| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Sienkiewicz Nowele IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Nowela
6519 1 | szczęścia, nie pracy; tłok zapanował na pomoście, więc Wawrzon 6520 Latar | chininę, której miał znaczny zapas, nie zostawiwszy sobie ani 6521 1 | Reszta osadników żywiła się zapasami zakupionymi w Little-Rock 6522 Sach | kołysze się już na drucie. Zapatrzony w żyrandol naftowy, postępuje 6523 1 | istotnie od kolei żelaznej, co zapewniało osadzie związek ze światem, 6524 1 | sąsiedztwo Choctawów, ogłoszenia zapewniały, że ten waleczny szczep 6525 1 | w krajach pustych miała zapewnić, a raczej dopełnić funduszu 6526 1 | rozkołysaną ciężko, miejscami zapienioną, w dali coraz ciemniejszą 6527 1 | woda, zielonawe bruzdy i zapienione zagony, a na onych wodnych 6528 Ozyr | wstąpiwszy następnie do urzędu, zapisał się niebawem do działaczy 6529 1 | kalifornijskie wybrzeża, zapisało się na osiedleńców w mającej 6530 1 | zbawienie, ten niech się zapisuje na działkę w raju ziemskim, 6531 1 | wam dopomóż.~- Panie Boże zapłać! - odrzekli oboje, ale nie 6532 1 | Bóg wielmożnemu panu zapłaci - dodała po polsku, nie 6533 1 | na jaw, że jedni osadnicy zapłacili więcej, inni mniej, a co 6534 1 | przykrzyło się nic nie robić, zaplatała sobie na noc włosy.~Powoli 6535 1 | się do wdzięczności, bo zapłaty wziąć nie chciał, jeno ręki 6536 1 | morze rzęsistych świateł zapłonęło w całym mieście. Robotnicy 6537 1 | bo w szczęściu się tylko zapomina, w niedoli zasię, w osamotnieniu 6538 Zpami | uwagę, rzekła:~- Prawda. Zapomniałam zdjąć kapelusz.~Gdy go zdjęła, 6539 1 | siedzę, to się i o kraju zapomniało. Ale tęsknota czasem bierze, 6540 1 | przyszły rozwój. Ogłoszenia zapomniały wprawdzie dodać, że kolej 6541 1 | dwoje było nieszczęsnych i zapomnianych; robotnicy zaczęli wracać 6542 Latar | głosem bardzo kochanym, a zapomnianym prawie. Przesiedział chwilę 6543 1 | wielkich trudów wozami.~Z tych zapomnień mogły się zrodzić różne 6544 1 | funduszu potrzebnego na budowę; zapomnienie to było jednak łatwe do 6545 Sach | ten wściekły tygrys? co zapowiada? jak dokona zemsty? - on? - 6546 Zpami | który przyszedł wraz z nimi, zapowiadał, iż nas tam wszyscy wyglądają 6547 1 | z piekieł wiatry.~Jakoż zapowiedzi coraz były wyraźniejsze. 6548 Ozyr | wysłuchał i rozsądził, ale zaprawdę, położenie jest dziwne. 6549 1 | bielizny i ubrania, a wreszeie zaprowadził do siebie i ugościł. Był 6550 1 | bydła, temu inni własności zaprzeczali. Tabor rozprzągł się, rozstawiono 6551 Zpami | uczucia i które były wprost zaprzeczeniem albo pogardą i wydrwiwaniem 6552 1 | tyś jedyna! Kto mi cię zaprzeczy? Kogo ja się tu boję? Niech 6553 Zpami | odczuwał je boleśnie; nie śmiał zaprzeczyć, choć może nieraz miał ochotę 6554 1 | musiał, i zbłądzić mógł, i zaprzepaścić się na zawsze. Jeden i drugi 6555 1 | naszych lasach: kto się zapuścił głębiej, ten nieba nad sobą 6556 1 | Wysokie rusztowania do zapuszczania palów wysuwały się daleko 6557 1 | się z kim rozmówić, kogoś zapytać? W ten sposób każdy wydany 6558 1 | politowania. Stara Murzynka zapytała ją o coś, ale nie otrzymawszy 6559 Zpami | matki, a nie wiedział, jak zaradzić temu, i czuł się po prostu 6560 1 | wilgoci; przy ścianie stoi zardzewiały i dziurawy piecyk żelazny 6561 Zpami | pozwalał honor szkolny. Na moje zaręczenia Niemcy odpowiedzieli uwagą, 6562 1 | znikąd grosza nie mógł zarobić ani wyprosić. Włosy zbielały 6563 Latar | cienia wychylają się lasy, zarośla, szereg chałup, młyn, topole. 6564 Janko | jak dzikie zwierzątko w zaroślach, a teraz był jak dzikie 6565 1 | łanem się kołysząca, borem zarośnięta, słomianymi strzechami upstrzona, 6566 1 | nadeszła w czasie rozmowy, zarumieniła się okrutnie, ale podniósłszy 6567 1 | odkryta, a twarz mokra i zarumieniona znojem, zagrzana walką z 6568 Zpami | włosów, ten sam łagodny zarys brwi, a szczególniej głos 6569 1 | Ale prąd niósł je ku niej. Zarysowała się łódź o kilkunastu wiosłach, 6570 1 | w czerwonym jego świetle zarysowało się coś jakby wielka łódź. 6571 1 | srebrną wodę, występowały zarysy domów, dachów, kominów; 6572 Janko | Janek już w kredensie.~Zarzechotały zaraz ogromnie żaby w stawie 6573 Zpami | Następnego dnia, gdym mu zarzucił na plecy tornister z książkami, 6574 Zpami | do mnie z pyszną minką i zarzuciwszy mi ręce na szyję, mówił 6575 1 | Takimi węzełkami emigranckimi zarzucona była cała sala, co powiększało 6576 1 | okrętowych; podobnymi strzępami zarzucone są całe ulice, a raczej 6577 Zpami | leniwy.~Z dwoma ostatnimi zarzutami, o których wiedział, walczył, 6578 Ozyr | działaczy państwowych i drwił z zasad, które za studenckich czasów 6579 Zpami | przesiąknięty "wstecznymi zasadami i instynktami", tępy i leniwy.~ 6580 1 | obmyślono z góry, wychodząc z zasady, że gdzie istnieje nazwa, 6581 1 | osadnikach obudził się jakiś zaściankowoamerykański patriotyzm. Ci, co pochodzili 6582 Zpami | traciło siły, chudło, żółkło i zasępiało się coraz bardziej. Czasem 6583 1 | tylko zapomina, w niedoli zasię, w osamotnieniu myśl tak 6584 1 | wzejdzie, rosa oczy wyje; nim zasiewy na rubieżach leśnych się 6585 Legen | zagłuszyć.~Głosy te mówiły:~- O, zaślepieni! Nie z dział wam bić do 6586 Legen | chcąc dawną bezczynność i zaślepienie wynagrodzić...~ 6587 Zpami | przyszłość. Na nieszczęście, z zaślepieniem, zwykłym matkom, widziała 6588 Sach | czerwonoskórymi. W chwilach, w których zasłona się uchyla, widać oświecone 6589 Sach | stole. Ale oto ściągają zasłonę na dobre, i tłum wchodzi. 6590 Sach | trupy, a głównie płóciennej zasłonie wielkich drzwi wchodowych, 6591 Latar | podziwiać ich piękność, a być zasłoniętym od zdrad. Jego wieża chroniła 6592 1 | przemocą ciągnął, a ona zasłoniwszy oczy rękoma szeptała: "Idźże 6593 1 | zwieszające się mosty, jakby zasłony, jakby bisiory jakie kwieciem 6594 Janko | twarz dziecka była jakby zasłuchana w te odgłosy wiejskie, które 6595 Sach | grobach ojców. Indianin zasługuje rzeczywiście, by nań patrzono. 6596 Latar | wróbli, śniegi na górach lub zasłyszana jakaś nuta, podobna do słyszanej 6597 Janko | chodził nocą po wsi i aby nie zasnąć, liczył gwiazdy na niebie 6598 Janko | i nagle...~Gruby jakiś, zaspany głos, wychodzący z kąta 6599 1 | Czy może już miała zamiar zaśpiewać coś podobnego biednemu Jaśkowi, 6600 Janko | bywało, zahuczą organy lub zaśpiewają słodkim głosem, to dziecku 6601 Latar | obfituje w piaszczyste ławice i zaspy, między którymi droga nawet 6602 1 | bardzo. Spodziewali się zastać na gruntach przeznaczonych 6603 Ozyr | nad tym nie był się zdolny zastanowić. Ci wszakże, którzy nie 6604 Zpami | dzieci, że łacina nie może zastąpić powietrza i zdrowia, a dobry 6605 1 | uliczny. Dziwne krzywizny zastępują tu miejsce ulubionych w 6606 1 | trochę słomy jęczmiennej zastępuje łóżko.~To wszystko. Stary 6607 Zpami | piersi oddalał go i jakby zasuwał w mrok. Choroba gasiła po 6608 1 | wskazywali je rękoma, statek też zaświstał przeraźliwie, jakby z radości.~- 6609 1 | gryźć w oczy, że źrenice zaszły mu jakby szkłem.~Zaraz też 6610 1 | Dopiero gdy pieśń ucichła, zaszumiał znowu, jakby mówił groźnie: " 6611 1 | głosem Marysia.~Tymczasem zaszumiało coś koło statku, jak bór, 6612 1 | z trudnością równowagę i zataczając się co chwila. Ci śpiewali: " 6613 1 | żółtej i spienionej wody zataczały się z rykiem po pustej płaszczyźnie. 6614 Latar | zielonych... .~Zmierzch dopiero zatarł litery na białej karcie, 6615 Sach | Ogromne smolne pochodnie, zatknięte przed główną bramą, palą 6616 Zpami | plecy tornister z książkami, zatoczył się i mało nie upadł. Chciałem 6617 Latar | idących z New Yorku do Panamy. Zatoka Moskitów obfituje w piaszczyste 6618 Latar | duszę, która żyje i koi się. Zatonął, ukołysał się, zapamiętał - 6619 Latar | nie wejdzie do portu, to zatonie... Jeśli chcecie uszczęśliwić 6620 Legen | chłostać morze, które chciało zatopić "Purpurę".~Wspaniała była 6621 1 | pośpiesznie do codziennych zatrudnień. W jednej takiej bramie 6622 Zpami | wymówki niejedną mi chwilę zatruły. Ja najlepiej wiedziałem, 6623 1 | zdrowsze dla niej było od zatrutej atmosfery izby. Wracała 6624 1 | dwutygodniowy w takich salach zatruwa płuca niezdrowym powietrzem, 6625 Zpami | Choroba przybrała szybko zatrważające rozmiary. Posłałem depeszę 6626 Zpami | me repulisti? Pod bramą zatrzymali się chłopcy z szopką, i 6627 Sach | podczas chodzenia po drucie. Zatrzymawszy się na środku sceny, nagle 6628 Legen | na tym statku. Majtkowie, zaufani w jego wielkość i dzielność, 6629 Legen | skały zwiększyły jeszcze zaufanie. Nie ma (mówiono) takich 6630 1 | europejskich, to mieszkańcy owych zaułków są szumowinami emigracji. 6631 Ozyr | Mądrość - ale pozwolę sobie zauważyć, że była w tym i głupota 6632 Zpami | powtarzały się częściej. Zauważyłem, że gdy wypłakawszy się, 6633 Bajka | której twoje istnienie zawadza; a po trzecie, kraczesz 6634 Sach | i odtąd nic nie stało na zawadzie rozwojowi Antylopy. W mieście 6635 Latar | stojącej w skalistym wrębie. Zawakowało tedy miejsce latarnika, 6636 1 | to się i dziwować, ale zawdyk w Lipińcach było lepiej.~- 6637 Latar | od konsula "Heraldzie" o zawiązaniu polskiego Towarzystwa w 6638 Zpami | matka - ufam więc, że nie zawiedziesz nadziei, jakie w tobie złożyłam, 6639 Latar | srebrnymi guzami, na piersiach zawieszał swoje krzyże i jego mleczna 6640 1 | tumanie, nawet latarnia, którą zawieszono na szczycie masztu, nawet 6641 1 | upinać. Widok tych ludzi zawieszonych jakby w powietrzu nad otchłanią 6642 Sach | następuje: "Spacer na drucie zawieszonym na piętnaście stóp nad ziemią ( 6643 Latar | pluła pianą - a który jednak zawinął do portu. Obrazy tej burzy 6644 1 | belki chustkę, a w niej zawinięty chleb, gotowaną kukurydzę 6645 1 | ziemię, że chyba gniew Boży zawisnął nad nim.~Cierpiał i czekał, 6646 Latar | to dziwnego, że po tylu zawodach zawsze był pełen ufności 6647 1 | spokój.~Próżno dziewczyna zawodzi nad nim: "Tatulu, tatulu!" 6648 Zpami | miałem innej rady, jak wstać, zawołać go do pokoju i przerobić 6649 1 | bo siadłszy na deskach, zawołała zaraz:~- Tatulu! Jeść mi 6650 Janko | cała rzecz.~- Bo pewno!~Zawołali Stacha, co był stójką:~- 6651 Latar | żeglarzom wśród nocy, że coś zawołało na niego po imieniu głosem 6652 Ozyr | więc na to jest rada? Oto zawołam Mądrości, która wszystko 6653 1 | niby chciał gdzieś iść, ale zawrócił zaraz, a głos jego stał 6654 1 | nikt nie dojrzał. Tu głowę zawrót po prostu brał, ręce opadały, 6655 Zpami | odprowadzić, bo się boi zawrotu głowy. Wrócił w południe 6656 Legen | chwili przerażenia wściekłość zawrzała w sercach, bo kochali jednak 6657 1 | którym wicher nagle pożenie, zawyło, jakby stado wilków ryknęło. 6658 1 | się po suplikacjach na bór zawziął, ludzie pomyśleli sobie: " 6659 1 | wielką. Jasiek chłop był zawzięty, więc wierzyła, że co rzekł, 6660 Zpami | kręcące się w powietrzu. Nie zazdrościłem biedactwu myśli, które na 6661 1 | na rubieżach leśnych się zazielenią i dochówek jaki będzie, 6662 Latar | Próbowaliście różnych zawodów?~- Nie zaznałem tylko spokojności.~- Dlaczego?~ 6663 Latar | służbę. Latarnik też bywa zazwyczaj człekiem niemłodym, posępnym 6664 Zpami | więc dla niego świąt jak zbawienia i liczyłem na palcach chwile, 6665 1 | śmierci na pewno otrzymać zbawienie, ten niech się zapisuje 6666 1 | zaś odpowiadała: "Cichaj, zbereźniku!" I tak jej było dobrze, 6667 1 | się wyjść na pokład. Na zbiedzonych chorobą ich twarzach malował 6668 1 | outlawów, czyli rozbójników zbiegłych spod prawa, w zdziczałych 6669 1 | zarobić ani wyprosić. Włosy zbielały mu ze zgryzoty, wyczerpała 6670 1 | Woźnica ani myślał ich zbierać, podziękował Wawrzonowi 6671 Latar | piaszczyste ławice, na których zbierał smaczne ślimaki i piękne 6672 Sach | cyrkowego, pokazywania sztuk, zbierania oklasków musiały wywrzeć 6673 1 | jeszcze ciemniej. Ludzie zbijali się w jeden kąt, by być 6674 1 | podarował, a na reszcie zbiórkę. Kiej dziedzictwo to dziedzictwo. 6675 1 | tak gęste, tak stłoczone i zbite, że oko nie pobiegło w dal, 6676 1 | jednego czerwonoskórego zbito tak, że wkrótce umarł i 6677 1 | Chłop zamiast odpowiedzieć zbladł jak ściana i zachwiał się 6678 1 | mroku błądzić musiał, i zbłądzić mógł, i zaprzepaścić się 6679 1 | by ich przeprowadził jako zbłąkane dzieci przez morskie odmęty. 6680 Zpami | pobieży." Noc Narodzenia zbliżała się, a myśmy drżeli, by 6681 Zpami | Tymczasem Boże Narodzenie zbliżało się szybko, i co do cenzury 6682 1 | zgliszcza, ale niepodobna było zbliżyć się od gorąca.~Drugiego 6683 1 | tu, dziewczyno!~Gdy się zbliżyła, wziął w obie ręce jej głowę 6684 1 | Marysia, popychani przez tłum, zbliżyli się do otwartej burty, znaleźli 6685 1 | pomoc pośpieszyć.~Punktem zbornym dla większości było miasto 6686 1 | których rosły drzewa; ruń zbóż wszelkich zieleniła siç 6687 Latar | do tych pól, malowanych zbożem rozmaitym". Na niebie paliły 6688 1 | odjechali: polska ziemia, ona zbożna, jednym łanem się kołysząca, 6689 Latar | po tobie...~Skawińskiemu zbrakło głosu. Litery poczęły mu 6690 Sach | nocą jak szakale i noże ich zbroczyły się w piersiach uśpionych 6691 1 | marynarzy; tu na koniec jaskinie zbrodni, nędzy, głodu, łez.~A jednak 6692 1 | straż złożona z młodych, zbrojnych parobków. Ludzie sypiali 6693 Sach | ostatnich Czarnych Wężów, zbudowano zakład filantropijny; pastorowie 6694 1 | już nie mogę.~On jakby się zbudził ze snu.~- To je rzuć.~- 6695 1 | warkocza dodaje.~ ~Tu nagle zbudziła się, bo zdało się jej, że 6696 Latar | jego głową, Szumy skrzydeł zbudziły go. Wypłakawszy się, miał 6697 Latar | wśród nich jak człowiek zbudzony z głębokiego snu. Na wieży 6698 Zpami | Wkrótce fatalny akcent polski zburzył to, co wybudowała usilność, 6699 Sach | wcale, a wtedy Indianin zdaje się wisieć w powietrzu. 6700 Latar | się może taka posada nie zdarzy. Co za szczęście, że byłem 6701 1 | raz, zjadając, co mu się zdatne do zjedzenia wydało. O tym, 6702 Latar | przekonywał. Mogłoby się zdawać, że pierwszy raz w życiu 6703 1 | największy; z jednych okrętów zdejmowano paki i na drugie je wkładano, 6704 Zpami | rzekła:~- Prawda. Zapomniałam zdjąć kapelusz.~Gdy go zdjęła, 6705 1 | chciały rozbudzić. Wawrzon zdjąwszy z siebie sukmanę przykrył 6706 1 | blisko od Clarcsville, nie zdjęli skalpu z głowy pana Grünmańskiego, 6707 Zpami | niezdrów, położyłem się zaraz. Zdmuchnąwszy świecę, Usnąłem prawie w 6708 Zpami | oto między blond włosami, zdobiącymi tę młodą, piękną głowę, 6709 Sach | wiosenne. Gdy wracali z wojny, zdobiły ich skalpy; gdy wracali 6710 Latar | Hm!... Dwie chorągwie zdobyte własnoręcznie w ataku na 6711 Sach | w dzień, bo chociaż nie zdołano przeprowadzić do niego rur 6712 Zpami | szlachetnych i kochających, które zdolne są do największych poświęceń, 6713 Zpami | jakie matka miała o jego zdolnościach, wysilał na próżno.~Wiele 6714 Zpami | obdarzył, Michasiu, niezwykłymi zdolnościami - pisała matka - ufam więc, 6715 Ozyr | czepki, nad tym nie był się zdolny zastanowić. Ci wszakże, 6716 Latar | piękność, a być zasłoniętym od zdrad. Jego wieża chroniła go 6717 Latar | na wieżę. Czy nogi macie zdrowe?~- Przeszedłem piechotą " 6718 Latar | wysoka. Ułanowi jakoś rześko, zdrowo. Coś fam gadali o jutrzejszej 6719 1 | rozbudziła, ale rozbudziła zdrowsza i rzeźwiejsza niż wczoraj. 6720 1 | Czyste powietrze portu zdrowsze dla niej było od zatrutej 6721 1 | kto by z nich chciał być zdrowym, bogatym, szczęśliwym, jeść 6722 1 | jakieś, na widok których zdumieli się oboje.~Tymczasem siwy 6723 1 | spod wody. Wielka radość i zdumienie ogarnęły wówczas Wawrzona; 6724 1 | nad otchłanią przejął znów zdumieniem Toporka i Marysię.~- Nasze 6725 1 | widzę, że mnie Niemiec nie zdurzył...~Marysi też jakoś się 6726 Zpami | niby spokojny, ale w tej zdwojonej energii, z jaką zabierał 6727 Zpami | kolana i ręce tak cienkie jak źdźbła trzciny. Kazałem mu napić 6728 Latar | Potem jednak widocznie zdziczał. Przestał bywać w mieście, 6729 1 | to był istotnie w stepach zdziczały i silny jak dąb. Na niedźwiedzia 6730 1 | zbiegłych spod prawa, w zdziczałych skwaterów, wycinających 6731 Sach | na swój sposób, to jest zdzierając im skalpy z głów. Taki stan 6732 Zpami | się od krzyków radości i zdziwienia. Między głosami dochodzącymi 6733 1 | stojącą na bruku przed domem, zdziwił się mocno i przyśpieszył 6734 Ozyr | spojrzawszy na Psunabudesa nie zdziwiła się wprawdzie, albowiem 6735 Sach | twarze kobiece i śliczne, zdziwione buzie dziecinne, których 6736 1 | kapeluszach, z fajkami w zębach przypatrują się pięściowym 6737 1 | ulicach, klekocąc kawałkami żeber wołowych lub szukając w 6738 Zpami | diabli wezmą! nawet już i zębów nie ściskam, gdy o tym myślę; 6739 1 | nie kończy się wcale, ale zebrał odwagę i postanowił się 6740 Sach | Berlina, Grundenau i Harmonii zebrali się pewnej nocy księżycowej 6741 Janko | słabe. Kumy, co się były zebrały przy tapczanie położnicy, 6742 1 | Little-Rock i za pieniądze zebrane przez dobrych ludzi pojechała 6743 1 | jeśli się zmiłują, to o żebranym chlebie przejdzie Niemcy 6744 1 | cienia niż do człowieka i żebrzącą łzami o miłosierdzie. Nie 6745 1 | poczekaniu. Dorobią się we dwoje; zechcą wrócić, to i starego zabiorą.~ 6746 Latar | i tylko miarowe tik-tak! zegara kołysało utrudzonego starca 6747 Latar | wybiła już na aspinwalskich zegarach, a on jeszcze nie opuszczał 6748 Zpami | stał się podobny do szeptu zegarka. Chwila jeszcze, jedno westchnienie, 6749 Latar | i piękne perłowe konchy żeglarków, które odpływająca fala 6750 Legen | LEGENDA ŻEGLARSKA~Był okręt, który zwał się " 6751 Legen | szczęściu i zapomnieli sztuki żeglarskiej. - "Purpura" sama popłynie - 6752 Latar | wydało mu się, jak owym żeglarzom wśród nocy, że coś zawołało 6753 Legen | fale były silniejsze od żeglarzy. Działa zalane umilkły. 6754 Legen | załoga, odwykła od trudów i żeglugi, nie wiedziała, jak ją ratować!~ 6755 1 | widok Wawrzon z Marysią żegnali się pobożnie. Dziwne jakieś 6756 1 | gdzie dęby i hikory, tj. żelazne drzewa, były rzadsze. Wówczas 6757 1 | zardzewiały i dziurawy piecyk żelazny i stołek o trzech nogach; 6758 Latar | palm, drzew mlecznych, żelaznych i gumowych.~Przez swą strażniczą 6759 1 | Tęsknota zgryzła ją jak rdza żelazo. Była nawet nieszczęśliwsza 6760 Zpami | a ciągle jej sił brakło. Zemdlała, gdy ludzie przyszli brać 6761 1 | Co zrobisz, jak ci stary zemrze? Przyjdziesz do mnie, przyjdziesz 6762 Sach | przysięgło duchowi ziemi, że się zemści. Że ujrzy trupy białych 6763 Sach | zniszczona Chiavatta wołają o zemstę."~Głos wodza stał się chrapliwy. 6764 Legen | jedziecie?~- Dokąd wiatr żenie! - odpowiadali majtkowie. - 6765 Latar | tak pracowicie jak mrówka. Zepchnięty sto razy, rozpoczynał spokojnie 6766 1 | zjedzenia, jakie resztki zepsutego warzywa, wyrzucanego ze 6767 Zpami | dziecko; zanim jednak się zerwałem, wbiegła sama do przedpokoju, 6768 Legen | statek ci marynarze.~Więc zerwali się wszyscy i poczęli bić 6769 1 | gnanej wiatrem...~Namiot zerwało... a i sama tratwa mogła 6770 1 | Rozumiesz! Bogu dziękujcie, żeście mnie spotkali.~Tu głos jego 6771 1 | tratwa nie przechyliła, jak zeskoczę...~Zaledwie oboje z Wawrzonem 6772 Zpami | czcić i kochać. Zdania takie ześlizgiwały się po innych chłopcach, 6773 Latar | może, że gdy się człowiek zestarzeje, woła także na niego i inna 6774 Latar | prawo i na lewo. Skawiński zeszedł do swej izby. Burza poczęła 6775 Latar | zapasy żywności, Skawiński, zeszedłszy w godzinę później z wieży, 6776 1 | Broadway. Z odpoczynkami zeszło im na tym parę godzin, bo 6777 1 | uczuł, że kolana i nogi zesztywniały mu zupełnie. Jeszcze kilka 6778 Zpami | poświęceń, ale które w życiu i zetknięciu się z jego rzeczywistością 6779 Legen | maszty popróchniały, a żagle zetliły się na powietrzu.~Wszelako 6780 1 | spokojniejsze, czystsze. Z zewnątrz do wtóru im wyła burza.~ 6781 Zpami | z geografii... niech pan zgadnie ile?~A gdym udawał, że nie 6782 Zpami | ile?~A gdym udawał, że nie zgaduję, przybiegał do mnie z pyszną 6783 Zpami | wracające z niej chmurne" zgarbione pod ciężarem książek, wysilone, 6784 1 | upadło na ziemię, a płomień zgasł. Zrobiło się jeszcze ciemniej. 6785 Janko | do góry. Ale błyskawica zgasła, księżyc przesłoniła chmurka 6786 1 | Ostatnie purpurowe blaski zgasły na morzu, a jednocześnie 6787 1 | pośrodku, a w dali niby zgęstniała mgła, niby chmura, niby 6788 Janko | srebrna; szczególniej wypukłe zgięcia oświecone były tak mocno, 6789 1 | Co poczną? Po prostu - zginą.~Tymczasem wiatr przejmował 6790 Zpami | był jeszcze między nimi, zginał się jak i oni pod ciężarem 6791 1 | puścili się w pojedynkę, zginęło bez wieści, ale główny tabor 6792 1 | niektórzy ludzie poszli obejrzeć zgliszcza, ale niepodobna było zbliżyć 6793 1 | oczyma wpatrzonymi w ziemię, zgłodniała i cierpi cicho. Dziwna rzecz! 6794 1 | nieśmiały, drżący, skulony i zgłodniały. W początkowych dniach niedoli 6795 1 | przyciśnie, niech się do niego zgłosi, a on ją poratuje zawsze.~ 6796 Latar | najniespodzianiej następca zgłosił się jeszcze tegoż samego 6797 1 | Coraz wścieklejszy huk wód zgłuszył wszystko, i ryki tonących 6798 1 | ciarachy! Nie targajta, bo żgniema, aż będzieta chramać!~Skądinąd 6799 1 | Znać na jej twarzy wpływ zgniłego powietrza, zgryzot i nędznego 6800 1 | swych gości mięsem solonym, zgniłymi ostrygami i rybami, które 6801 Zpami | właśnie dlatego winny być zgodne, szarpały Michasia w dwie 6802 1 | pięściami, w tym tylko byli zgodni, że Marysi oczy tak patrzą 6803 Ozyr | zwyczaj tak powszechny i tak zgodny ze starą tradycją egipską, 6804 Zpami | promieniach słońca. Ale takiej zgody pracy z dzieciństwem nie 6805 1 | nie pozwalają... zresztą zgorszenie... Niech więc im da pokój.~ 6806 Ozyr | głęboka cisza; natomiast Egipt zgotował widocznie owację zmartwychwstałej 6807 Sach | złowrogie. Wodzi on nimi po zgromadzeniu, jakby chciał sobie upatrzyć 6808 1 | nieszczęśliwsza. Tęsknota zgryzła ją jak rdza żelazo. Była 6809 Zpami | jestem na piersi, samotny i zgryźliwy, więc te wymówki niejedną 6810 1 | wpływ zgniłego powietrza, zgryzot i nędznego pożywienia. Żywili 6811 Zpami | przymus moralny, tajona zgryzota, niepokój, daremne wysiłki, 6812 Janko | spokojnie na tapczanie pod zgrzebnym kilimkiem.~Jaskółki świegotały 6813 1 | dziewczyna, czym mogli tak bardzo zgrzeszyć, co przeciw Panu Bogu uczynić, 6814 1 | tobą zajmie. Kartki nie zgub! Chodźcie teraz do mnie.~ 6815 Bajka | sęp.~- A cóż ci po mojej zgubie?~- Co za głupie pytanie 6816 Latar | założył w Kalifornii farmę, zgubiła go susza; próbował handlu 6817 Sach | widlaste położenie, które zgubiło Indian, podobało się Niemcom. 6818 Bajka | każdym razie nie uniknąłbym zguby?~- Rozumie się: jednakże 6819 1 | drzewa; ruń zbóż wszelkich zieleniła siç wielkimi szmatami zupełnie 6820 1 | Osiemnaście skończę na Matkę Boską Zielną.~- Nacierpiałaś się, co?~ 6821 1 | sięgnąć, jeno woda i woda, zielonawe bruzdy i zapienione zagony, 6822 Janko | siana śpiewały: "Oj, na zielonej, na runi!", a od strugi 6823 1 | się także kupki jakiejś zieloności na fali; może było w nich 6824 1 | stadka zajęcy i piesków ziemnych. Czasem rogata głowa jelenia 6825 Ozyr | do ostatniej chwili jego ziemskiej podróży. Wspomniała, jak 6826 1 | zapisuje na działkę w raju ziemskim, czyli w Borowinie. Ogłoszenia 6827 1 | śniegiem, od wody zaciągnął zimny, wilgotny wiatr...~Oni stali 6828 Sach | orła, a w tej twarzy świecą zimnym blaskiem oczy prawdziwie 6829 Latar | nich żył lata całe... Ale zimy mijały jedne za drugimi 6830 1 | przeszukiwał resztki jeszcze raz, zjadając, co mu się zdatne do zjedzenia 6831 Janko | Że go tam kiedy wilk nie zjadł, zmiłowanie Boże.~Był to 6832 1 | piecyku, przyniosła wody, zjadła, co było, a potem całymi 6833 1 | zaraz, gdy pewnego dnia zjawił się jakby z nieba spadły 6834 Sach | założenia miasta pierwszy raz zjechał do niego cyrk tancerek, 6835 1 | pamięta.~Bóg!~Zmówili pacierz, zjedli, choć niewiele tego było, 6836 Ozyr | Egipcjan", pracował nad zjednoczeniem państwa pod władzą memfickiej 6837 1 | piecu, a może znajdę co zjeść.~Nie odrzekła nic, więc 6838 Sach | przyjazdu. Wiadomo, że cyrki nie zjeżdżają do lada mieściny, przybycie 6839 1 | mnie bali, a ja się ciebie zląkłem, i ot, Maryś, tyś mi chyba 6840 Latar | że prawie nie mógł tchu złapać, wyobrażał sobie, że największym 6841 1 | że chyba za kawał nieba złapał.~Toć to pan... i swój pan. 6842 Zpami | roboty. Zanim go na tym złapałem, kilka nocy przepędził w 6843 1 | coś za jeden?~- Cicho, bo złapię szyngiels, albo ci łeb umoczę 6844 Latar | żywności, więc kilka z nich zleciało z wierzchu latarni aż do 6845 Latar | Skawiński niewiele doznał złego. Częściej spotykał dobrych 6846 1 | Ujrzawszy go dziewczyna zlękła się bardzo. Powinni byli 6847 Latar | chroniła go przed wszelkim złem. Opuszczał ją też tylko 6848 Legen | sercach załogi. Żeglarze zleniwieli w szczęściu i zapomnieli 6849 1 | przestrzenie giną oczom i zlewają się z niebem. Z okien wagonów 6850 Latar | istnieć jakoby osoba, a zlewał się coraz więcej z tym, 6851 1 | nadmiarem. Toń morska w dali zlewała się wdzięcznie z niebem. 6852 1 | niebogo!... niechby Bóg zlitował się choć nad tobą...~Ale 6853 1 | odprowadzi. To dobry pan, on zlituje się nad tobą i na drogę 6854 Zpami | doszedł nas ich śpiew: "W żłobie leży, któż pobieży." Noc 6855 1 | odbiło się w wodzie długą, złocistą taśmą. Stary zaczął konać. 6856 1 | Miejscami wiły się na kształt złocistych wstęg drogi pokryte żółtym 6857 Janko | Mieliż go tam sądzić jako złodzieja?... Pewno. Popatrzyli na 6858 1 | Teksasu opalił i pokrył złotawym odblaskiem bladą jej twarzyczkę. 6859 1 | znany człowiek.~- Mister Złotopolski w domu?~- Kto to jest?~- 6860 Zpami | od świeczek, pozawieszaną złotymi i srebrnymi, błyszczącymi 6861 1 | było wyraźnie owe dalekie, złowróżbne głosy, idące z nieskończoności.~ 6862 1 | nad którymi czuwała straż złożona z młodych, zbrojnych parobków. 6863 Sach | w trupie Hon. M. Deana, złożonej przeważnie z Niemców. Czyżby 6864 Sach | natomiast olbrzymi żyrandol, złożony z pięćdziesięciu lamp naftowych, 6865 1 | wybaczenia przy businessie tak złożonym. Zresztą pociągało tę tylko 6866 Zpami | sierot, wszystkie nadzieje złożyła w Michasiu. Położenie było 6867 Zpami | zawiedziesz nadziei, jakie w tobie złożyłam, i że staniesz się krajowi 6868 Zpami | Drogi panie! - wołał złożywszy ręce - mama nie wie, że 6869 Latar | ktoś zbliża. Zapewne idą zluzować warty.~Nagle jakiś głos 6870 Latar | Częściej spotykał dobrych niż złych.~Zdawało się natomiast, 6871 1 | ciemności wydał się jej jakimś złym duchem.~Przez ten czas obie 6872 1 | rozwleczone, niewyraźne, dalekie, zmącone, bezkształtne... Na ich 6873 Latar | lasów, to do dalekiego, zmąconego gwaru głosów ludzkich. Chwilami 6874 1 | krańcu portu znaleziono ciało zmarłej dziewczyny niewiadomego 6875 1 | ciemno zupełnie.~- Bogdajeś zmarniała! - krzyknął.~Dziewczyna 6876 1 | nie da, on poratuje, on zmarnieć nie da.~Młody chłopiec, 6877 1 | wszyscy tu zmarnieją i my zmarniejemy.~- Wola Boga - odrzekła 6878 1 | Zmarnieją tu wszyscy, zmarniejesz i ty, jeśli cię nie poratuję.~ 6879 1 | stalowo na załamaniach i zmarszczkach fali. Od strony brzegu, 6880 Zpami | ciężarem książek, wysilone, ze zmarszczkami w kątach oczu, tłumiące 6881 1 | sinawym cieniem, spokojną i zmartwiałą. Na próżno stary wstrząsał 6882 Zpami | gryzł i martwił. I tak do zmartwień, którymi karmiły go niepowodzenia 6883 Zpami | Ile ja mamie sprawiam zmartwienia!" Jednakże na myśl, że wkrótce 6884 Ozyr | zgotował widocznie owację zmartwychwstałej Ekscelencji, albowiem aż 6885 1 | Każdy inny byłby padł ze zmęczenia, po nim nawet znać trudu 6886 1 | piersi i tam ją duszą. Czuła zmęczenie wielkie i wyczerpanie, brakło 6887 1 | Marysia nie mogli się w niczym zmiarkować, chociaż gdy kto drzwi na 6888 1 | słońce moje...~I nim się zmiarkowała, co chce czynić, rzucił 6889 1 | było kawały błękitu nieba, zmieniajace kształt ustawicznie. Od 6890 Zpami | ich tam nie było jeszcze.~Zmieniała teraz sama okłady chłopcu 6891 Zpami | zdania w tym względzie nie zmienię, bo utwierdzam się w nim 6892 1 | Cała polanka rozmiękła i zmieniła się stopniowo w wielką sadzawkę. 6893 1 | panią być, a teraz jakże zmieniło się wszystko!~On był parobkiem 6894 Sach | krew...." Ostatnie słowa zmieniły się w ryk wściekłości. Po 6895 Latar | promiennym nastąpiła noc bez zmierzchu, nowy latarnik widocznie 6896 Ozyr | zdziwienie, ale zarazem i zmieszanie odbiło się na jego boskim 6897 Latar | wschodni powiew przynosił zmieszany gwar życia ludzkiego, nad 6898 Janko | tam kiedy wilk nie zjadł, zmiłowanie Boże.~Był to chłopak nierozgarnięty 6899 1 | ją zabrali, a jeśli się zmiłują, to o żebranym chlebie przejdzie 6900 Zpami | Narodzenia może Pan Bóg zmiłuje się nade mną.~Biedne dziecko 6901 1 | Huk siekier w lesie się zmniejsza, bo cierpliwości i odwagi 6902 1 | ich coraz dalej, światło zmniejszało się. Na szczęście tratwa 6903 Zpami | godzinę później gorączka zmniejszyła się nagle: myśleliśmy wszyscy, 6904 1 | pożałuj i pacierz za mnie zmów. Com ci przewinił?... Krzywdym 6905 1 | co? Ma-li ukręcić powróz, zmówić pacierz i powiesić się? 6906 1 | polnym i mrówce pamięta.~Bóg!~Zmówili pacierz, zjedli, choć niewiele 6907 1 | pociągał ku południowi, gdy się zmroczyło. Orlik wziął karabin i poszedł 6908 Janko | utrapieńcze?~Więc wówczas zmykał na swoich bosych nogach 6909 Zpami | świętami, więc tym więcej miało znaczenia. Jak wypadek ten odczuł 6910 Latar | swoją chininę, której miał znaczny zapas, nie zostawiwszy sobie 6911 Latar | była polska. Co to miało znaczyć?! Kto mu mógł przysłać książkę? 6912 Zpami | prymus, niewiele wobec niego znaczył. Chłopcy, trącając się łokciami, 6913 1 | chłopcy z Sant-Antonio i znad wielkich jezior, którzy 6914 1 | cichutko. Gdy już wypłyną i znajdą, przecież ją w wodę nie 6915 1 | Borowiny, że osada zamiast się znajdować na linii drogi leżała w 6916 1 | drewniany, na którego końcu znajdowała się platforma z desek, za 6917 1 | bowiem emigracja, która nie znajduje chwilowego nawet pomieszczenia 6918 1 | trzeba będzie wozem. Tam znajdziecie i innych, którzy z wami 6919 1 | ludzkiej odnajdujemy dawnych znajomych naszych: Wawrzona Toporka 6920 Latar | widział ani on nikogo. Jedynym znakiem, że stary żyje, było tylko 6921 Sach | jęczmieniem i winem przynosił im znakomite zyski. Byli uczciwi, rządni, 6922 1 | stracił nadzieję, żeby co znalazło się w popiele.~- Maryś! - 6923 1 | wstąpiła mu w serce. W głodzie znaleziony kawałek chleba znalezionym 6924 1 | znaleziony kawałek chleba znalezionym szczęściem się wydaje; więc 6925 1 | nie jedli, jeno co dziś znaleźliśwa nad wodą.~- Wiliam! - rzekł 6926 1 | własną. Jać się z borem znam i zginąć jej nie dam.~Tak 6927 1 | krzyże stają się wkrótce znamionami stojącymi na mogilnikach 6928 1 | Otworzył jej obcy jakiś, nie znany człowiek.~- Mister Złotopolski 6929 1 | dochowała. Cóż, ty mnie nie znasz?~Biedaczka dostała nie gorączki, 6930 Latar | morzach, by się nad nim znęcać do woli. Toteż stary przez 6931 1 | miłosierdzie. Nie ludzie też znęcali się nad nią, ale życie i 6932 1 | stracił wszystko, gdyby znękała go choroba, gdyby dzieci 6933 Legen | wreszcie upływem czasu załoga zniewieściała zupełnie, zaniedbała obowiązków 6934 Latar | że stary żyje, było tylko znikanie żywności pozostawianej na 6935 Sach | Wodza nie ma! zeskoczył, znikł w wyjściu. Nie spalił cyrku? 6936 Janko | jeszcze, biała koszulka znikła, już tylko jedna bosa nóżka 6937 1 | gwiazdy zamigotały na niebie i zniknęły. Mgła gęstniała w oczach, 6938 Latar | że gdy je otworzy, sen zniknie. Nie! Rozcięta paczka leżała 6939 1 | została od kolei żelaznej, zniknięcie więc Indian było tylko kwestią 6940 Sach | Wymordowane pokolenie i zniszczona Chiavatta wołają o zemstę."~ 6941 1 | Toporek wił się już wąż, bo żniwa właśnie nadeszły, więc i 6942 1 | się nagle i równie nagle zniżył, a jednocześnie fala głucho 6943 1 | twarz mokra i zarumieniona znojem, zagrzana walką z powodzią, 6944 1 | wszystkich utrapień, jakie znosiła, do tego przekonania, że 6945 Latar | głosem. - Jestem bardzo znużony i skołatany. Dużo, widzicie, 6946 Zpami | wkrótce pojedzie na wieś, że zobaczy matkę i małą Lolę, i Zalesin, 6947 1 | co do niego należy, ale zobaczywszy jak rzeczy stoją, pokręcili 6948 Zpami | nawet kontent, gdyby to było zobojętnienie, alem widział, że pod jego 6949 1 | którą prawie narzucał, i zobowiązać się do wdzięczności, bo 6950 Ozyr | jego sławy, ostatecznie go zohydzał, pracując niby dla porządku 6951 Zpami | Deklamował w malignie dumę o Żółkiewskim ze Śpiewów Niemcewicza, 6952 Zpami | Dziecko traciło siły, chudło, żółkło i zasępiało się coraz bardziej. 6953 Latar | mający ruchy i postawę żołnierza. Włosy miał zupełnie białe, 6954 Latar | bagnety... Byliście walecznym żołnierzem!~- Potrafię być i sumiennym 6955 1 | mógł się posuwać. Gęste, żółtawe wody rzucały mu częstokroć 6956 Latar | niezmąconej niczym ciszy. Żółte piaski, z których odpłynęły 6957 Zpami | puszczała światła dziennego, a żółty, migotliwy blask świec nadawał 6958 1 | złocistych wstęg drogi pokryte żółtym kwieciem, po których niegdyś 6959 Sach | aby importowanym z Niemiec żonom i synom, którzy ani razu 6960 Sach | mięso i skóry bawole, a żony witały ich z radością i 6961 Bajka | byłem na edukacji w ogrodzie zoologicznym w Berlinie!~- Tak?... - 6962 1 | złotą, jakoby wschodzącą zorzę lub słońce, które rosło 6963 1 | nie opuściwa cię, Marysiu, zorzo rumiana.~Ona pomyślała sobie, 6964 1 | studni, a w dali bór, od zorzy czerwony i śniegiem przytrząśnięty.~ 6965 Sach | zemsty? - on? - sam jeden? - zostać czy uciekać? czy się bronić - 6966 1 | pierwsze dopiero kartki zostały odwrócone, dalsze opowiemy 6967 1 | skusili. A jemu tu po co zostawać? Toż za jedną szkodę stracił 6968 1 | W dzień kobiety i dzieci zostawały w taborze, obecność zaś 6969 Zpami | po innych chłopcach, nie zostawiając nic prócz głębokiej nienawiści 6970 Zpami | stężałość wszystkich rysów nie zostawiały najmniejszej wątpliwości: 6971 1 | Bym cię jeno samej nie zostawił: gdybym cię do ślubu błogosławił, 6972 Latar | miał znaczny zapas, nie zostawiwszy sobie ani grama.~Było w 6973 1 | i drugi. Naokoło polanki zrąbano drzewo, ziemia pokryła się 6974 Zpami | macierzyńska została cokolwiek zraniona, jednakże odpisała jak rozumna 6975 1 | nadjechał, zeskoczył ze źrebca, potrząsnął konopną czupryną, 6976 1 | rządu nisko, przymówię się zręcznie, żeby mi choć ze dwie włóki 6977 1 | że to dziecko - to teraz źrenica oczu jego i dusza jego duszy, 6978 1 | zaczął gryźć w oczy, że źrenice zaszły mu jakby szkłem.~ 6979 Zpami | potem spyta o cenzurę. Ja zrobię smutną minę naumyślnie, 6980 Zpami | zamyślenie i senność; ruchy jego zrobiły się jakby bezwiedne, a głos 6981 1 | domostwa; to jednak, co zrobiono, było fraszką w porównaniu 6982 1 | świecie i musisz być moją. Co zrobisz, jak ci stary zemrze? Przyjdziesz 6983 1 | tych zapomnień mogły się zrodzić różne przykrości, przykrości 6984 1 | ziemi wydrapać, wykroty zrównać i dopiero imać się pługa, 6985 1 | o robotę pytać, ale nie zrozumiano nawet, czego chce; chodził 6986 1 | błagalnie, starała się dać do zrozumienia, że już wydali wszystko, 6987 Sach | nie! Krótkie, urwane brawo zrywa się jak wicher i milknie. 6988 Sach | wściekłości. Po cyrku poczęły się zrywać szmery podobne do nagłych 6989 Zpami | go kołdrą, którą matka, zrywając się z łóżka, zsunęła z jego 6990 Legen | po krótkim spoczynku znów zrywali się do walki.~Na koniec 6991 Zpami | świeciły jak dwa węgielki. Zrzucał natychmiast ze swoich wąskich 6992 Zpami | przy nim kilka godzin, nie zrzuciwszy nawet podróżnego ubrania. 6993 1 | dawniej, wargi za to miała zsiniałe, oczy wpadłe i podkute, 6994 1 | pod ścianą, o wybladłych, zsiniałych twarzach, przytrząśnięte 6995 Legen | chłostać, ale statek naprawiać! Zstąpcie na dno. Tam pracujcie. " 6996 1 | koniec dotarł do warfów i zsunął się w wąski dok portowy.~ 6997 Zpami | matka, zrywając się z łóżka, zsunęła z jego wychudłych zwłok, 6998 Zpami | ziarnko piasku miało się zsypać z klepsydry: miał być koniec.~ 6999 Zpami | Marię. Pierwszy dzień świąt zszedł mi na przygotowaniach do 7000 1 | diabła zdarzało się, że dwóch zuchów w las poszło i więcej ich 7001 Latar | do gniazd mew, łodzie do żuków, a ludzie poruszali się 7002 1 | prawie sami Niemcy. Jedni żuli tytuń, inni palili fajki. 7003 1 | twoja sukiencyja~Czapka i żupan.~ ~Czy może już miała zamiar 7004 Sach | się, niedawanie brawa i zupełną ciszę, albowiem wódz jest 7005 1 | spali.~Poszli. W ciemności zupełnej musieli pełzać bardzo ostrożnie, 7006 Sach | Tryumf dobrej sprawy był zupełny. Chiavatta została spaloną, 7007 1 | wyjazdem, poszła do studni, do żurawianej, w Lipińcach wodę brać. 7008 Latar | z chaty do chaty; wraz i żurawie krzyczą już gdzieś z wysoka. 7009 1 | gdzie ty będziesz, tam i ja żurawiem w powietrzu polecę, kaczorem 7010 Legen | ŻEGLARSKA~Był okręt, który zwał się "Purpura", tak wielki 7011 Zpami | i śmieszności; co jedna zwała cnotą, druga występkiem. 7012 Legen | rzuciły ku chmurom, potem zwaliły znów na dno. Pękły zwątlałe 7013 1 | pokład, ale gdy ujrzeli zwały wody rozkołysanej jeszcze, 7014 Sach | wznosiła się osada indyjska zwana Chiavatta. Była to stolica 7015 1 | Borowinie należało uważać za tak zwany humbug, można jeszcze było 7016 Zpami | się". Myślałem, że chłopak zwariuje ze szczęścia. Napisał do 7017 Latar | jest olbrzymie i pozbawione zwartych, określonych kształtów. 7018 Legen | zwaliły znów na dno. Pękły zwątlałe wiązania statku i nagle