| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Sienkiewicz Nowele IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Nowela
4014 1 | Marysia, ochłonąwszy pierwsza, przypadła zaraz do nóg starego pana, 4015 1 | twarzy, po czym zaczął się przypatrywać jeszcze bystrzej i uśmiechać 4016 Ozyr | ptasi wzrok w Psunabudesa i przypatrywał mu się przez czas dłuższy, 4017 1 | zjedzenia, ale jako lżejsze, nie przypływały do brzegu, więc ich nie 4018 Latar | żagle, i mewy, odpływy i przypływy, to jakaś wielka - jedność 4019 Sach | wyniosłą postać i tak dziką, że przypomina źle oswojonego jaguara. 4020 1 | prostu działo, bo ta gromada przypominała gromadę owiec bez pastucha. 4021 Zpami | nim zmęczoną wyobraźnią i przypominałem sobie dom w Zalesinie, jego 4022 1 | pies"; a potem widocznie przypomniało mu się, jak chciał Marysię 4023 Latar | został spłukany przez bałwan. Przypuszczenie to było tym prawdopodobniejsze, 4024 1 | brzęczą w powietrzu... w Przyręblach dzwonią na Anioł Pański... 4025 1 | Miasto Przyręble, a za Przyręblami Lipińce. Idą oboje z Marysią 4026 1 | dalej. A tam co? Miasto Przyręble, a za Przyręblami Lipińce. 4027 1 | Lipińcach. Ale ten, choć przyrzekł kaczorem morze za nią przepłynąć, 4028 Zpami | niepowodzenia i złe stopnie, przyrzucała nieopisanej goryczy rozterka 4029 Zpami | Marii, jakkolwiek słodkie, przyrzucały jeszcze wagi do brzemienia.~" 4030 Latar | uszczęśliwić człowieka starego... Przysięgam, że jestem uczciwy, ale... 4031 Sach | Było ono małe i słabe, ale przysięgło duchowi ziemi, że się zemści. 4032 1 | jezior, którzy o lada co przyskakiwali do siebie z pięściami, w 4033 Latar | miało znaczyć?! Kto mu mógł przysłać książkę? W pierwszej chwili 4034 Latar | poszarpanych chmur, które przysłaniały księżyc. Z zachodu poczynało 4035 1 | świecie i po którą, jeśli kto przyśle swaty, to chyba śmierć.~ 4036 Latar | poczęły mu drżeć mocno. Przysłonił oczy, jakby im nie wierząc; 4037 Ozyr | życie był, wedle egipskiego przysłowia, głupi jak stołowe nogi, 4038 Latar | resztki swego jadła, tak zaś przyswoiły się wkrótce, że gdy to czynił 4039 Latar | Towarzystwo, wywdzięczając się, przysyłało książki. Przyszły one drogą 4040 Zpami | brakło. Zemdlała, gdy ludzie przyszli brać miarę na trumnę, potem 4041 Latar | przeciwstawieniu do cichej przyszłości, jaka miała się rozpocząć. 4042 1 | drugą począł bić w głowę, by przytłumić jej krzyki. Ale i tak te 4043 Ozyr | Jeśli pozwolisz, panie, przytoczę ci na to tysiączne dowody, 4044 1 | wybladłych, zsiniałych twarzach, przytrząśnięte śniegiem, nieruchome, jakoby 4045 1 | zorzy czerwony i śniegiem przytrząśnięty.~Hej! gdzie to ona teraz 4046 1 | pochylił się mocniej, tyle razy przytulała się do niego silniej, wykrzykując 4047 1 | to niech cię choć śmierć przytuli. Woda głęboka jest, nie 4048 1 | gdzie się obrócić, gdzie przytulić umęczone głowy? Zimno przejmowało 4049 1 | poszukała po ciemku jego rąk i przytuliwszy do nich swoje biedne usta 4050 1 | pralnie chińskie, rozmaite przytułki dla marynarzy; tu na koniec 4051 Zpami | miotana falą - więc moje przywarło do niej. Co ja na to poradzę? 4052 1 | ruch niezwykły. Majtkowie przywdziali nowe kaftany; jedni myli 4053 Latar | czasami w niedzielę z rana. Przywdziewał wtedy granatową kapotę strażniczą 4054 Zpami | korepetytor, miałem więc czas przywiązać się do niego. Zresztą czemu 4055 1 | miała osiemnaście lat i to przywiązanie do życia, tę bojaźń śmierci, 4056 Zpami | Michaś namiętnie i ślepo był przywiązany do matki, że zaś mu powiedziano, 4057 1 | ukazując na chłopca. - Wiliam! przywieziesz mi z domu garść ziemi pod 4058 1 | się w taniec. Jakiś grajek przywiózł z sobą skrzypce, na których 4059 Latar | Pewnego razu, gdy łódź przywiozła wodę i zapasy żywności, 4060 1 | wiązała.~Pewnego poranku przywlokła się z wysileniem i z tą 4061 Ozyr | twoją.~I w tejże chwili przywołał Mądrość, a ta stawiła się 4062 Latar | Czasem także, gdy łódź, przywożąca mu co dzień żywność i wodę, 4063 Latar | żywności i świeżą wodę, po czym przywożący oddalają się natychmiast, 4064 Latar | wysepki. Łódź z Aspinwall przywozi mu raz na dzień zapasy żywności 4065 Sach | skalpy; gdy wracali z łowów, przywozili mięso i skóry bawole, a 4066 1 | zwiesza, a do czego jak serce przywrze, to się nie oderwie, a oderwie 4067 Latar | wielkiego wieszcza, ale tak przywykł wówczas do karabina, że 4068 Zpami | obojętnością służby pogrzebowej, przywykłej do takich widoków, i przechodziła 4069 Zpami | się w rutynę szkolną, że przywyknie do wszystkiego, że wprawi 4070 Janko | w czereśni, co rosła pod przyzbą; promień słońca wchodził 4071 Sach | które rząd stanowy Teksasu przyznał im na wieczne czasy najuroczystszymi 4072 1 | obawy, choć się do nich nie przyznawał, ściskały mu serce; bo też 4073 1 | równika i dostarczania febrze przyzwoitej liczby ofiar; garkuchnie 4074 Zpami | i płakał. Potem tak już przyzwyczaiłem się do tych nocnych siedzeń, 4075 1 | portu wyglądać Jaśka. Ludzie przyzwyczaili się do niej i obdarzali 4076 1 | ci przechodnie mniej byli przyzwyczajeni do widoków nędzy. Dokąd 4077 Zpami | dawniej, ale więcej już z przyzwyczajenia. Znać było, że powtarzając 4078 Janko | lub rozmawiał po cichu z psami, widział nieraz białą koszulę 4079 Janko | O! dlaboga! szczekanie psów, bieganie świateł po szybach, 4080 Legen | wiedział, że statek począł się psować. Słona woda przeżarła belki, 4081 1 | przed sobą. Ale tam rzeczy psowaly się z dnia na dzień. Ubiegł 4082 1 | na ich szczytach tysiące pstrych chorągiewek, którymi powiew 4083 1 | której plugawa powierzchnia pstrzy się strzępami papieru, tektury, 4084 1 | pierwszej klasy; na przodzie pstrzyła się różnobarwna gawiedź 4085 Zpami | odpowiadali mi tylko, że dziecko psuję i rozpieszczam, że Michaś 4086 Zpami | akcent, i kwita! Ja go nie psułem ani rozpieszczałem, tylkom 4087 Ozyr | się tu obecnym Ekscelencją Psunabudesem jak kochająca matka. Dyktowałam 4088 1 | roje małych aniołków, jakby pszczółek złotych, i spływają po promieniach, 4089 1 | wysypywać się ze statku jak pszczoły z ula. Przez wąski mostek 4090 1 | jak w ścianę bić. Nieznane ptactwo świergotało w tych zielonych 4091 Zpami | patrzyły jak oczy cierpiącego ptaka; potem opanowało go dziwne 4092 1 | płonące liście, niósł je jakby ptaki ogniste dalej i dalej.~Hikory 4093 1 | morze za nią przepłynąć, ptakiem powietrze przelecieć, złotym 4094 Latar | bezwiednie całą swoją żywność ptakom, które rzuciły się na nią 4095 Latar | widok jaskółek, szarych ptaków podobnych do wróbli, śniegi 4096 1 | pozwólże duszy mojej jakby ptakowi tam polecieć i choćby zobaczyć!~ 4097 1 | Ten, co o każdym kwiatku, ptaku, koniku polnym i mrówce 4098 Latar | stary zaś chodził między ptastwem, jak pastuch między owcami. 4099 1 | umęczona, spokój tobie! Ptaszyno licha, spokój tobie! Kwiatku 4100 Zpami | odbierał połajania i nagany publiczne, miał zły akcent; każdy 4101 Sach | zadowolone i głupie, jak zwykle publiczność cyrkowa. Wśród szmeru rozmów, 4102 Sach | Hon. M. Dean. Kłania się publiczności i zabiera głos. Ma on zaszczyt 4103 Janko | jak dzikie zwierzątko w pułapce. Ruchy jego stały się nagłe, 4104 1 | powiększał się, a skrzypienie pułapu stało się tak przeraźliwe, 4105 Zpami | namyślać. Chwilę potrzymał puls dziecka, potem rękę położył 4106 Latar | dołu do małego, czarnego punkciku. Próbował zebrać myśl i 4107 Zpami | wbite nieruchomie w jeden punkt i stężałość wszystkich rysów 4108 1 | kłonicą na pomoc pośpieszyć.~Punktem zbornym dla większości było 4109 1 | ciągnęli liny. Ostatnie purpurowe blaski zgasły na morzu, 4110 Legen | A czasem pytali załogę "Purpury":~- Hej, ludzie! dokąd jedziecie?~- 4111 Legen | innych okrętach, ale na "Purpurze" każdy robił, co chciał.~ 4112 1 | czekać na całą gromadę, puścili się w pojedynkę, zginęło 4113 1 | ciepły, a ziemia prawie pusta. Tam gruntu z lasem weźmiesz 4114 1 | zataczały się z rykiem po pustej płaszczyźnie. Tymczasem 4115 Latar | więcej niż klasztorne, bo pustelnicze. Nic też dziwnego, że Mr 4116 1 | dobroci", jak nazywał grunta, pustką stoi.~Upłynął dzień i noc. 4117 Janko | siedzieli za granicą, dom stał pustkami, więc lokaj przesiadywał 4118 1 | okręcie, wśród obcych ludzi i pustoszy wodnej źle i straszno. Modlili 4119 1 | roztworzył się w szeroki pusty step. Wiatr na nim wiał 4120 1 | kolejom przez rząd w krajach pustych miała zapewnić, a raczej 4121 1 | linii drogi leżała w głuchej pustyni, do której trzeba się było 4122 1 | zabłąkany; niebo na górze, pustynia na dole, szum wielki i niby 4123 1 | Lipiniec kusić Pana Boga i puszczać się na takie odmęty, przez 4124 Latar | człowiek w tych niezgłębionych puszczach, w których pojedyncze liście 4125 1 | Ludzie! jak wy się tu puszczacie? Na miły Bóg! Nie macież 4126 1 | niesamowite za ubranie łapią i nie puszczają. Pewien chłopak z Chicago 4127 1 | wzrastały. Ludzie mówili, że na puszczę zostali wywiedzeni, by wyginęli 4128 1 | słupy dymów, rozwiane w puszyste kiście na górze. Na dole 4129 Zpami | zgaduję, przybiegał do mnie z pyszną minką i zarzuciwszy mi ręce 4130 Legen | długa droga świetlista.~- To pyszny statek! - mówili żeglarze 4131 1 | Nie wiemy.~Stary pan, pytając szybko i jakby gniewliwie, 4132 Legen | lewiatan fale porze! A czasem pytali załogę "Purpury":~- Hej, 4133 Ozyr | powiedziawszy nawiasem, pytam się następnie, czego żądasz?~- 4134 Sach | powiewów wichru. Tysiące pytań bez odpowiedzi cisnęło się 4135 Bajka | mojej zgubie?~- Co za głupie pytanie i co za brak wykształcenia! 4136 Latar | mówić; czasem tylko, gdy go pytano, czyja to miała być ręka, 4137 Janko | mówił:~- Quel beau pays que l'Italie.~- I co to za lud 4138 Janko | starał. Kawaler mówił:~- Quel beau pays que l'Italie.~- 4139 1 | natrząsał z ludzkiej niemocy. "Rąb dwa lata, a potem z głodu 4140 1 | Siekiery przestały wreszcie rąbać, a bór szumiał, jakby się 4141 1 | czy przeręble na stawie rąbał? Gdzie on jest teraz, serdeczny? 4142 1 | wysłała z pieniądzem w różanej rączce i z wielkimi wpatrzonymi 4143 Janko | wcięte boki, struny i zagiętą rączkę. Kołeczki przy niej świeciły 4144 1 | ziemię wgniata. Chwilami rad by był się porwać za włosy 4145 1 | chłopu najlepiej na rolę. Do Radomia wysłać by was, do Illinois, 4146 1 | Detroit, lub za głodno w Radomiu w Illinois, połączyli się 4147 Zpami | powierzchowność świąteczną i radosną. Gdy się ściemniło zupełnie, 4148 Ozyr | chóralne głosy śpiewając radośnie:~- Psunabudes! O Psunabudes!... 4149 1 | Marysi przyjaźnie. Oni też radowali się bardzo, bo przecież 4150 1 | aniołem z nieba.~Gdy jedli, radowało go to widocznie bardzo. 4151 1 | zdawało się, że cały świat się raduje, tylko ich dwoje było nieszczęsnych 4152 1 | ładna dziewczyna. Oni by radzi, ale cóż? Prawa nie pozwalają... 4153 Legen | Nie ma (mówiono) takich raf ni takich burz, które by " 4154 Latar | tę podróż czasem i kilka raizy dziennie. W ogóle jest to 4155 1 | gdzie spojrzysz, to je rajbrod, a co karem milkę ujedziesz, 4156 1 | się zapisuje na działkę w raju ziemskim, czyli w Borowinie. 4157 Zpami | siłą wsparły się na moim ramieniu i cała dusza wybiegła do 4158 1 | spoczywały na jej wychudłych ramionach, a głos mówił ciągle z tym 4159 Latar | Dlaczego?~Stary człowiek ruszył ramionami.~- Taki los...~- Wszelako 4160 1 | we śnie jakby obrazek w ramkach: Lipińce i coś niby piosenka 4161 Zpami | coraz mu było lepiej. Nad ranem, że to już czwartą noc spędzałem 4162 Zpami | szkole wiele rzeczy, które raniły jego najgłębsze uczucia 4163 1 | pobliskich słupach. Mgła ranna rozstępowała się z wolna 4164 1 | równe nogi i krzyknął:~- Na rany Chrystusa! Tam światło!~ 4165 Ozyr | przeciwko komuś wysyłał raporty, przed czymś ostrzegał, 4166 Zpami | nauczycieli i całej ich rasy; ale chłopczyna tak uczciwy, 4167 Legen | żeglugi, nie wiedziała, jak ją ratować!~Lecz po pierwszej chwili 4168 1 | jakby kochany głos Marysi: "Ratuj mnie", i znowu jął rozpaczliwie 4169 1 | drzew, ale fala porwała ratujących, okręciła i poniosła w las 4170 Zpami | lub grywał w pliszki pod ratuszem, miałem swoje czasy zdrowia 4171 Zpami | Zdawało mi się że w takich razach urósł nagle, że się rozkurczał; 4172 1 | Tęsknota zgryzła ją jak rdza żelazo. Była nawet nieszczęśliwsza 4173 1 | wbrew zakazom rządowym nad Red-River, i w różnych innych awanturników 4174 1 | drzewo, czyli tak zwane redwood, łatwo dawało się obrabiać, 4175 Ozyr | przede wszystkim o to, by te reformy nie były wielkie i głębokie, 4176 Latar | zapalane co wieczór z taką regularnością, z jaką słońce wstaje rankiem 4177 1 | kaftany, ciągnęli linę dolnej rei wielkiego masztu i krzycząc 4178 1 | do nóg ciągle schyla i po rękach je całuje, z czego się śmiały 4179 Zpami | w nowy mundurek i białe rękawiczki, sztywny, obojętny i pogodny. 4180 1 | ale kosztem owoców, tak i reklama w amerykańskich gazetach 4181 Zpami | we mnie, to prędzej moja religia.~Michaś bardzo przypominał 4182 Zpami | naumyślnie, a tu mama czyta: Z religii: celujący; z niemieckiego: 4183 1 | tego boru podarował, a na reszcie zbiórkę. Kiej dziedzictwo 4184 1 | tych zwierząt na północ. Reszta osadników żywiła się zapasami 4185 1 | wołowych lub szukając w błocie resztek warzywa, pomarańcz i bananów; 4186 Latar | godzina, w której je karmił resztkami swej żywności, więc kilka 4187 1 | ziarnko prawdy trudno czasem z retorycznych plew wyłuskać. Odłożywszy 4188 1 | dość często rozlegają się rewolwerowe strzały, wołania o pomoc, 4189 Ozyr | ci przygotować wieczystą rezydencję.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~ 4190 Latar | konsula Stanów Zjednoczonych, rezydującego w Panamie, a był to kłopot 4191 Zpami | się wyegzaltowana, bolesna rezygnacja. Siadywał przy lekcjach, 4192 Latar | że przeszła i ona nawet w rezygnację. Cały świat teraz zaczynał 4193 Latar | być coraz podobniejsza do rezygnacji. Dawny spokój zmienił się 4194 Sach | Kolej żelazna łączyła je z Rio del Norte i San Antonio; 4195 Janko | Kołeczki przy niej świeciły jak robaczki świętojańskie, a wzdłuż 4196 1 | okręcił się na miejscu jak robak którego, ktoś przekłuje. 4197 1 | nogi jakiegoś wielkiego robaka, Marysia poczęła krzyczeć 4198 1 | Spod Poznania.~- Co wy tu robicie?~- W nędzy, w głodzie i 4199 1 | do łóżek, a i cała sala robiła wrażenie jednej ogromnej 4200 Zpami | co na żądanie pani Marii robiłem codziennie, Michaś zerwał 4201 Zpami | jakie tragiczne Wrażenie robiły te słowa. Była to Wigilia 4202 Sach | Antylopie, zwłaszcza u kobiet. Robiono nawet plotki...~ ~ 4203 1 | oczy. Przy tym co to za robotnik, który nie pojmuje, co do 4204 Latar | w Hiszpanii, słyszał od rodaków o coraz wzrastającej sławie 4205 Zpami | niż mogą otrzymać. Ten rodzaj ludzi ginie też teraz, i 4206 1 | spoglądali na nią z pewnym rodzajem politowania. Stara Murzynka 4207 1 | tygodni już sypiało wraz z rodzicami pod arkadą mostu, wszyscy 4208 1 | uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko!" Nagle krzyknął: "Nie wrzucajta 4209 1 | marne, przecie drzewo ich rodzime to nie ta strona, w którą 4210 1 | stąd mnóstwo osób, a nawet rodzin polskich rozproszonych po 4211 1 | się z nimi stało. Drugiej rodzinie również źle się działo, 4212 Latar | sosnowe, zabełkotały rzeki rodzinne. Widzi wszystko, jak było. 4213 Bajka | wykształcenia! Ciasno mi jest w rodzinnym gnieździe, więc chcę zabrać 4214 1 | z łatwością sobie i swym rodzinom zwierzyny, mianowicie antylop, 4215 1 | ogarnęły ją w tej chwili, a rodzony ojciec mówiący tak w ciemności 4216 1 | siwiejących włosach, w rogatej czapce z barankiem i ta 4217 Latar | chodził na ryby, którymi roiły się załamy skalne. W końcu 4218 Latar | przepełnione drętwami i rojące się od krokodylów. Wiedział, 4219 1 | się stało? Oto przed pół rokiem w lato zajęli mu krowę z 4220 Zpami | mundurki dziwiła powaga i rola kolegi. Oto niedawno był 4221 1 | ale chłopu najlepiej na rolę. Do Radomia wysłać by was, 4222 1 | płótna, lin okrętowyeh, ropy morskiej i wilgoci. Gdzie 4223 1 | że nim słońce wzejdzie, rosa oczy wyje; nim zasiewy na 4224 Janko | łąkach derkotać, bąki po rosie burczyć; gdy koguty piały 4225 1 | wysileniem. Jakoż ogień rósł im w oczach, a w czerwonym 4226 1 | dosłownie, albowiem jak każda roślina przesadzona na amerykański 4227 1 | były pookręcane pnącymi się roślinami, grubymi jak ramię ludzkie, 4228 Latar | tylko drobnymi, tłustymi roślinkami, sączącymi lepką żywicę. 4229 Latar | Pacyfiku, pokryte najbujniejszą roślinnością. Skawińskiemu wydawało się 4230 1 | zorzę lub słońce, które rosło ze straszną szybkością rozlewając 4231 1 | jego i strach miały jeszcze rosnąć przez dni siedem; sama burza 4232 1 | pod nogi rzeczy, potem z równą flegmą uchylił drzwi przyległego 4233 Zpami | że i Owicki zapomniał na równi z nim, ale na to nie pozwalał 4234 1 | namawiania do kolonizacji równika i dostarczania febrze przyzwoitej 4235 1 | było tylko zieloną i szarą równinę, pooraną w bruzdy i zagony, 4236 Sach | który służy do chwytania równowagi podczas chodzenia po drucie. 4237 Latar | podobny jak dwa paciorki w różańcu i chyba zmiany pogody stanowią 4238 1 | by wysłała z pieniądzem w różanej rączce i z wielkimi wpatrzonymi 4239 1 | mękę i niedolę.~Śliczny, różany dzień wstawał z wody, słońce 4240 Latar | bliska podobne lasy, gdyż po rozbiciu się na Amazonce, błąkał 4241 Zpami | natychmiast do łóżka, a rozbierając patrzyłem z litością na 4242 1 | nim, że na granicy Meksyku rozbijał, ale to nie było prawdą. 4243 Legen | podwodne haki, na których rozbijały się inne statki - i płynął 4244 Sach | błyskawica przez głowy: rozbije świecznik i zaleje cyrk 4245 Latar | nieszczęście, że ilekroć rozbił gdzie namiot i rozniecił 4246 1 | Borowiną, jakim sposobem nie rozbili go stepowi awanturnicy, 4247 Latar | wielorybniku: oba statki rozbiły się. Miał fabrykę cygar 4248 Legen | inne statki i przygarniała rozbitków na swój pokład.~Ślepa wiara 4249 Ozyr | Egipcie, a kraj napełnił się~rozbójnikami.~- Chwała Bogu, to jest 4250 1 | zwanych outlawów, czyli rozbójników zbiegłych spod prawa, w 4251 Zpami | Biedna głowa, miała od czego rozboleć. Zmęczone dziecko usnęło 4252 1 | po huku siekier, którym rozbrzmiewał cały las. Nocami wyły w 4253 1 | krzyczały, jakby ją chciały rozbudzić. Wawrzon zdjąwszy z siebie 4254 Zpami | go za ramię:~- Michasiu!~Rozbudził się i począł mrugać oczyma 4255 Latar | było bólu, ale tylko nagle rozbudzona niezmierna miłość, przy 4256 Janko | w stodole wziął garścią, rozciągnął na ziemi i podgiąwszy koszulinę 4257 Latar | grubym żaglowym płótnie. Rozciekawiony starzec przeciął płótno 4258 Sach | szpary w deskach, z twarzami rozciekawionymi i przerażonymi zarazem, 4259 Latar | otworzy, sen zniknie. Nie! Rozcięta paczka leżała przed nim 4260 1 | i znowu jął rozpaczliwie rozcinać wodę rękoma. Policzki jego 4261 1 | niemu, a on ku fali - i rozcinał ją piersiami. Za nim, jakby 4262 Ozyr | bo oto wszechmocą moją rozcinam, jak mieczem Faraona, wszelkie 4263 1 | przybywszy na miejsce osadnicy rozczarowali się bardzo. Spodziewali 4264 1 | z naczyniami do kucharza rozdającego strawę, ich odpychano na 4265 Sach | albowiem wódz jest nadzwyczaj rozdrażniony i dzikszy niż zwykle". Słowa 4266 1 | ręki, stanąć pod krzyżem na rozdrożu albo przy drzwiach jakiego 4267 Zpami | druga występkiem. Więc w tym rozdwojeniu chłopiec szedł za tą powagą, 4268 1 | jest domu, jakaś radość rozdyma mu pierś, jakieś powietrze 4269 1 | lasu, przewrócił się. Na rozdzierający krzyk: "Ratunku!", zamkniętych 4270 Zpami | tylko mi bardzo zimno. Rozebrałem go i położyłem natychmiast 4271 1 | ciepło...~Co dzień, ledwie rozedniało, już była przy niemieckich 4272 1 | ocierał.~Gdy się wszyscy rozeszli spać, Marysia nie mogła 4273 1 | dudniły po mostkach, rwetes i rozgardiasz panował jak w tartaku.~Upłynęła 4274 Latar | czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane, woła coś na nich wśród 4275 Sach | Przez te szeregi wpada rozhukany koń bez uzdy i siodła, a 4276 Ozyr | która wszystko przenika, i rozkażę jej, aby mi przedstawiła 4277 1 | pooraną w bruzdy i zagony, rozkołysaną ciężko, miejscami zapienioną, 4278 1 | ale gdy ujrzeli zwały wody rozkołysanej jeszcze, czarnej i jakby 4279 Latar | większą mu teraz sprawiało rozkosz patrzeć z wysokości na owe 4280 Latar | napełniło jakąś niewysłowioną rozkoszą jego duszę. Oto mógł na 4281 Zpami | razach urósł nagle, że się rozkurczał; jego chmurne zwykle oczy 4282 1 | szczęśliwość i ukojenie wielkie rozlane były w powietrzu: zdawało 4283 Sach | która, jak zwykle na wiosnę, rozlawszy otoczyła osadę nieprzebytą 4284 Latar | warty.~Nagle jakiś głos rozlega się nad Skawińskim:~- Hej, 4285 1 | Tu też nocami dość często rozlegają się rewolwerowe strzały, 4286 1 | lesie, a czasem i pieśni rozlegające się echem:~ ~Przyszedł Jasieńko,~ 4287 Zpami | światła, a całe wnętrze rozlegało się od krzyków radości i 4288 Latar | zaś wysepce, mającej morgę rozległości, nie ma nikogo. Latarnik 4289 1 | rosło ze straszną szybkością rozlewając krwawą i czerwoną jasność.~- 4290 1 | przestrzeniach. Płomienie rozlewały się jak woda, biegły po 4291 Latar | tylko drzewa, nie tylko rozłożyste liście bananów, ale nawet 4292 Legen | belki, potężne wiązania rozluźniły się, fale poobdzierały burty, 4293 Ozyr | niebieskich schodów i nagłym rozmachem swej boskiej stopy przyśpieszył 4294 Latar | zmiany pogody stanowią jedyną rozmaitość. Skawiński jednak czuł się 4295 Latar | tych pól, malowanych zbożem rozmaitym". Na niebie paliły się jeszcze 4296 1 | my będziewa w Ameryce się rozmawiać?~- Albo to nie mówili, że 4297 Zpami | przybrała szybko zatrważające rozmiary. Posłałem depeszę do pani 4298 1 | dalekich górach. Cała polanka rozmiękła i zmieniła się stopniowo 4299 1 | wprawdzie na miejsce, by działki rozmierzyć i wskazać każdemu, co do 4300 Sach | publiczność cyrkowa. Wśród szmeru rozmów, przerywanych okrzykami: 4301 Latar | wywiązała się następująca rozmowa:~- Skąd jesteście?~- Jestem 4302 1 | spytała chcąc zmienić rozmowę.~- Co mi tam! Byle z tobą... 4303 Janko | wiejskie dzieciaki przy rozmowie z ludźmi palec do gęby wkładający. 4304 1 | łzami, a potem oboje zaczęli rozmyślać o Lipińcach. Wawrzon Toporek 4305 1 | Lipińcach. Wawrzon Toporek rozmyślał, dlaczego jechał do Ameryki, 4306 1 | brakło jej siły nawet do rozmyślań; ale zresztą cierpiała pokornie 4307 Sach | ostatni z Czarnych Wężów.~Rozmyślania te przerywa nagle jakiś 4308 1 | I. NA OCEANIE - ROZMYŚLANIE - BURZA - PRZYBYCIE~ ~Na 4309 1 | żywego. Miała też w tym rozmyślaniu ulgę i pociechę wielką. 4310 1 | gliniany garnek.~- Hej! co za różnica! Oto w spokojnych Lipińcach 4311 1 | Zresztą pociągało tę tylko różnicę dla Borowiny, że osada zamiast 4312 Sach | spaloną, a mieszkańcy bez różnicy wieku i płci w pień wycięci. 4313 1 | w strumieniu prać, ogień rozniecać, jeść gotować; ale mimo 4314 Latar | ilekroć rozbił gdzie namiot i rozniecił ognisko, by się osiedlić 4315 Latar | daje znaki wywieszaniem różnokolorowych flag, wedle wskazówek barometru, 4316 1 | czerwony, żagle i wilgotne liny różowe, majtkowie zaczęli śpiewać, 4317 Latar | ich grzbiety połyskujące różowo w świetle latarni. Przypływ 4318 Latar | ziemia kochana, śliczna w różowych blaskach jutrzni! Oj jedyna, 4319 Zpami | zdrowiem dziecka, ale z rozpaczą przekonywałem się co dzień, 4320 Zpami | zabierał się do zadań, było coś rozpaczliwego i gorączkowego zarazem. 4321 1 | wypraszała się śmierci coraz rozpaczliwiej.~- Zlitujta się! Miłosierdzia! 4322 1 | zupełnie. Jeszcze kilka rozpaczliwych wysileń... łódź coraz bliżej... " 4323 1 | jej, że błądząc po jakichś rozpadlinach i przepaściach wpadła, jak 4324 1 | Drzewo jest, dziewczyna ogień rozpali; gajdoków je tyla, że na 4325 1 | Wieczorami, gdy wedle wozów rozpalono wielki ogień, młodzież po 4326 1 | rodzinnych: przypominał sobie, rozpamiętywał i od czasu do czasu widocznie 4327 1 | obce, odtrącające i takie rozpędzone, że każdy, co się nie umiał 4328 1 | Wściekłość burzy rosła ciągle. Rozpętały się żywioły, mgła pomieszała 4329 1 | korzeniami, łamanie lasów, groza, rozpętanie się żywiołów, ciemność, 4330 1 | połową pary, a natomiast rozpiął żagle. Pogoda znaczyła się 4331 1 | Na ten widok Wawrzonowi rozpierało tak coś piersi, że miał 4332 1 | deszczem i kołysaną wiatrem. Rozpierzchłe i przyćmione światło nocy 4333 Zpami | kwita! Ja go nie psułem ani rozpieszczałem, tylkom go rozumiał lepiej 4334 Zpami | tylko, że dziecko psuję i rozpieszczam, że Michaś widocznie nie 4335 Legen | najstraszniejszych.~I płynął ciągle z rozpiętymi żaglami, wspinał się na 4336 1 | na salę: woda z szelestem rozpłynęła się po wszystkich kątach; 4337 Latar | zaledwie bełkotały z cicha, rozpływając się łagodnie po piaskach. 4338 Latar | przyszłości, jaka miała się rozpocząć. Część swych dziwnych kolei 4339 Sach | Berlina, Grundenau i Harmonii rozpoczęła się emigracja do wideł, 4340 Legen | rzucili się wszyscy na spód, i rozpoczęli pracę od spodu.~I pracowali 4341 Sach | Jest to tancerka Lina. Rozpoczynają się harce przy odgłosie 4342 Latar | mrówka. Zepchnięty sto razy, rozpoczynał spokojnie swoją podróż po 4343 Zpami | widziałem u Michasia twarzy tak rozpogodzonej. Delikatny jego profil, 4344 1 | się do tego przedmiotu, rozpoznali, że to była wielka czerwona 4345 1 | Pan Bóg je miłosierny!~Tak rozprawiając, dźwigał jedną ręką deski, 4346 Latar | i schodzić na polityczne rozprawy Johnsa. Upływały całe tygodnie 4347 Janko | Chwilami przygasały, aby znowu rozpromienić się jeszcze bardziej. Czary, 4348 Latar | w twarzy jakiś spokój i rozpromienienie, a oczy jego były jakby 4349 Janko | nie ma nikogo!" Skrzypce rozpromieniły się znowu...~Biedny, mały, 4350 Zpami | malec przychodził z klasy rozpromieniony i szczęśliwy. Zdawało mi 4351 1 | a nawet rodzin polskich rozproszonych po całych Stanach, od wielkich 4352 Latar | bynajmniej nie uśmiecha się rozpróżniaczonym i lubiącym swobodną włóczęgę 4353 1 | własności zaprzeczali. Tabor rozprzągł się, rozstawiono wozy po 4354 1 | wyjątkiem tych krótkich chwil rozprzęgało się wszystko coraz bardziej 4355 1 | ten widok ludzi na brzegu rozpycha: "Panienko Najświętsza! 4356 1 | amerykańskich gazetach tak się rozrasta, że ziarnko prawdy trudno 4357 1 | głuche, żałosne wstrząsa i rozrywa mu pierś.~- Maryś - ozwał 4358 Sach | dlatego, że po twardej pracy rozrywka jest rzeczą równie godziwą 4359 1 | jak len głowę i coś, niby rozrzewnienie, wybiło się na jego popękaną 4360 Zpami | się przy nocnym siedzeniu. Rozrzewniony malec ściskał mnie za szyję 4361 Janko | go do roboty, żeby gnój rozrzucał, to mu nawet wiatr grał 4362 Janko | raz karbowy, stojącego z rozrzuconą czupryną i słuchającego 4363 1 | blaszane, pomieszane z sobą, rozrzucone były w mniejszych i większych 4364 Legen | powietrzu.~Wszelako głosy rozsądku poczęły się podnosić:~- 4365 Ozyr | chętnie bym was wysłuchał i rozsądził, ale zaprawdę, położenie 4366 1 | zaprzeczali. Tabor rozprzągł się, rozstawiono wozy po wszystkich kątach 4367 1 | Wtem owe dymy poczęły jakby rozstępować się i ginąć, a na ich tle, 4368 1 | pobliskich słupach. Mgła ranna rozstępowała się z wolna pod tchnieniem 4369 Latar | już zwykle jego latarnia rozświecała ciemności morskie - ale 4370 Ozyr | zamykał, coś ukracał i zamiast rozszerzać ludzką działalność i ludzkie 4371 Zpami | się schodzić.~Oczy dzieci rozszerzały się ze zdziwieniem na widok 4372 Ozyr | Poderwał władzę Faraona, a nie rozszerzył wolności. Za jego czasów 4373 Zpami | przyrzucała nieopisanej goryczy rozterka moralna, w jakiej żył ciągle. 4374 Latar | zmienił się w skłonność do roztkliwiania się, i ten hartowny żołnierz 4375 1 | ludna. Farmy znikły, a kraj roztworzył się w szeroki pusty step. 4376 Zpami | rozpieszczałem, tylkom go rozumiał lepiej od innych; żem zaś 4377 Janko | stodółce. Dziecko, czy nie rozumiało, o co chodzi, czy się zalękło, 4378 1 | Ja byłem w Gdańsku... rozumiem po polsku... Ja Kaszuba... 4379 Zpami | zraniona, jednakże odpisała jak rozumna kobieta i kochająca matka. 4380 Bajka | kochany, kto cię nauczył tak rozumować?~Usłyszawszy to sęp podnosi 4381 Latar | tym, co go otaczało. Nie rozumował nad tym, czuł tylko bezwiednie, 4382 Ozyr | Psunabudes okazał przy tym mniej rozumu, niż go posiada pęcherz 4383 1 | dojrzeć, choć oczy jej szeroko rozwarły się z przerażenia.~- Utopię 4384 Ozyr | Wobec tego nie mogę ich rozważać, a zatem żadnej z was nie 4385 Zpami | kochali... więc rozmaite burze rozwiały fortunę, a to, co zostało, 4386 1 | nad kominami słupy dymów, rozwiane w puszyste kiście na górze. 4387 Zpami | jasne i ciemne, z lokami rozwianymi w powietrzu, skaczące jak 4388 Latar | wiatr wyrywał kołki namiotu, rozwiewał ognisko, a jego samego niósł 4389 Zpami | zdolności, z początku średnie, rozwijają się dopiero później razem 4390 1 | jakieś pasmami po morzu rozwleczone, niewyraźne, dalekie, zmącone, 4391 1 | dla produktów i przyszły rozwój. Ogłoszenia zapomniały wprawdzie 4392 Sach | nic nie stało na zawadzie rozwojowi Antylopy. W mieście wychodziły 4393 1 | się w ogromny gwar i huk rozwścieczonych fal. Wozy zaczęły drżeć 4394 1 | jeszcze, czarnej i jakby rozzłoszczonej, owe góry mokre ciągnące 4395 Latar | na dłoni Aspinwall i jego ruchliwy port, a w nim las masztów, 4396 1 | ciągnące na statek i bezdenne ruchome doliny, znowu pomyśleli, 4397 1 | która prócz wianka, prócz rucianego, nic nie ma na świecie i 4398 1 | twoja sukiencyja~Wianek ruciany.~ ~Pierwsze blaski dzienne 4399 1 | here!~Był to właściciel rudery, w której mieszkali, stary 4400 1 | to niby Marysia, ale jej rumiane niegdyś policzki zapadły 4401 1 | przy których rosły drzewa; ruń zbóż wszelkich zieleniła 4402 1 | wejścia. Bałwan wybił drzwi i runął na salę: woda z szelestem 4403 Janko | śpiewały: "Oj, na zielonej, na runi!", a od strugi dochodziło 4404 Sach | zdołano przeprowadzić do niego rur gazowych, to natomiast olbrzymi 4405 1 | winna?~- Stój no tu, ani się rusz. Pójdę ja go prosić, żeby 4406 1 | od czasu jego wyjścia nie ruszała się ze słomy. Bywało, że 4407 1 | ujrzeli tuż koło siebie na rusztowaniu wsuniętą między dwie belki 4408 Zpami | oczyma, gdziekolwiek się ruszyła, ale znowu jej nie poznawał. 4409 Zpami | Sądziłem, że wdroży się w rutynę szkolną, że przywyknie do 4410 Latar | któremu burza łamała maszty, rwała liny, żagle, którym rzucała 4411 1 | musiały wylać. Była to topiel, rwanie drzew z korzeniami, łamanie 4412 1 | taczki dudniły po mostkach, rwetes i rozgardiasz panował jak 4413 1 | się dusza w nim chłopska rwie i wije z męki: a jemu potrzeba 4414 1 | będzie leżała w wodzie, wśród ryb i gadów, na dnie szlamistym. 4415 1 | powietrze poleciesz, czy rybą przez wodę popłyniesz, czy 4416 1 | solonym, zgniłymi ostrygami i rybami, które zapewne sama woda 4417 Sach | tłuszczem twarze, na te rybie oczy, możną by mniemać, 4418 Latar | księżyca i latami, chodził na ryby, którymi roiły się załamy 4419 Latar | zupełnie ocean. Ale to łąki: rychło czekać, jak derkacz ozwie 4420 Latar | wytaczały się z ciemności i rycząc szły aż do stóp wysepki, 4421 1 | Chłop rzuca się na ziemię i ryczy ze szczęścia, i ziemię całuje, 4422 Latar | przerwała tamę woli. Stary ryknął i rzucił się na ziemię; 4423 1 | zawyło, jakby stado wilków ryknęło. Wiatr uderzył raz i drugi, 4424 Zpami | punkt i stężałość wszystkich rysów nie zostawiały najmniejszej 4425 Zpami | Były to też same delikatne rysy, toż samo czoło z cieniem 4426 Zpami | o których wspomniałem, rzadkie były na nieszczęście.~Tak 4427 Sach | znakomite zyski. Byli uczciwi, rządni, pracowici, systematyczni, 4428 Latar | świadectwa uczciwej służby rządowej?~Stary człowiek wyciągnął 4429 1 | tj. żelazne drzewa, były rzadsze. Wówczas to, jak bór arkansaski 4430 Ozyr | kręć, prowadź, prezyduj, rządź...~...A gdy spełnią się 4431 1 | zaczął wszystko w ręce brać i rządzić się, jak szara gęś po niebie, 4432 Ozyr | panie, że gdyby Psunabudes rządził mądrze i uczciwie, to zyskałby 4433 Janko | Nocami, gdy żaby zaczynały rzechotać, derkacze na łąkach derkotać, 4434 Zpami | katafalku, a naokoło dwa rzędy świec. Pokój, w którym biedne 4435 1 | się.~Przejechali na koniec rzekę ze trzy razy szerszą od 4436 1 | Okręt nie kołysał siç wcale. Rzekłby kto, że fala osłabła i rozlała 4437 Zpami | stoi ciągle przy oknie, rzekłem wreszcie:~- Co tam robisz, 4438 Janko | zobaczył i odpasawszy rzemyka dał mu dobrą pamiątkę. Ale 4439 1 | zapalono latarnie: jedno morze rzęsistych świateł zapłonęło w całym 4440 Latar | z wysoka. Ułanowi jakoś rześko, zdrowo. Coś fam gadali 4441 1 | przeszedł w obłęd: zaczął rzęzić i chrapać. Chwilami nastawała 4442 1 | tchnienie wiosny na ląd, rzeźwe pełne życia, wesołe. Naokoło 4443 1 | ale rozbudziła zdrowsza i rzeźwiejsza niż wczoraj. Czyste powietrze 4444 1 | przy drogoskazie. Chłop rzuca się na ziemię i ryczy ze 4445 Latar | dachu latarni. Skawiński rzucał im zwykle resztki swego 4446 1 | nie mógł dostać. Chłopaki rzucali na nie sznury i w ten sposób 4447 1 | ludzką postacią przemknęła, rzucana w górę i na dół, chwilami 4448 1 | zrozumieć ani on nikogo. Rzucano nimi obojgiem jak rzeczą 4449 1 | i głową tłuc o mur albo rzucić się na ziemię, albo wyć 4450 1 | ciemnych postaci męskich rzuciło się z drzew, ale fala porwała 4451 1 | wyprowadził na ulicę i rzuciwszy jej pod nogi rzeczy, potem 4452 1 | To małe społeczeństwo, rzucone wśród lasów i prawie oderwane 4453 Zpami | tylko wszedł, od pierwszego rzutu oka poznawałem, gdy mu się 4454 1 | budynku z napisem: "Sailor's asilum", i zeszli nad samą 4455 Sach | chłopiec był synom zabitego "sachema" Czarnych Wężów i następcą 4456 Latar | drobnymi, tłustymi roślinkami, sączącymi lepką żywicę. Ubóstwo wysepki 4457 Janko | biedny Janek stał już przed sądem u wójta.~Mieliż go tam sądzić 4458 Janko | polu grała mu bylica, w sadku pod chałupą ćwirkotały wróble, 4459 1 | nie chciał dać. Poszli do sądu. Sprawa przewlokła siç do 4460 1 | dusznych, zakopconych dymem i sadzą miast wydostać, a jąć się 4461 Latar | spaloną jak u Kreolów, ale sądząc z niebieskich oczu, nie 4462 1 | obudowane place podobne są do sadzawek napełnionych gęstą, czarną 4463 1 | zmieniła się stopniowo w wielką sadzawkę. Ludzie, moknąc po całych 4464 Zpami | prawda, łudziłem się i ja. Sądziłem, że wdroży się w rutynę 4465 Ozyr | i ograniczał.~- Czy nie sądzisz, że to są szelmostwa - przerwał 4466 1 | około budynku z napisem: "Sailor's asilum", i zeszli nad 4467 1 | choćby dwutygodniowy w takich salach zatruwa płuca niezdrowym 4468 1 | Bałwan wybił drzwi i runął na salę: woda z szelestem rozpłynęła 4469 1 | szukać porównania z pięknymi salonami pierwszej klasy! Przejazd 4470 1 | napis wielkimi literami: "Saloon", a pod spodem mniejszymi: " 4471 Zpami | śmiał oczu podnieść. Ale że samotne serce, miotane życiem, musi 4472 Latar | mu się teraz, że na jego samotnej skale poczyna się dziać 4473 1 | niemiecku, byli prawdziwie samotni i wśród obcych. Kto oni 4474 Latar | przepłynęła ocean i znalazła go, samotnika; na drugiej półkuli, taka 4475 1 | Było mu na tym statku źle, samotno, obco. Oprócz opieki Bożej 4476 Latar | na jego wieży, wśród jego samotności, była to dla niego jakaś 4477 Latar | urwiskiem, z ławicami piasku i samotnością. Poznał się także i z mewami, 4478 Zpami | Chory sam jestem na piersi, samotny i zgryźliwy, więc te wymówki 4479 1 | taki miłościw, od nich samych tylko odwrócił oblicze swoje 4480 Zpami | naganę. Było to już przed samymi świętami, więc tym więcej 4481 Sach | łączyła je z Rio del Norte i San Antonio; na Opuncia-Gasse 4482 Latar | precz ze służby. Łódź z San-Geromo rozbiła się na mieliźnie, 4483 1 | pokazała się naprzód wyspa Sandy-Hok i druga z wielkim gmachem, 4484 1 | czy może go ze dworu z saniami gdzie posłali, czy przeręble 4485 Zpami | brzęczenie dzwonków przy sankach. Miasto przybierało powierzchowność 4486 Zpami | zimie - więc pojedziemy sankami. Przyjedziemy w nocy, ale 4487 Sach | piętnastu laty, w przejeździe do Santa Fe, znalazł na Planos de 4488 1 | ludzkiej, z którą miała sąsiadować Borowina, trochę dalej niż 4489 1 | jej dlatego jeszcze, że sąsiedzi, Indianie Choctaws, oskalpowaliby 4490 1 | którym by mniej podobało się sąsiedztwo Choctawów, ogłoszenia zapewniały, 4491 Sach | Zatrzymawszy się na środku sceny, nagle wydaje okrzyk wojenny. 4492 Sach | den letzten der Schwarzen Schlangen!... Kamień spada z piersi 4493 1 | dla nich jakby stopniem po schodach prowadzących w otchłań nędzy.~ 4494 1 | popchnął lekko w górę na schody, wyprowadził na ulicę i 4495 1 | ale mimo to wesołość nie schodziła im z czoła. Pomiędzy wszystkimi 4496 1 | miało litość nad tą biedną, schorowaną, sczerniałą dziewczyną, 4497 1 | statek odchodzący do Europy i schować się gdzieś na dnie cichutko. 4498 1 | darmo, a co dam w rękę, to schowacie na gospodarstwo.~Zamyślił 4499 1 | oto tu masz moją kartkę: schowaj ją święcie. Jak cię kiedy 4500 Latar | szczuty zwierz, gdy wreszcie schroni się przed pogonią na jakiejś 4501 Sach | gefallig fur den letzten der Schwarzen Schlangen!... Kamień spada 4502 1 | mógł się ruszyć. Wawrzon schwycił zaraz za szprychy i zaczął 4503 Sach | pokolenia Czarnych Wężów, schwytanych w pobliskim Lesie Umarłych - 4504 1 | że im się do nóg ciągle schyla i po rękach je całuje, z 4505 1 | przybliżać; Wawrzon klęczał już schylony nad Marysią.~Myślał, że 4506 Sach | szklanych na stole. Ale oto ściągają zasłonę na dobre, i tłum 4507 Zpami | sposób między nieopalanymi ścianami. Nie miałem innej rady, 4508 Zpami | migotliwy blask świec nadawał ścianom pozór jakiś kościelny i 4509 Sach | wychodziło z Chiavatty na ścieżki wojny lub na wielkie łowy 4510 Latar | jakaś potężna a mściwa ręka ściga go wszędzie, po wszystkich 4511 1 | stronie. Niejeden też mu w ścinaniu drzewa i obrabianiu belek 4512 Latar | wyżej i wyżej, tłumiąc głos, ściskając za gardło... Chwila jeszcze, 4513 Zpami | serce mi się po prostu ściskało. Czasem prosiłem dla niego 4514 1 | do nich nie przyznawał, ściskały mu serce; bo też ten polski 4515 Zpami | wezmą! nawet już i zębów nie ściskam, gdy o tym myślę; nie wierzę,