Part

 1 Smok|          tłalo tak długo, pił wodę, aż zdechł. Jest jeszcze jego
 2 2   |          wszędzie ich myszy goniły, aż na koniec gardła dali od
 3 4   |          ciała świętych leżały, tam aż do dnia nie przestała błyszczeć
 4 4   |             karą Bożą przywiązanych aż dotąd do własnych mieczów.
 5 6   |            gdy miał mszą mieć, tedy aż za Wisłę chodził przez most
 6 12  |             i tyle ludzi wyścinali, aż się krew potokami do Wisły
 7 13  |        urząd komandora maltańskiego aż do r. 1543, w którym przeniósł
 8 18  |       matczyne, i wzniosła się góra aż pod obłoki. Tam zaś, skąd
 9 22  |           gorącymi łzami płakał, że aż lód od nich odtajał. Gdy
10 22  |             przeszkadzał podróżnym, aż na koniec zniknął zupełnie,
11 27  |            czarownicę diabli w nocy aż dotąd topią w jednej studni
12 35  |             krom sieci pogmatwanej. Aż gdy trzeci raz zapuszczą,
13 38  |            i ważny zamek posiadali, aż go lata Pańskiego 1410 z
14 38  |            palić; woda nie pomogła, aż póki nie uciekł z zamku.~
15 42  |           teraz kościół postawi?! — Aż tu dworzanie widzą króla
16 43  |          czyhając na one duszyczkę; aż tu coś bieży — oni w skok
17 44  |         Było tego przez długi czas: aż jednego razu pani Starościna,
18 50  |          pobliższych wsiach tułała, aż na koniec pojmana, za karę
19 60  |         Długo cierpiano tę potworę, aż znalazł się jeden z odważniej
20 62  |             tak wciąż i wciąż było, aż nową ugodą Lubonia przeszła
21 64  |         sierota, upuścił raz czapkę aż w samą głębię rozpadliny
22 65  |            modlił się na brewiarzu; aż tu leci jakby umyślnie nad
23 67  | westchnąwszy pobłogosławił studnię. Aż w tej chwili trysnęło źródło
24 68  |            cmentarzu pod kościołem, aż pewnego dnia grabarz, co
25 71  |            przyszedł, dostał drugą.~Aż gdy powraca do Gdańska,
26 71  |             kilka, wyjął ową bułkę, aż obaczy, że kamień, a w nim
27 73  |   kancelaria i pisarze trybunalscy. Aż tu zajeżdża przed trybunał
28 73  |           jeden bazylian lubelski), aż naród się pozbędzie zaprzedajności
29 75  |         zanosi, zebrał dużo wojsko. Aż tu lud mnogi powstał ze
30 75  |           która tak była wielka, że aż miasto zaczęto budować,
31 77  |      podobieństwo człowieka, z gębą aż po uszy szkaradnie rozdartą,
32 77  |            który tak długo tu będę, aż się tęgo nad tobą zemszczę,
33 79  |        piwnice wzdłuż całego rynku, aż do kościoła Panny Marii.
34 82  |            wprzód do nich pojedzie, aż mu przywiozą portret królewny;
35 84  |      jeszcze o tym książę Albrecht, aż gdy się modli niedaleko
36 84  |      pałacowi, tak lgnąć będzie, że aż z trudnością wyciągną —
37 85  |         masz i sześć koni. Patrzaj! Aż tu istotnie w wozie sześć
38 86  |       inszych pokojach grają, leży, aż tu z myszej jamy wyskoczy
39 86  |           po onym ślubie powracają; aż tu drzwi zamknięte, muzykę
40 91  |       ogarnął! Król wężów gwizdnął, aż się liście zatrzęsły i oto
41 95  |          tam wejść dziewce, weszła. Aż znajduje oboje dzieci bez
42 95  |      krzyczeć i lamentować poczęła, aż się sąsiedzi Rozbiegali.
43 95  |         dwunastoletnie, karmiąc je, aż się utuczą; wtenczas te
44 97  |          widząc pieniędzy ściął ją, aż wtem ze ściętego pnia posypały
45 98  |         pierwej wyjdzie za Jasiuka, aż pójdzie na wojnę z Tatarami
46 100 |         komunii, błąkała się w niej aż do drugiej bez żadnego pożywienia;
47 101 |            długo przysłuchiwał się; aż wreszcie odwaga przyszła
48 101 |            pomieszany z wyciem psa; aż wkrótce wszystko ucichło.
49 102 |             z tej przyczyny chromał aż do śmierci.~ ~
50 105 |             trzeba palić światełko, aż się przyjdzie do obszernego
51 105 |           skarbów leżących naokoło; aż dopiero dalej, na środku
52 114 |            nad falą i powoli malał, aż zniknął z oczu.~Był to jakiś
53 121 |       Trwała ta mitręga jakiś czas; aż pobudzony do gniewu gospodarz
54 121 |           kiedy wziął się do jadła, aż tu idzie człowiek jakiś
55 123 |     sprawunki wdowiec jakiś w góry, aż pod jedną wsią spotkał góralkę,
56 124 |         uszedł jakiś kawał, patrzy, aż tu pod korzeniskami wywróconego
57 125 |        rzepeczkę.~I poty narzekała, aż on zlitowawszy się oddał
58 128 |           szukał go brat stroskany, aż wreszcie ujrzawszy stojącego
59 138 |      dzieliła, znowu zbierała i tak aż do trzech razy, potem rzekła: —
60 139 |            ogon mu wilczy pozostał; aż w dni kilka czarownica tymże
61 143 |           las, w którym był skonał, aż oto wy- pada wilk srogi
62 143 |     wilczycami, za to w tej postaci aż do dnia sądnego chodzić
63 145 |           po piasku, rzucił w górę, aż nad komin swojej chałupy
64 150 |             I szedł długo i daleko, aż zawędrował w puszczę ciemną
65 150 |           dzień jeden, dzień drugi, aż trzeciego zaszedł do tejże
66 151 |          pani krzyknęła ze strachu, aż tu za powozem dało się słyszeć:~—
67 154 |           od dziewięciu do jednego, aż dobrze dnieć zacznie. Strzeż
68 156 |          chciał lubą marę uściskać, aż wtem widmo zniknęło.~ ~