Part

 1 Kilka|           otoczony nieprzyjaznymi sobie żywiołami, ciśniony obca
 2 Kilka| uniesieniu; Narbutt za odśpiewaną sobie piosnkę Mileńka Lietwa oddaje
 3 Kilka|           podobnymi; opowie znane sobie powieści o zdarzeniach i
 4 Kilka|     których sprawdzenia życzyć by sobie warto.~Ukraińca tęskny żal
 5 Kilka|         przeze mnie. Nie roszcząc sobie bynajmniej prawa do tak
 6 Kilka|         miejsca, albo też nosi na sobie cechę pewnej rzeczywistości
 7 2    |           zaraz nie padł, zmyślił sobie, iż się chce uspokoić i
 8 3    |       przejrzeniem Boskim za pana sobie być podanego, krzyknęli.
 9 4    |     kmiotek okoliczny, przemywszy sobie oczy cudowną wodą z studzienki,
10 4    |           które miał ze sobą i na sobie — tak znać tusząc, jako
11 5    |          tego zapis? Biskup wziął sobie na pewny dowód do trzeciego
12 8    |           z nieprzyjaciela pewnie sobie obiecując. A skoro pod Nakło,
13 11   |  ostatniej woli przywłaszczyli je sobie, a natomiast gorsze posłali
14 12   |         za rozkazaniem na podanej sobie księdze obaczył ów napis
15 18   |         boisz Chrystusa, pomyślał sobie Oferusz, więc jesteś słabszy
16 20   |          albowiem ujrzała przeciw sobie idącą nieśmiertelną córkę,
17 22   |          szatan i rzecze:~— Czego sobie masz życie odbierać, kiedy
18 22   |          przed Rumszysem, miał na sobie wór, a w nim futro, szabla
19 23   |      zbroi, uwolnił pannę i kazał sobie dać z nią ślub nad samym
20 29   |          i groźbą żądając wydania sobie młodzieńca; czego gdy święci
21 31   |       Bolesław Wstydliwy zaręczył sobie przez posłów królewnę Kunegundę
22 33   |       próżno chciał ja skłonić ku sobie, i prosił, i upokarzał się,
23 36   |       usypał ten kurhan i na grób sobie przeznaczył. Ciało Dżuga
24 38   |      zaczął się strachać i myślał sobie, że już i w piekle gorzej
25 38   |       kowal, jednakże chciał dany sobie rozkaz wypełnić; poszedł
26 43   |      drzwi i grobla w Wiślicy~Był sobie jeden ksiądz w Wiślicy bardzo
27 43   |       Wskutek zapewne łaski, jaką sobie zasłużył u Pana Boga, mógł
28 43   |           słuchał. Opowiadali oni sobie różne ze świata nowiny;
29 43   |           którym diabeł zastrzegł sobie, że co pierwszego przejdzie
30 48   |         tę pamiątkę, którą chciał sobie zachować.~
31 49   |   Aleksandra Przyjemskiego, kazał sobie otworzyć trumnę, a postrzegłszy
32 52   |         nie ma nic uderzającego w sobie oprócz surowego nieco spojrzenia
33 65   |            iż święty on mąż szedł sobie gościńcem i modlił się na
34 76   |           ukraińskim, zostawił po sobie przepowiednie, których objawienie
35 82   |      czarownicę, z którą nie mógł sobie dać rady; robiła mu tysiąc
36 82   |      wyrabiał: pomyślcie no tylko sobie, co to za siła; raz wszedł
37 82   |         wszedł do karczmy i kazał sobie dać wódki. Żyd zapytał go,
38 82   |          robiła, co mogła, aby go sobie zjednać; on jej nie chciał
39 83   |     najpilniej robi, córka często sobie folgując napomnienia matki
40 86   |          uczynimy.~Ów, nie życząc sobie więcej patrzyć na owo widowisko,
41 88   |           powietrza. Miał on przy sobie dworzana, szlachcica polskiego,
42 88   |        który ani włoska nie ma na sobie innej maści; potem przyniesiesz
43 91   |        używa fortelu? Oto ukręcił sobie potężny bicz, osadził na
44 92   |           w podróży nawet ma przy sobie małego ptaszka, który jak
45 93   |           z tej powieści tłumaczy sobie to przysłowie, które dzieciom
46 94   |             94. Wił~Gmin wystawia sobie to straszydło wysokie, kształtem
47 95   |       poganie w ten sposób tworzą sobie bazyliszków: mają oni piwnicę
48 97   |           zaś głos lipy tłumacząc sobie inaczej, rzekł: Oho widdasz
49 97   |           święty Filip) i poszedł sobie. Pamiętając to, przyszedł
50 98   |                    98. Czajka~Był sobie Kozak Jasiuk i miał matkę
51 98   |          nie zważał na to, zebrał sobie drużynę i poszedł w Krym
52 101  |       nabrał pieniędzy.~Teraz już sobie był bogatym gospodarzem;
53 101  |         chciwości; ale on nie dał sobie nic mówić. Już doszli do
54 106  |        się kulbaczyć i jeździć na sobie. Jakiemuś Niemcowi udało
55 120  |          kropli wody.~Drugi — Jak sobie zechcesz! Tylko mego obejścia
56 123  |           lecz smutek swój sama w sobie kryła. Pewnego razu poszła
57 123  |           nigdy więcej.~II~Jechał sobie po sprawunki wdowiec jakiś
58 124  |           tam twemu słudze, niech sobie przyjdzie po pieniądze,
59 126  |        Nie pamiętając wyrządzonej sobie krzywdy, zaprosiła swoją
60 128  |       Miawki~Boginki te przykrząc sobie w górnych przestworzach,
61 128  |       spotkały pasterza grającego sobie na skrzypeczkach; oskoczyły
62 129  |        jednakże wówczas miał przy sobie kwiat paproci, muzyka duchów
63 131  |        Żydzi z radością, a chłopa sobie nająwszy do szubienicy poszli
64 134  |         kiedy parobek przypomniał sobie, że ma jeszcze w kieszeni
65 138  |      pionowo we wrzący garnek coś sobie szeptała; dziewczę blade
66 138  |         te nic nic pomagają, dany sobie sznurek zawiązuje na szyi
67 141  |          nie mógł tego przemóc na sobie, a tym bardziej nie mógł
68 143  |           rok nagle zdechł, jakom sobie życzył, pierwej niźli był
69 144  |         No! Mocujmy się.~— Dałbyś sobie pokój, co tobie ze mną się
70 144  |        stał się bogatym, zbudował sobie nowy dom, nakupił miodu,
71 145  |          zawsze zielone i zadrwił sobie z niego.~Inny znowu wieśniak
72 145  |    smaczna rzepa.~Złe! — pomyślał sobie bies — pomszczę się na chamie —
73 150  |       lesie, zatknął w ziemi przy sobie morderczą maczugę, wiedząc
74 150  |        jabłoń, ale żadnego nie da sobie urwać jabłka, przy niej
75 151  |   wypowiada. Ale Iskrzycki ani da sobie mówić o odprawie; przysięga,
76 151  |         się już nikomu, ale obrał sobie mieszkanie w piecu i stamtąd
77 152  |         razą Boruta uprzykrzywszy sobie siedzieć na skarbach w lochach
78 152  |          i hulał; a podochociwszy sobie wdał się w kłótnię, tak
79 153  |           W ostatku sprzykrzywszy sobie, zły duch czekając dość
80 157  |    przezroczyste, żadnej skazy na sobie nie mające, rozbite tylko
81 158  |         Chcę pieniędzy! — jak był sobie ułożył, rzekł: — Chcę pietruszki! —