zpami | od słońca, które wiosną ogrzewa moje chore piersi. Od sześciu 2706 Latar | podnoszących się często na tych ogrzewanych podzwrotnikowym słońcem. 2707 1 | miał i swoją kolonię po ojcach, a ona stała się taką biedną, 2708 1 | niech pozna, gdzie jego ojcowie żyli... To mój syn - rzekł 2709 1 | kata, i głowa pada na pierś ojcowską.~Ocknąwszy się z omdlenia 2710 1 | polski chłop, oderwany od ojczystego gniazda, był naprawdę dzieckiem 2711 Zpami | wydrwiwaniem z kraju, języka, ojczystych tradycji, słowem - ze wszystkiego, 2712 Latar | lepiej rozumieć:~Litwo, ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie!~ 2713 Ozyr | Mądrość - gdyż Psunabudes okazał przy tym mniej rozumu, niż 2714 Sach | cywilizację; czerwonoskórzy zaś okazywali im wdzięczność na swój sposób, 2715 1 | głucho uderzyła w okrągłe okienka jednego boku.~- Burza idzie! - 2716 Zpami | w kaplicę, bo zamknięta okiennica nie puszczała światła dziennego, 2717 Zpami | jeszcze.~Zmieniała teraz sama okłady chłopcu i podawała lekarstwo. 2718 Sach | pokazywania sztuk, zbierania oklasków musiały wywrzeć swój wpływ.~ 2719 Latar | chałup ze światełkami w oknach, grobla, młyn, dwa stawy, 2720 1 | zamożniejszy nikt nie mieszka w okolicach Chattam-square. W drugim 2721 Sach | dom, ale w całej bliższej okolicy nie było białych. Natomiast 2722 Latar | nostalgia, którą podniecała lada okoliczność: widok jaskółek, szarych 2723 Ozyr | Ekscelencja, który tajnym okólnikiem do gubernatorów zabronił 2724 1 | oparte na palach; przeszli około budynku z napisem: "Sailor' 2725 1 | Czarny Orlik.~Twarz miał okopconą dymem i groźną. Gdy go otoczono 2726 Latar | cygar w Hawanie - został okradziony przez wspólnika w chwili, 2727 Sach | wzniesiona szopa drewniana, okrągła, ze śpiczastym dachem i 2728 1 | jednocześnie fala głucho uderzyła w okrągłe okienka jednego boku.~- 2729 1 | ciemnej sali przez górne okratowane okno poczęło się wdzierać 2730 1 | ich w tej chwili. Drugi okres ich tułactwa za chlebem 2731 Latar | olbrzymie i pozbawione zwartych, określonych kształtów. Niebo - to jeden 2732 1 | ciemni i nieskończoności ku okrętowi.~Majtkowie słysząc takie 2733 1 | zapachem smolnego płótna, lin okrętowyeh, ropy morskiej i wilgoci. 2734 1 | father!~Starego pana dym tak okropnie zaczął gryźć w oczy, że 2735 1 | słyszysz w Lipińcach?!~I żal okrutny ściskał jej serce tak, że 2736 1 | tego Stanu słynną jest z okrutnych zapasów między czerwonoskórymi 2737 Zpami | Kazałem mu napić się herbaty i okryłem, czym było można.~- Cieplej 2738 1 | jakby bisiory jakie kwieciem okryte, a tak gęste, tak stłoczone 2739 Janko | drzwi kredensowych. Już nie okrywają jej czarne łopuchy. Na progu 2740 Janko | zipał; aż w czwartym roku okukała kukułka na wiosnę chorobę, 2741 1 | niby ciężki oddech jakiejś olbrzymiej piersi, który się zbliżał. 2742 1 | jednym straszliwym zamętem.~Olejne lampy zaczęły w sali gasnąć. 2743 1 | dziwne twarze; to czarne, to oliwkowe, to czerwonawe. Właśnie 2744 1 | Głowy ciążyły im jakby ołowiem; stary jednak czuł się jeszcze 2745 1 | dnia, w niedzielę przed ołtarz ze świecą wychodził; a tu 2746 1 | ojcowską.~Ocknąwszy się z omdlenia spostrzegła, że leży spokojnie 2747 1 | lub wykręcał tratwę, by omijać drzewo stojące. Olbrzymie 2748 1 | jarmarku; środkiem karety, omnibusy, wozy ładowne. Naokół brzmiała 2749 1 | zapienione zagony, a na onych wodnych polach niezmiernych 2750 1 | nieznanym brzemieniem, już opada, a tu miasto obce huczy 2751 1 | życiem i ruchem. Mgła też opadła, a pogodne promienie słońca 2752 1 | mieć drzewo na chałupę i na opał, ale wyciąć las jednemu 2753 1 | Gorący powiew z Teksasu opalił i pokrył złotawym odblaskiem 2754 Latar | gardło... Chwila jeszcze, opanował się i czytał dalej:~Panno 2755 Latar | słyszanej niegdyś... Na koniec opanowała go tylko jedna myśl: myśl 2756 Zpami | cierpiącego ptaka; potem opanowało go dziwne zamyślenie i senność; 2757 1 | Ale już go nie słyszała. Oparłszy głowę o ścianę przymknęła 2758 1 | wydostali się na wielkie pomosty oparte na palach; przeszli około 2759 Ozyr | równe ciężarki na szalach opartych o stopień jego tronu.~- 2760 Janko | w łopuchach, z łokciami opartymi o chude kolana, z otwartymi 2761 1 | dziwotwory tam mieszkają, jakieś opary na kształt duchów przesuwają 2762 Sach | światła. W tych blaskach widać opasłe, przechylone w tył dla folgi 2763 Latar | płaczącej matki pod Twoją opiekę~Ofiarowany, martwą podniosłem 2764 Ozyr | jestem nieśmiertelna Głupota. Opiekowałam się tu obecnym Ekscelencją 2765 1 | jakby dawnym przyjacielem i opiekunem.~Tymczasem morze wygładzało 2766 Zpami | czas na przechadzkę, nie opierał się, jak dawniej, ale brał 2767 Zpami | Utwierdziła się o nim stanowcza opinia, że był to chłopiec przesiąknięty " 2768 Zpami | także odmienne pojęcie. W opinii niemieckich profesorów to 2769 Zpami | wrażliwy - nie podejmuję się opisać: co za chaos musiał wytworzyć 2770 Latar | w całej ozdobie~Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie...~ 2771 Zpami | mniejszy, coraz bardziej opłakany. Listy pani Marii, jakkolwiek 2772 1 | darmo, a od kolei za małą opłatą - rozumiesz? Na gospodarstwo 2773 Latar | zalany u spodu stojącą wodą, oplątany lianami, szumiący jedną 2774 1 | zajęli mu konia, a jego za opór skazali do aresztu. Toporek 2775 Latar | Indianina i wielką spokojną siłę oporu, jaka płynie z prawości 2776 1 | bardzo. Potem kazał sobie opowiadać, jak się tu dostali i przez 2777 1 | zostały odwrócone, dalsze opowiemy następnie.~ ~ 2778 1 | potrzebne były do roboty. Opóźnił się ze zwózką, potem też 2779 1 | statku źle, samotno, obco. Oprócz opieki Bożej nie czuł nad 2780 1 | widokom trudno się było oprzeć. Tych, którym by mniej podobało 2781 Zpami | się jednak, że chłopiec oprzytomniał, bo zaczął wołać Loli i 2782 1 | na nią mówili:~- I my nie opuściwa cię, Marysiu, zorzo rumiana.~ 2783 1 | Bóg opuścił, ale i rozum opuszcza. Nie było żadnego światła 2784 Latar | niedzieli nie może on wcale opuszczać swej skalistej wysepki. 2785 1 | miał gorączkę, chwilami opuszczała go, ale słabnął. Za dużo 2786 1 | chłopską. Tymczasem siły ją opuszczały. Czuła, że jeśli zaraz nie 2787 1 | coraz biedniejszą, bardziej opuszczoną i posępną. Uliczki stają 2788 1 | oderwane od reszty ludzi i opuszczone przez przewodników, nie 2789 Janko | ochoty iść, skąd przyszła, i opuszezać chuderlawego ciała, owszem, 2790 Sach | na pomoc Meksykanów z La Ora, napadli na uśpioną Chiavattę. 2791 1 | przykrzył się karczunek, zaczęli orać w miejscach, gdzie puszcza 2792 Sach | i szanownych gentlemanów oraz piękne i niemniej szanowne 2793 1 | polską, głosiły urbi et orbi w ogólności, a polskim osadnikom 2794 Janko | bo jak, bywało, zahuczą organy lub zaśpiewają słodkim głosem, 2795 Sach | miedzi, podobną do głowy orła, a w tej twarzy świecą zimnym 2796 1 | Lipińcach.~Nadeszła noc. Orlikowi wypadała już tyczka z ręki 2797 1 | jakby witając wędrowców. Orły kołysały się na szerokich 2798 1 | ptak, który ani sieje, ani orze. Przy tym jakby tak pod 2799 Zpami | srebrnymi, błyszczącymi orzechami, a naokoło niej główki dziecinne 2800 1 | ty o tutejszych naszych osadach?~- Nie słyszałem, wielmożny 2801 1 | siekier i w ciężkim znoju osadniczego życia. Czy mniej w nim było 2802 1 | nader błahe powody. Oto w osadnikach obudził się jakiś zaściankowoamerykański 2803 1 | umiało sobie dać rady.~Między osadnikami odnajdujemy dwie znane nam 2804 1 | orbi w ogólności, a polskim osadnikom w szczególności, że kto 2805 Sach | tak we znaki granicznym osadom niemieckim, Berlinowi, Grundenau 2806 1 | skrzypiał, zapadał nosem, osadzał pałubą, kładł się na boki, 2807 Latar | które odpływająca fala osadzała na piasku. W nocy, przy 2808 Zpami | łóżka chłopca. Tak jest. Osadzenie głowy w poduszce, otwarte 2809 1 | zapomina, w niedoli zasię, w osamotnieniu myśl tak obwija się koło 2810 1 | lubią się trzymać razem i osiadać w ten sposób, by Maciek 2811 Zpami | Odrzuciła woal, na którym osiadł szron oddechu, i wbiegła 2812 1 | wybrzeża, zapisało się na osiedleńców w mającej powstać osadzie. 2813 Ozyr | najwłaściwszym dla Ekscelencji osiedleniu.~Więc Mądrość poczęła streszczać 2814 Latar | rozniecił ognisko, by się osiedlić na stale, jakiś wiatr wyrywał 2815 Ozyr | znów chcesz powiedzieć, że osieł przeważał w nim jednak nad 2816 1 | jeszcze przez czterdzieści osiem godzin, potem jakoś się 2817 1 | sąsiedzi, Indianie Choctaws, oskalpowaliby ją bez żadnej litości. Febra 2818 Ozyr | wysokim stanowisku błędy godne osła, ale twierdzę, że przede 2819 Ozyr | Egiptu, w gruncie rzeczy go osłabiał, pracując niby dla jego 2820 1 | wcale. Rzekłby kto, że fala osłabła i rozlała się pod ciężarem 2821 Ozyr | jesteś większym łotrem, czy osłem...~...Wtedy i ja będę wiedział, 2822 1 | całe w promieniach, lśniły oślepiającą białością na lazurze wodnym. 2823 Legen | jeszcze. Zalani, na wpół oślepli, pokryci górą pian, żeglarze 2824 Sach | dlaczego to robią. Godzina ósma wieczór. Noc cudna, pogodna, 2825 Zpami | przecie zadania od czwartej do ósmej, a potem od dziewiątej do 2826 Janko | nazywała "odmieńcem". W ósmym roku chodził już jako potrzódka 2827 1 | pomyślnymi, stąd mnóstwo osób, a nawet rodzin polskich 2828 1 | widział diabła we własnej osobie, jak straszny, kudłaty łeb 2829 Ozyr | Głupota. - Mądrość jest moją osobistą nieprzyjaciółką.~Sprawiedliwy 2830 1 | bar-roomu; tam wszedłszy do osobnego pokoju zamknął się z nimi 2831 1 | zostało za morzem.~- Dola ostała i kochanie ostało - odrzekła 2832 1 | Dola ostała i kochanie ostało - odrzekła cicho dziewczyna 2833 Janko | co choć i strzygą się nie ostanie.~Tak mówiąc zapaliła gromnicę, 2834 Ozyr | pracując niby dla jego sławy, ostatecznie go zohydzał, pracując niby 2835 1 | obładowani rzeczami, na ostatku. Gdy Wawrzon i Marysia, 2836 Sach | widzieli Indianina, pokazać ostatniego z Czarnych Wężów i powiedzieć: " 2837 Ozyr | wczesnej młodości aż do ostatniej chwili jego ziemskiej podróży. 2838 Sach | i dolary. Jakże odmówić ostatniemu z Czarnych Wężów - w Antylopie, 2839 Zpami | miernością. Michaś był ostatnim z rodziny; toteż pani Maria 2840 Zpami | tępy i leniwy.~Z dwoma ostatnimi zarzutami, o których wiedział, 2841 Latar | bronisz Częstochowy~I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co 2842 Latar | rzucała w ciemność olbrzymi ostrokrąg światła, poza którym oko 2843 Latar | przewidywaniom i największej ostrożności. Był kopaczem złota w Australii, 2844 1 | mięsem solonym, zgniłymi ostrygami i rybami, które zapewne 2845 Ozyr | wysyłał raporty, przed czymś ostrzegał, czegoś nie dopuszczał, 2846 Legen | głosy, które poprzednio ostrzegały już o niebezpieczeństwie, 2847 1 | dziewanny i szyszkowate osty kiwały głowami jakby witając 2848 Latar | szczęściem, ale że człowiek łatwo oswaja się z lepszym losem, stopniowo 2849 Sach | jaskrawego płomienia, który oświeca ciemne kontury budowli. 2850 1 | nędzę jego i dziewczyniną oświeci. Więc co? Ma-li ukręcić 2851 Janko | między wschodem i zachodem, oświeciła raz jeszcze wnętrze kredensu 2852 Latar | leżała przed nim wyraźnie, oświecona blaskiem popołudniowego 2853 1 | bardzo niskim sklepieniu oświetlały ponurym światłem wnętrze 2854 Janko | powoli do skrzypiec i w końcu oświetlił je zupełnie. Wówczas w ciemnej 2855 1 | swe zwykłe miejsce przed oświetlonym kompasem. Na pokładzie nie 2856 Sach | dziką, że przypomina źle oswojonego jaguara. Twarz ma jakby 2857 1 | i obiecał, że nie da go oszukać, więc też Wawrzon to uczynił. 2858 Ozyr | Mądrości płynęły dalej:~- Oszukiwał zarówno Faraona, jak i lud. 2859 1 | deski rusztowania, znowu otaczają ją ramiona, ale ramiona 2860 Latar | gdy to czynił potem, to otaczała go prawdziwa burza białych 2861 1 | Rozmowy wtedy cichły. Chłopi otaczali grajka wielkim kołem, szum 2862 1 | schodach prowadzących w otchłań nędzy.~Siedzieli w tej chwili, 2863 1 | zawieszonych jakby w powietrzu nad otchłanią przejął znów zdumieniem 2864 1 | go w górę i cisnął nim w otchłanie. Wiązania poczęły skrzypieć, 2865 Latar | ciągłym odosobnieniu i wobec otoczenia nadzwyczaj prostego a wielkiego 2866 1 | okopconą dymem i groźną. Gdy go otoczono kołem, oparł się o karabin 2867 Zpami | nich, uroczysty, spokojny, otoczony światłem; wszyscy zbliżali 2868 1 | na komisarza, a tymczasem otoczył ich gwar nieznanego, ogromnego 2869 Sach | zwykle na wiosnę, rozlawszy otoczyła osadę nieprzebytą tonią 2870 1 | Marysia zaś siedzi na słomie i otoczywszy rękoma kolana patrzy nieruchomie 2871 Ozyr | wielkich i głębokich reform. Otóż Psunabudes, zostawszy ministrem, 2872 Latar | legia francuska; czwarty otrzymałem na Węgrzech. Potem biłem 2873 1 | zapytała ją o coś, ale nie otrzymawszy odpowiedzi poszła dalej 2874 1 | ciemny; ale przynosił jakąś otuchę i nadzieję. Odmówiwszy wszystkie 2875 Zpami | uprzedzić. Powiedziałem otwarcie i stanowczo, że dziecko 2876 Latar | popołudniowego słońca, a na niej otwarta już książka. Gdy stary wyciągnął 2877 1 | przez tłum, zbliżyli się do otwartej burty, znaleźli przy niej 2878 Janko | opartymi o chude kolana, z otwartymi ustami patrzył i patrzył. 2879 Latar | wstawajcie. Co to wam? Stary otwiera oczy i patrzy ze zdziwieniem 2880 1 | ludzie poczęli się gromadzić, otwierać usta i patrzeć, jak człowiek 2881 1 | ruch już panował niemały. Z otwierających się bram wychodzili ludzie 2882 1 | Chwilami budziła się i otwierała oczy, potem przymykała je 2883 Latar | Biedak stracił posadę. Otwierały się przed nim nowe drogi 2884 Latar | prawie pewny, że gdy je otworzy, sen zniknie. Nie! Rozcięta 2885 Zpami | dobrze mi znane mruczenie. Otworzyłem oczy i serce mi zabiło niespokojnie. 2886 Zpami | mi jej przybycie. Jakoż otworzywszy drzwi, ujrzałem ją bladą, 2887 Sach | pracowici, systematyczni, otyli. Kto by w późniejszych czasach 2888 1 | drapieżnych Indian, w tak zwanych outlawów, czyli rozbójników zbiegłych 2889 Janko | nie zostało kropli krwi. Ów promień był niby gościńcem, 2890 Ozyr | Egipt zgotował widocznie owację zmartwychwstałej Ekscelencji, 2891 Latar | ptastwem, jak pastuch między owcami. W czasie odpływu wyprawiał 2892 1 | pokryła się wiórami, tu i owdzie wzniosła się żółta ściana 2893 1 | ale w tej samej chwili z owego czuba doszedł głos ludzki:~- 2894 1 | którym raz już spali z ojcem, owej pamiętnej nocy, gdy ją chciał 2895 Zpami | mogłem go uspokoić.~Badałem Owickiego o przyczynę tego wybuchu: 2896 Zpami | piśmiennym i nie odrobili go. Owickiemu to uszło, bo, jako prymusa, 2897 Latar | jedna myśl: myśl spoczynku. Owładnęła ona starcem zupełnie i wchłonęła 2898 Latar | tygodni, żywiąc się dzikim owocem, narażony co chwila na śmierć 2899 1 | niezawodnie, ale kosztem owoców, tak i reklama w amerykańskich 2900 Janko | opuszezać chuderlawego ciała, owszem, poczęła wierzgać nogami 2901 Latar | Teraz wydało mu się, jak owym żeglarzom wśród nocy, że 2902 Latar | Dziś piękność twą w całej ozdobie~Widzę i opisuję, bo tęsknię 2903 Sach | z białych gronostajów - oznaka wodza - pokrywa jego wyniosłą 2904 Latar | rychło czekać, jak derkacz ozwie się w ciemności i bąki zahuczą 2905 Ozyr | SĄD OZYRYSA~PRZEŁOŻYŁ Z EGIPSKIEGO PAPIRUSU 2906 Latar | wszystko będzie dobrze. W zimie ożywiał się zawsze i przepowiadał 2907 Sach | zarazem, starsi zaś chłopcy, ożywieni już bardziej wojowniczym 2908 1 | tyle statku drugą, większą.~Ożywienie i radość ogarnęły wszystkich 2909 Zpami | się na skroniach, gdy się ożywił bardzo, uwidoczniła się 2910 1 | że ten waleczny szczep ożywiony jest szczególniejszą sympatią 2911 1 | wierzył, ale Niemcowi Żyd pachciarz wtórował i mówił, że tam 2912 Janko | zwierzęcą głową, wziął Janka pod pachę, jakby jakiego kociaka, 2913 1 | dziewczyna wznosząc oczy jakby do pacierza...~Tymczasem ściemniło się. 2914 1 | wysilenia. Ból jął mu po pacierzach chodzić. Dwa dni nie zważał 2915 1 | odmawiała przerywanym głosem pacierze, naokół aż do ostatnich 2916 1 | cię tylko i wszystko dwóch pacierzy nie potrwa.~- Nie chcę, 2917 1 | granatową przyjaciółkę, z paciorkami na szyi.~Ludzie jednak przechodzili 2918 Latar | staje się podobny jak dwa paciorki w różańcu i chyba zmiany 2919 Latar | było całe międzymorze aż do Pacyfiku, pokryte najbujniejszą roślinnością. 2920 Latar | paczka więcej. Na wierzchu paczki były marki pocztowe Stanów 2921 1 | rzeki Arkansas i Czerwonej padają zwykle ogromne deszeze. 2922 Zpami | toż samo czoło z cieniem padającym od bujnych włosów, ten sam 2923 1 | coraz większa ciemność padała na tę mroczną łąkę. Chwilami 2924 1 | szynku i zawołał:~- Hej, Paddy, jest izba dla ciebie.~- 2925 1 | godziną. Każdy inny byłby padł ze zmęczenia, po nim nawet 2926 1 | Tak tu musi być. Co tu padnie, to dla dawnych progów stracone. 2927 Latar | moją utęsknioną ~Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych... .~ 2928 Latar | drzewne i olbrzymie jadowite pająki. Wszystkiego sam doznał, 2929 1 | deskach lub na próżnych pakach okrętowych. Szli sami nie 2930 1 | jednych okrętów zdejmowano paki i na drugie je wkładano, 2931 Zpami | piersiami, ja zaś skończyłem pakować jego i swoje rzeczy; potem, 2932 Zpami | niemiecki. Rankiem, gdym mu pakował książki do tornistra i gdym 2933 1 | zwierciadlana, każdy okręt, każdy pal tak odbijał, jakby drugi 2934 1 | nich siedzieli na ławkach paląc krótkie fajki, inni pokładli 2935 1 | wielkie pomosty oparte na palach; przeszli około budynku 2936 Zpami | zbawienia i liczyłem na palcach chwile, które nas od nich 2937 Janko | ławnicy, jak stał przed nimi z palcem w gębie, z wytrzeszczonymi 2938 1 | widocznie dym z cygara, które palił, zaczął gryźć go w oczy, 2939 Zpami | zabiło niespokojnie. Na stole paliła się lampa, przed stolikiem 2940 1 | Jedni żuli tytuń, inni palili fajki. Kłęby dymu odbijały 2941 Latar | zbożem rozmaitym". Na niebie paliły się jeszcze długie szlaki 2942 1 | od wielkich jezior aż po palmowe lasy Florydy, od Atlantyku 2943 Sach | się sześciu masztalerzy w palonych butach i staje w dwóch szeregach 2944 1 | rusztowania do zapuszczania palów wysuwały się daleko nad 2945 1 | okrętu widać było czarne paltoty i kapelusze podróżnych z 2946 1 | pierwszej próbie. Siadła tedy na palu przy wodzie i pomyślała 2947 1 | zapadał nosem, osadzał pałubą, kładł się na boki, ale 2948 Sach | którzy wycinali Chiavattę, pamiętają dobrze to straszne wycie - 2949 Latar | było. Wszystko go pyta: "Pamiętasz?" On pamięta! a zresztą 2950 1 | już spali z ojcem, owej pamiętnej nocy, gdy ją chciał topić. 2951 Zpami | Z PAMIĘTNIKA POZNAŃSKIEGO NAUCZYCIELA~ 2952 1 | byle tam. Tam on, Jaśko, pamiętny czy niepamiętny, ale umiłowany 2953 Latar | Dalej, między Aspinwall a Panamą, widać było ogromny las, 2954 1 | chłopiec, który był z siwym panem, wytrzeszczał oczy, ludzie 2955 1 | głuche klapnięcie kurka o panewkę. Proch zamókł.~Orlik rzucił 2956 1 | Jenny przyszło kilka młodych panienek z grzywkami na czołach, 2957 1 | panny młode na weselach panom młodym śpiewały:~ ~Cóżeś 2958 1 | chałup słomą krytych, i panów, i chłopów, i księży, i 2959 1 | Przyręblach dzwonią na Anioł Pański... Jezu! Jezu! za co tyle 2960 Ozyr | pracując niby dla porządku w państwie, wtrącał je w bezład i tworzył 2961 Ozyr | się niebawem do działaczy państwowych i drwił z zasad, które za 2962 Ozyr | Tutmesa 1, z którejś dynastii panującej przed napadem Hyksów, dwie 2963 1 | powierzchnia pstrzy się strzępami papieru, tektury, kawałkami szkła, 2964 Ozyr | Zabraniał im mówić i pisać na papirusach we własnym języku, prześladował 2965 Ozyr | OZYRYSA~PRZEŁOŻYŁ Z EGIPSKIEGO PAPIRUSU HENRYK SIENKIEWICZ~A gdy 2966 Latar | wielkich marabutów i stada papug wzbijające się czasem jak 2967 Sach | siedzą tak blisko, tuż koło parapetu, skąd tak dobrze można wszystko 2968 1 | zaczęły się cofać przed parciem fali z miejsca na miejsce. 2969 Latar | środek ratunku, i krzyczeć: pardon. Tak samo nie poddawał się 2970 1 | stronach miasta i ciemne smugi parków, mówił dalej :~- A no! Chwalić 2971 1 | sprzeciwiał, bo wszyscy parobcy byli po jego stronie. Niejeden 2972 1 | południowe kontry - mówił parobczak spod Chicago. - U nas, w 2973 Janko | tańcowali obertasa, czasem jaki parobek pokrzykiwał: "U-ha!" Słychać 2974 1 | Pewnej niedzieli starzy, parobki, kobiety i dzieci, wszyscy 2975 1 | zmieniło się wszystko!~On był parobkiem dworskim, miał i swoją kolonię 2976 1 | złożona z młodych, zbrojnych parobków. Ludzie sypiali na wozach 2977 1 | Przyczynia się do tego i parowanie wód, które w Arkansas pokrywając 2978 Latar | nad którym górował świst parowców. W południe nadchodziła 2979 Latar | szarawy pióropusz dymu. To parowiec z New Yorku wiózł podróżnych 2980 1 | przewozu?~O dziwo! Majtek nie parsknął śmiechem, ale stanął i słuchał. 2981 Zpami | mnie o różne perfecta i participia. Utrzymać te celujące stało 2982 1 | dobry: statek szedł połową pary, a natomiast rozpiął żagle. 2983 Latar | czytywał po trzydziestym roku w Paryżu. Potem, wojując w Algerze 2984 Zpami | zaniosłem do łóżka; ciało jego parzyło mnie jak ogniem. Na szczęście 2985 1 | naczyniami, pouwiązywanymi do pasa; kilku młodych ludzi przechadzało 2986 Latar | korzystając z wiatrów, które pasatami zowią, szły wyciągniętym 2987 1 | dymu.~Korzystając z pogody pasażerowie powysypywali się na pokład. 2988 Sach | jego chwieją się pióra, za pasem ma topór i nóż do skalpowania, 2989 1 | czerwonoskórymi od zachodu, w pasie zupełnie neutralnym, zatem 2990 1 | pola zielone!" Na łąkach pasły się trzody krów i owiec; 2991 1 | i układając się w długie pasma przesłaniały światło lamp. 2992 1 | chmura, niby dymy jakieś pasmami po morzu rozwleczone, niewyraźne, 2993 Sach | zbudowano zakład filantropijny; pastorowie w kościołach uczyli co niedziela 2994 Latar | chodził między ptastwem, jak pastuch między owcami. W czasie 2995 1 | przypominała gromadę owiec bez pastucha. Spory o działki stawały 2996 1 | tłumoki i poczęli na nich pasy przyciągać.~Widząc to wszystko 2997 Latar | narażony co chwila na śmierć w paszczy drapieżnych zwierząt. Założył 2998 1 | jakiś zaściankowoamerykański patriotyzm. Ci, co pochodzili ze stanów 2999 1 | zgodni, że Marysi oczy tak patrzą spod jasnych włosów jak 3000 Janko | jasne, wytrzeszczone oczy, patrzące na świat, jakby w jakąś 3001 1 | umilkł, ale coś niedobrego patrzało mu z oczu. Przez coraz błotnistsze 3002 Sach | Czarnych Wężów i powiedzieć: "Patrzcie, oto takich w pień wyrżnęliśmy 3003 Zpami | oczy, zdawało mi się, że patrzę na nią. Były to też same 3004 Sach | zasługuje rzeczywiście, by nań patrzono. Wydaje się dumny jak król. 3005 1 | tratwie, tylko z trupem ojca, patrzyła jak błędna w dalekie światło.~ 3006 Zpami | do łóżka, a rozbierając patrzyłem z litością na jego wychudzone 3007 Janko | nie ozwało się ni słowem, patrzyło tylko, jakby patrzył ptak.