Part

 1 Kilka|        zasiąść w kole wieśniaczym. Tam to jeszcze krążą tkliwe
 2 Kilka|           poważnym słowie starców. Tam żadnej wziętości nie mogą
 3 Kilka|           ognisko wiary; i patrzmy tam, gdzie jeszcze nie dosięgła,
 4 Kilka|          IX, do niej więc odsyłam; tam znajdzie się i podział tej
 5 Kilka|            w co wierzy; przeciwnie tam, gdzie za pierwszym słowem
 6 Kilka|      wiadomości ze swymi własnymi, tam nie wierz jego bredniom,
 7 2    |         napili, strzegąc tego, aby tam który zaraz nie padł, zmyślił
 8 3    |         nych, przed nich postawił. Tam rzecz wielka i dziwna przypadła:
 9 4    |            jeno mila do Ślesina, a tam dziś jeszcze knieje sławne
10 4    |        zjeżdżał. Mieszkał on wtedy tam, gdzie dziś Gosławice, na
11 4    |         oczywiście od tego, że się tam konie jego pasły. Było też
12 4    |          fara kazimierska. Możecie tam jeszcze teraz przypatrzyć
13 4    |            dla swego rodzonego, co tam gdzieś jeszcze dalej mieszkał
14 4    |       udali się z nim na puszczę i tam nowy cud ujrzeli; bo oto
15 4    |           zbroić się poczęli. Było tam zasie dwóch młodzieniaszków
16 4    |       zasie ciała świętych leżały, tam aż do dnia nie przestała
17 4    |          nieprzeliczone dzieją się tam po dziś dzień cuda.~Cesarz
18 5    |           sąd królewski przywiódł; tam zeznał Piotr, iż przedał
19 6    |      którym król dowiedziawszy się tam, jednego czasu szedł za
20 6    |            sztuki i złożyli społu; tam się cud okazał, iż się społu
21 7    |           żonie króla swego gdzieś tam daleko, w duńskim kraju;
22 8    |          przed chorągwie wystąpił. Tam wojsko wszystko z weselem
23 9    |             bo gdzie wczoraj siał, tam dziś bujają pszeniczne kłosy.
24 16   |         brzegów moich posiadłości, tam gdzie rzeka Święta hołd
25 18   |            się góra aż pod obłoki. Tam zaś, skąd owej ziemi nabrał,
26 25   |          domową drużyną; i polegli tam oboje w błędnej tej bitwie.
27 29   |         Młodzieńcowi temu, gdy się tam został, zjawił się anioł
28 31   |          do żup węgierskich ślubną tam obrączkę wrzuciła. Stanąwszy
29 31   |            a gdy za jej wolą kopać tam zaczęto, znaleziono sól,
30 34   |           królowa użwrsrmska; nikt tam żywy nic mógł zbliżyć się
31 37   |           ucztę czarownic. Znalazł tam wielkie zebranie kobiet
32 38   |      koniec go dobyli i wszystkich tam co do nogi wycięli; a że
33 38   |        1410 z ziemią zrównano. Był tam naówczas komturem Olbracht
34 38   |      stajni, zachodzili do lochu i tam — bywało — popili, iż żaden
35 38   |         Idzie piwniczy do lochu, a tam woda płynie. Jeśli Krzyżacy —
36 38   |            dotąd jeszcze mieszkają tam dusze Krzyżaków, którzy
37 38   |          raz w południe do zamku i tam zastał brata komtura stojącego
38 38   |            zdrowiu oglądam; co też tam się dzieje w tym zamku,
39 38   |     niewiast, panienek i chłopców; tam tylko na gitarze grano i
40 38   |          Poszli potem do kościoła, tam stał ksiądz, jakby miał
41 38   |          bowiem żyliśmy, jakieś to tam widział; a z tego poszła
42 39   |      dawnego zamku Herburtów. Jest tam podanie gminne opowiadające
43 43   |    opowiadający — w tej chwili ona tam jest u papieża i siedzi
44 44   |          pani Starościna. Było się tam czego napatrzeć: bogate
45 44   |            niebożątko! Powlekli ją tam gdzieś do wód węgierskich,
46 54   |       drogi; rozpędzała pasące się tam bydło i dusiła owce, a nawet
47 59   |         posępność. Na górze tylko, tam, gdzie stał zamek, pokazuje
48 60   |            ziemi wieluńskiej. Jest tam podanie o niezmiernie wielkim
49 67   |     procesji do Lubinia chodzili i tam na grobie błogosławionego
50 77   |        jakieś piekielne straszydło tam było. Zapomni się od strachu
51 77   |   przyszedłszy, kto by był i co by tam robił? — spyta. Poczwara
52 82   |         gdzie zastali kilku ludzi; tam, napiwszy się i podjadłszy,
53 86   |         grającą; rozumiejąc, że to tam w inszych pokojach grają,
54 86   |          powrócić nie mogli. Skoro tam już po onym ślubie powracają;
55 93   |           wsi do wsi pod wieczór i tam samotnie spotkane dzieci
56 95   |         ich w owej piwnicy. Kazano tam wejść dziewce, weszła. Aż
57 95   |     architekt zaraz powiedział, że tam musi być koniecznie bazyliszek,
58 95   |          już musiał zdechnąć; więc tam spuszczono jednego człeka,
59 99   |          nie przejdą Tatarzy. Byli tam starce i dzieci, młodzi
60 99   |     pobiegła nazad i na wschody, i tam dopiero obejrzała się lękliwie,
61 101  |           drzwi się otwarły. Jakaż tam okropność! Złego sąsiada
62 103  |   zostawione zupełne ubranie; jest tam i świńskie koryto pełne
63 103  |           spuszczali zawsze; mieli tam wszelkie sprzęty i w niej
64 103  |        mieszkali; teraz jeszcze są tam zupełne mundury na dwunastu
65 105  |           znaleźć skarby. Prowadzą tam kręte i ciasne chodniki;
66 105  |   przyjdzie do obszernego miejsca. Tam ukażą się światełka bardzo
67 107  |            wiadomymi ścieżkami, że tam dobywają z gór złote rudy
68 109  | najszczersze pokazywał mu kruszce; tam karń srebra leżała obłazgiem,
69 109  |         srebra leżała obłazgiem, a tam czyste złoto strumieniem
70 120  |            ogień drugi: — Ale, ale tam na górze twojego obejścia
71 123  |        Dziewka odpowiedziała: — Ja tam przyjdę do was. Woźnica
72 124  |          spomiędzy nich: — Powiedz tam twemu słudze, niech sobie
73 128  |          na górze Ihrowiszczu; był tam staw przeczystej wody, w
74 131  |    nająwszy do szubienicy poszli i tam czary i zabobony swoje odprawiwszy,
75 134  |       szczycie Łysej Góry. Widział tam swoją panią przy hucznej
76 138  |      Polsce albo w Moskwie; to, co tam udają za kochanie, to w
77 138  |          tej opuszczonej chaty, co tam za futorem stoi na pół rozwalona;
78 142  |           drzwi zamkniętych.~— Kto tam? — zapytano z chaty. Gospodarz
79 144  |        mimo góry Dżuga, postrzegał tam Niemczyka w kusym fraczku
80 144  |        chodź ze mną w głąb lasu, a tam mi oddasz należną kwotę.~
81 145  |     Zdziwiony diabeł pyta: — Czego tam ślepisz?~— Patrzę, mój kmotrze,
82 149  |        lasy z opustoszałej chaty i tam szukał ocalenia. Błądził
83 149  |          gdy wkoło śmierć grasuje, tam się cieszą tak radośnie.~
84 150  |          burzą, przypadkiem zaszło tam nasze pacholę; stara, litując
85 153  |          mu szczery serce ścisnął: tam zostawił wszystko, co kochał