Part

 1 Kilka     |           którzy wierzą w to, co im opowiadanym jest. Za granicami
 2 Kilka(***)|          iż żądanie moje zdawało im się być nie tylko dziwne,
 3 Kilka(***)|     obrażające; prawie jak gdyby im kto wydzierał najskrytszą
 4 2         |     stryje wszystkie, powiadając im, iż się na śmierć rozniemógł,
 5 2         |   przyszli, cieszyli chorego: on im dzieci i żonę poruczał,
 6 4         |          jednak nie dokonali, bo im śmierć męczeńska przeszkodziła;
 7 4         |       trzeba. Owoż tedy taki cud im sprawił.~Jednego razu szedł
 8 4         |         chrześcijaninem i chciał im dać to, co niósł dla brata —
 9 4         |       wspaniały i wielki, chciał im jakoś dopomóc i po królewsku
10 4         |        łaskę swoje okazać. Oddał im przeto wszystko srebro i
11 4         |     miewali pokusy, a nie zawsze im się oparli. Dosyć, że bogactwa
12 4         |          królewscy i zazdrościli im skarbów, mówiąc do siebie,
13 4         |     ciebie złoto przyjęli. Dałeś im skarby tego świata, a odebrałeś
14 4         |         sprawiedliwy nie dopuści im ucieczki, którą się chcą
15 4         |         morderców i wnet ukazała im się wielka światłość ponad
16 4         |        Bóg pełen litości darował im ich winy; a dotąd ludzie
17 4         |         i dodając zarazem, ażeby im z braci Śgo Romualda przyprowadził
18 4         |         młodzieniaszków dodanych im na towarzyszów przez króla,
19 4(**)     |         mówią, ze pieniądze dane im przez króla, przezna- czone
20 5         |         upominają tego, do czego im nic: a iż też temu świętemu
21 7         | zwyczajnie wielcy panowie, kiedy im się czego zechce. — Czyń,
22 8         |         na onych klęskach, które im zadał, ściągnął wojska pod
23 12        |        ręku ich zniknęły. Zaczem im św. Sadoch rzecze: umrzeć
24 19        |   prędszego dostania się na nią. Im zaś człowiek był bogatszy,
25 62        |    trzech lat mające i rozkazała im rękami rozrzucać ogromny
26 64        |          bies rozgniewany zaczął im wyrzucać czapki jedne po
27 70        |         razem gospodarzyć i szło im dobrze; lecz młodszy zawsze
28 74        |   siostrom zakonnym i wskazywała im palcem na niebo, wszystkie
29 75        |  pracować, ale jeszcze wydzierał im wszelki dobytek tak, że
30 82        |      bogate dary prosili go, aby im dał syna swego za męża ich
31 82        |       niech podniosą w górę daną im konewkę, wtenczas jeśli
32 82        |   przybyli znów posłowie; siłacz im odpowiedział, że nie wprzód
33 86        |       Któż to dał? Opowie- dział im całą awanturę. Pytają: —
34 86        |         oczami jego zjedli i nic im nie szkodził.~Zażywają oni
35 95        |      dniach dziesięciu wyrastają im wężowe ogony l gdyby owa
36 107       |         Żabińca siedmiu Czechów, im tylko wiadomymi ścieżkami,
37 113       |          przed innymi ludźmi dał im rutę od własnego kapelusza.
38 125       |         czapeczkę, za pożywienie im służy ziele, tak zwane słodyczka.
39 125       |   pokazuje ze sposobu odbierania im ukradzionych niemowląt.
40 128       |           a tym samym bezpieczne im zapewniają schronienie;
41 131       |   białogłowe chrześcijańską, aby im mleka chrześcijańskiego
42 131       |          za poradą jego przedała im krowiego. To mleko wzięli
43 131       |       ona białogłowa swego mleka im przedała.~
44 138       |         co porabiał — pytali. On im opowiedział wszystko, jak
45 146       |        te wilkołaki i przywrócić im postać ludzką. W tym celu